oportuit demonſtrare. Motus erit per lineam &c: Examinet R V.
hunc diſcurſum; & ſi putauerit, etiam Excell: Dno Doctori
oſtendat. Reliquas ipſius propoſitiones per otium inſpiciam. Hæc ille
doctè ſanè et modeſte. Quæ priuſquàm ab incudem
reuocentur, placet non nihil Lucis addere illi propoſi-
tioni 13. Tum enim facilè diſpiciemus, an tela huc, an a-
liò tendant: et an aliquam partem feriant, demolianturque?
an tota, ita aiunt, uiâ aberrent. In illâ itaque propoſitione
aſſero: Si duo circuli æquales eg eodem principio motûs ſimul
ferantur: adhic quidem verticali, ille verò motu inclinato, con-
tinuò in eà ratione labi, ita eg quolibet punctoque motûs vertica-
lis, lineaque linea recta ſecet perpendiculariter alterius motum.
Huius Apodixis hæc erant fundamenta. 1. ſpatia decurſa
eandem rationem ab ſe habeat, quae impulſus eiuſdem cor-
poris vel æqualis: ita nimirum, ita ſi moueri demus in tempo-
re AB, per ſpatium CD; accipiat verò duplum, virtutis im-
pulſiuæ, moturum ſit eodem tempore AB, per duplum ſpa-
tium CD. Eſt hæc propoſitio Arlis lib. 6. Phyſ. cap: 4. & lib: 1.
de Cælo cap: 6. & alibi. Si inquit tanta grauitas per tantum in
hoc tempore mouetur; tanta & quem ſupereſt in minori mo-
vebitur: Et rationem, quae grauitates habent, tempora è
conuerſo habebunt: Vt ſi dimidia grauitas in hoc, dupla in di-
midio huius. Vbi grauitas minor pro intenſiuà ſumi debet;
quæ idem ſubiectum perficit. At verò ſi pars accedat æquè
grauis; tùm huius vi non intenditur motus. Vnde ſi vtraque
ſeorſim æquali celeritate ferebatur; neque, ſi connectantur,
hæc illam trahet, aut impellet: quemadmodum ſi duo manibus
conſertis curſu inæqvali ferantur: velocior enim reſtantem
trahit & ab motum æquè velocem impellit. At ſi grauitas illa
æqualis ſuo ſubiecto exui, & alteri inſeri detur; tum ſanè gra-
uitas dupla dicetur ineſſe illi ſubiecto: & cum agat ſecundum ſe
