| Quòd etſi mouetur elementum ab alio, mouetur ſecundum naturam. Cap. 17. Pag. | 369 |
Quę ſint ſpecies motus ab alio quas elementum mouetur, & alia quędam ab has motuum ſpecies du-
bitata adſcribuntur. Cap. 18. | 371 |
| Explicantur duo loca 4. de Cœlo Textus XXIV. & XXV. Cap. 19. | 374 |
| Vnde motuum ſimplicium ratio petatur. Cap. 20. | 375 |
| Vtrum motus ſecundum elementum dominans in mixto ſimplex existat, an non, & cuius nam ſit. Cap. 21. | 378 |
| An'ne mixtum motu dominantis elementi concitetur. Cap. 22. | 380 |
| Afferuntur cauſſę motus in mixto. Cap. 23. | 382 |
| est'ne par elementorum momentum in aliquo mixto, vbi nonnulla Auerrois dicta perpenduntur. Cap. 24. | 383 |
| Characteres finis cùm communes, tum proprij traduntur. Cap. 25. | 385 |
| Animaduertitur illius dicti vis: Naturam agere propter finem. Cap. 26. | 387 |
| Nounullę finis proprietates recenſentur. Cap. 27. | 389 |
| Quæ'nam ſit prima cauſſa naturalis appetitus. Cap. 28. | 391 |
| Soluuntur dubitationes propoſitę de appetitu materię. Cap. 29. | 394 |
| Dubitationes aliquę in medio afferuntur contra decreta de appetitu materię. Cap. 30. | 396 |
| Vtrum'ne moueat finis, quatenus estque, an potius quia non ſit. Cap. 31. | 398 |
| Ediſſeritur, quemadmodum finis actu conſistat. Cap. 32. | 400 |
| De ordine eorum quæ diſponuntur à fine, & quemadmodum afficiat ſpeciatim ipſe finis. Cap. 33. | 402 |
| Conueniant'ne in eodem indiuiduo ab idem mobile finis, & efficiens. Cap. 34. | 403 |
| Sigillatim docetur vt locus ſit finis, & aliqua de hoc dubitantur. Cap. 35. | 406 |
| est'ne pręditus locus naturalis qualitatibus ſenſilibus, & quomodo. Cap. 36. | 407 |
| Aggredimur quęſtionem qua de cremento naturalis motus in fine diſſeritur. Cap. 37. | 410 |
| Latinorum ſententię de cremento naturalis motus in fine eg ordine recitantur. Cap. 38. | 412 |
Quæ nos Peripateticè profitemur de velocitate motus naturalis in fine afferuntur, & diſſoluuntur op-
poſita. Cap. 39. | 414 |
| Proponitur ab explicandum locus, atque ordo tractationis adiungitur. Cap. 40. | 417 |
| Ea recenſentur quę ſenſus communis attribuit loco. Cap. 41. | 418 |
| Indagatur via compendiaria definitio loci. Cap. 42. | 420 |
| Explicatur Textus XXXVII. Quarti Phyſ. vbi diſſeritur, vtrùm locus ſit distantia nec'ne. Cap. 43. | 422 |
| Interpretatio Textus XXXVIII. eiuſdem libri quo diſſeritur, an locus ſit materia. Cap. 44. | 424 |
| Quæ ſint loca in vniuerſo. Cap. 45. | 425 |
| Diluuntur nonnullę dubitationes quę à natura loci inuenienda nos auertebant. Cap. 46. | 427 |
| Vtrùm de omni loco diſſerat Ariſtoteles generatim IX. Phyſ. an ſpecialior ea ſpeculatio ſit. Cap. 47. | 428 |
| Quemadmodum locus à re mobili ſeparetur. Cap. 48. | 431 |
| Quęritur de æqualitate loci: quapropter etiam multa de distantia diſputantur contra Philoponum. C. 49. | 433 |
| Expenduntur rationes Philoſophi contra Ariſtotelem. Cap. 50. | 435 |
| Diſſeritur vtrùm locus ſit ſuperficies, nec'ne. Cap. 51. | 437 |
| De loci repugnantia nonnulla tractantur. Cap. 52. | 438 |
| Quemadmodum in loco immobilitas accipienda ſit. Cap. 53. | 440 |
| Exploratur D. Thomæ ſententia noſtraque. defenditur. Cap. 54. | 441 |
| QVAE via tenenda ſit in explicandis elementorum motibus. Cap. 1. | 443 |
| Antiquorum, iuniorumque. ſententiæ de loco, & motu terræ recitantur. Cap. 2. | 444 |
| Veterum opiniones recenſentur de cauſſa cur terra quieſcat. Cap. 3. | 445 |
| De loco terrę contra Pythagoręos. Cap. 4. | 447 |
| De cauſſis motus terrę aduerſus antiquos. Cap. 5. | 448 |
| Aduerſus antiquos de cauſſis quietis terrę. Cap. 6. | 453 |
| De loco terræ nonnulla. Cap. 7. | 455 |
| Diſſeritur quem' nam ſit medium ab quem terra ſuapte natura mouetur. Cap. 8. | 457 |
| Nonnulla de definitione grauis & leuis afferuntur. Cap. 9. | 461 |
| quem graue, & leue ſecundùm naturam talia ſint, non comparatè. Cap. 10. | 462 |
| Contra veteres, qui ſolùm cauſſis grauis, & leuis comparatè perquiſiuerint. Cap. 11. | 463 |
| Vtrùm definitio grauis, & leuis per motum tradita ſit, an per quietem. Cap. 12. | 465 |
| Soluuntur dubitationes nonnullæ contra definitiones grauis & leuis, atque ibi quædam de generatione montium adiunguntur. Cap. 13. | 466 |
| Explicatur an'ne graue & leue ſit in proprio loco. Cap. 14. | 468 |
| Alexandri dictum de poteſtate grauis & leuis, & quę cum ipſo Themiſtius, et Auerroes diſſerant. C. 15. | 470 |
| Quòd omnia, quæ rectà mouentur, habeant aliquem motum naturalem. Cap. 16. | 471 |
| Omnia quæ rectà mouentur grauia aut leuia fore concluditur. Cap. 17. | 473 |
| Quæritur vtrùm vnius corporis ſimplicis vnus tantùm, plures'ne ſint motus. Cap. 18. | 474 |
| Spectatur ſigillatim vtrùm aſcenſus aquę ſit naturalis, an prorſus contra naturam. Cap. 19. | 476 |
