1. 2. Vnde huiuſmodi regula tunc bona redditur, quando T.Q. æqualis eſt ipſi .œ.
Q. ideſt medietati ipſius .D.B. at verò ſi æqualis non eſſet hoc minime ſequeretur,
vt facilè patet. Quòd verò .2. R.Z. &. ſint benè diſpoſita, dubitandum non eſt, quia
punctum .i. meæ adhic ſubſcriptæ figuræ, quem coreſpondet K. eius ſiguræ adeò diſtat
a medio .R.X. triangulo .R.B.D. vt .2. cum .1. 2. dicto medio .R.X. eg .6. Vndecimi fit
parallela. Idem de reliquis dico. quem manifeſtè cognoſci poteſt, ab eo, quem in
ſuperius poſitis figuris corporeis dixi. Huiuſmodi modus ducendi res in perſpectiua,
non ſolum à Gallis, ſed à Germanis etiam in vſum reducitur. Sed quia ab hæc vſq;
tempora eiuſdem perfectionis ratio, quae ego ſuperius propoſui, nondum in lucem
emerſit, factum fuit, vt errorum laqueis irretirentur, ſumentes .T.Q. modo maiorem,
modo minorem medietate lateris .D.B. Cum hunc igitur modum adhic Autor
vniuerſalem eſſe putet, labitur in errorem, cum debuiſſet longitudinem ipſius .T.Q.
debere eſſe æqualem medietati ipſius .D.B. proferre. Aſſerit deinde diſtantiam ip-
ſius .T.Q. à latere .B.D. æ qualem eſſe debere lateri .C.D. quem neceſſarium non eſt,
quia in quibuslibet diſtantijs, iuſta operatio fieri poteſt, quemadmodum in ſubſcri-
pta hîc figura facile patet, ideſt, quòd quibuſcunque modis .c.D. æqualis remaneat
ipſi .1. 2. & ſic interualla, quæ per tranſuerſum aguntur vſq; ab medium triangulo .D.R.B.
Neque etiam probandus eſt auctor ille, cum pro oculo, ſuum .T. loco .Q. à me poſi-
ti, ponit, cum is locus ſit verus ſitus pedis eius quireſpicit, & non oculi. Quòd autem
Auctor iſte, modo vniuerſali intelligat, vt iam diximus, conſideretur figura tertij mo
di primi cap. tertiæ partis, in qua ſuum oculum (vt ita dicam) ponit in .o. altius ſeu
diſtans à rectitudine lateris .c.d. plus quae ſit totum latus .d.b.
