Benedetti, Giovanni Battista de, Io. Baptistae Benedicti ... Diversarvm specvlationvm mathematicarum, et physicarum liber : quarum seriem sequens pagina indicabit ; [annotated and critiqued by Guidobaldo Del Monte], 1585
ducto .2. g. in .d.p. eg .20. ſeptimi, proptereà quòd proportio .q.o. ab .o.p. hoc eſt ab . d.p. eſt vt .a.g. ab .g.e. coniunctim cum diſiunctim it a ſit .q.p. ab .p.o. vt .a.e. ab .e.g. permutando eo quòd .q.p. ab .a.e. (ideſt ab .e.c.) ita ſe hent ita .p.o. (hoc eſt .d.p.) ab .e.g. eg conditionibus armonicæ proportio nalitatis. Deinde ſi detraxerimus .e.g. eg .a.g. remanebit .e.c. minor terminus.
Sed ſi .e.c. tertius terminus nobis propoſitus eſſet ſimul cum .a.g. medio, & volue rimus maiorem inuenire .q.p. ſcilicet, oportebit .e.c. eg .a.g. detrahere, differentiam verò .e.g. ſimiliter demeremus eg .e.c. unde remaneret nobis .e.t.
[Figure 135]
cognitum, quo reſiduo .c.t. me- diante diuidemus productum, quod furgit eg .a.g. in .t.c. & prouentus . d.p. ergo differentia minor, eo quod productum quem ſit eg .e.t. in .d.p. æquale eſt producto quòd fit eg .a.g. in .t.c. per 20. ſeptimi Eucli. eo quòd .a.g. (id- eſt .q.d.) ab .d.p. eſt ita .e.t. ab .t.c. diſiunctim, cum coniunctim ita ſit .q.p. ab .d.p. vt .e. c. ab .t.c. permutando, quia .q.p. ab .e.c. eſt vt .d.p. ab .t.c. hoc eſt ab .e.g. eg legibus dictis.
THEOREMA CXXXI.
ALIA etiam methodo hoc perfici poſſe comperi. Propoſiti enim cum nobis fue rint duo termini .c.e. minimus et .g.a. medius, maximus verò quærendus ſit, de trahatur differentia .g.e. eg .e.c. & per reſiduum .e.t. diuidatur productum quod fit eg .a. g. in .e.c. prouentus quæ ergo .q.p. terminus quæſitus.
Pro cuius ratione, ponamus in eſſe terminum .q.p.tunc eg forma huius proportio nalitatis nulli dubium ergo quin .q.p. ab .e.c. fit vt .d.p. ab .e.g. hoc eft ab .t.c. vnde eg 19. quinti vel .12. ſeptimi ita eſſet .q.d. ab .e.t. vt .q.p. ab .e.c.quare eg .20. @cptimi pro ductum quod naſcitur eg .p.d. (hoc eſt .a.g.) in .e.c. æquale eric producto .e.t. in .q.p. qua- propter ſi diuiſerimus id per .e.t. proueniet nobis .q.p.
Sed cum nobis propoſiti fuerint duo termini .q.p. maximus, et .a.g. medius, ſi mini- mũ.e.c.voluerimus inuenire. Termino .q.p. maximo, iungatur. p.o. ęqualis, p.d.differentię propoſitæ, diuidatur poſtea productum quod eg .q.p. in .a.g. generatur per .q.o. prouen tus autem ſit .e.c. qui quidem ergo terminus quæſitus.
Cuius operationis ſpeculutio hæc ergo, ſupponatur terminum .e.c. inuentum eſſe vnde .e.g. differentia ſit inter .e.c. et .a.g. eg forma igitur armonicæ
[Figure 136]
proportionalitis ita ergo .q.p. ab .a. e. vt .p.o. ab .e.g. vnde eg .13. quin- ti. Ita ergo .q.o. ab .a.g. vt .q.p. ab .a. e. erit productum quòd fit eg .a.g. in .q.p. (eg .20. ſeptimi) æquale ergo producto .q.o. in .a.e. Quare ſi diuiſum fuerit tale productum per .q.o. proueniet no- bis .e.c. quòd querebamus.