Correĺ. ¶ eg quo ſetur / quae michael pont eē et tamē in nullo ī-
ſtanti. Hoc eſt iſta eſt poſſibilis michael ergo et ī nul-
lo inſtanti ergo. Probat̄̄. quia(?) eg q̊ michael ergo ante
quodlibet inſtans futurū volo / quae deus ꝓducat illuꝫ
immediate poſt hoc: et corrūpat illū añ qḋlibet in-
ſtans futurū. Quo poſito patet correlarium.
¶ Sed contra quia(?) ſi hoc eſſet verū ſeq̄ret̄̄ / quae deꝰ poſſet
ꝓducere .3. angelos vnum immediate poſt aliū: ſꝫ conſequens
eſt fl igit̄̄. Seq̄la probatur / quia(?) ſi deꝰ pont ꝓducere vnum
angelū: in inſtanti pñti: et vnum aliū immediate poſt
inſtans / quod eſt pñs: pari rõe poterit ꝓducere vnum an-
gelū in inſtanti quod eſt pñs et vnum aliū īmediate añ in-
ſtans quem eſt preſens. Quo habito iam poterit pro-
ducere .3. vnum immediate poſt aliuꝫ. vnum vcꝫ īmedia-
te ante inſtans quem eſt preſens: et aliū in inſtanti
preſenti et aliū immediate poſt inſtans quem eſt -
ſens: igitur aſſumptū verm. Dicitur. ¶ Dices ſicut dicenduꝫ
eſt concedendo quem infert̄̄: nec illud eſt incõueniēs
Correla. ¶ eg quo ſetur / quae angelus productus īmediate ante
inſtans quem eſt pñs creatur: et tamē non incipit eſſe
Patet / quia(?) nec incipit eē per primum inſtans ſui eē:
nec per vltimū non eē: igitur. Antecedens probatur /
quia non incipit per primū eē cuꝫ nullū ſit primum
inſtans ſui eē: quia maxime eēt inſtans quem ē pre-
ſens ſed hoc non: cum in illo ſit et ante illud fuerit eg
caſu: nec incipit per vltimū non eē cum nullū ſit da-
bile in quo non ſit: et immediate poſt quem ergo. 2. correĺ. ¶ Se-
quitur ſecūdo / quae licet ſimpliciter non incipiat eē: inci-
pit tamē eē in aliquo inſtanti puta in īſtanti quem
eſt preſens. Patet intuenti.
Sed contra / quia tunc ſequeretur / quae
angelus īmediate ante inſtans quem eſt preſens ꝓ-
ductus nec incipiet eſſe in tempore nec in inſtanti: ſed
cõſequēs eſt falſum: igit̄̄. Falſitas conſequentis patet / quia
tunc alid eēt quem ī nullo inſtanti eēt / quod eſt impoſ-
ſibile. Seq̄la tamē probatur: et pono / quae angelus ꝓ-
ductus immediate ante inſtans quem eſt pñs deſi-
nat eſſe per primū inſtans non eē in inſtanti quem eſt
pñs. Quo poſitio iam ille angelus eſt productus
et tamen/tantum nullo modo incipit aut incepit eē nec in tempo-
re nec in inſtanti / quem fuit ꝓbandum.
In oppoſitum tamē arguitur ſic. Omē
illud eſt deo poſſibile quem non implicat ↄ̨tradictio-
nem: ſed .2. angelos aut .3. vnum immediate poſt aliam
ꝓducere non implicat ↄ̨tradictionē: igit̄̄. minor eſt
nota: et minor probatur rñdendo ab rõnes pro par-
te oppoſita nitētes inferre impoſſibile.
Pro ſolutiõe dubii breuiter pono du-
as cõcluſiones. 1. conclu. ¶ Prima cõcluſio. Poſſibile ē deū
producere duos angelos vnum immediate poſt alte-
rum, vnum vcꝫ per põnem de pñti et alterum per remo-
tionem. Hanc cõcluſionē non aliter ꝓbo quam ratione in
oppoſitum facta. 2. conclu. ¶ Secūda concluſio. Poſſibile eſt
deū ꝓducere .3. angelos vnum īmediate poſt aliū vnum
vcꝫ in īſtãti pñti: et alterum īmediate añ inſtans quod eſt
pñs: et tertiū immediate poſt inſtans quod eſt preſens
Probatur nec concluſio / quia(?) ſicut deus pont ꝓducere
vnum angelū in īſtãti quando eſt pñs: et vnum īmediate poſt
inſtans quod eſt pñs: ita pont ꝓducere vnum in inſtanti quod
eſt pñs: et alium īmediate añ inſtans quod eſt pñs. Quo
poſito ineē pꝫ itas ↄ̨cluſiõis. 1. correĺ. ¶ eg his ſetur ṗmo /
quae poſſibile eſt aliquid fore quod mon non eſt: et tamen/tantum nū̄
incipere eē. Patet poſito / quae vnus angelus īmedia-
te añ īſtãs terminatiuū hore ꝓducat̄̄. tunc manife-
ſtum eſt / quae talis angelus nec incipit nec incipiet eē.
2. correĺ. ¶ Sequitur ſcḋo / quae poſſibile eſt aliquid quem mo-
do non eſt incipere eē: et poſtea non eē per tempus nec
per inſtans. Patet de tertio angelo ponēdo / quae ꝓ-
ducatur īmediate poſt inſtans quod eſt pñs et corrūpat̄̄
ante qḋlibet inſtans futurū. Quo poſito ſequitur veri-
tas correlarii. 3. correĺ. ¶ Sequitur tertio / quae aliquid ergo quod
modo non eſt: et tamen ipſum non incipit nec incipiet
eſſe nichilominus ipſum deſinet eē. Probatur cor-
relarium ponēdo / quae īmediate ante inſtans termīa-
tiuū hore future ꝓducat deus b. angelum: et corrum-
pat illū in inſtanti terminatiuo per primum non eſſe
Quo poſito ſequitur propoſitum. 4. correĺ. ¶ Sequit̄̄ quar-
to / quae aliquid incipiet eē et poſt modum non ergo: et tamen/tantum
nun̄ deſinet eē. Probat̄̄. ponēdo / quae īmediate poſt
inſtans quem eſt pñs ꝓducat deus c. angelū et cor-
rumpat illū ante qḋlibet inſtans futurū. Quo poſi-
to habetur itas correlarii. ¶ Tu tamen/tantum aduerte / quae nõ-
nulli non admittūt caſum iſtius quarti correlarii.
Paulus
venetus ī
4. du. c.
38°. Nec memini me legiſſe aliquē dempto Paulo vene-
to in .4. dubio ſue quadrature capite .38°. in ṗmo
correlario ſcḋe ↄ̨cluſionis in propria forma illud ad-
mittit et cõcedit. Et ſic pꝫ rñſio ab dubium
ab rationem ante oppoſitum reſponſū
eſt vſ ab vltimã replicã: ab quam reſpondeo conce-
dendo quod infertur vt iam cõceſſum eſt: et ab proba-
tionem falſitatꝪ conſequentis concedo quem infertur: et ne-
go / quae illud ſit impoſſibile. Et hoc de dubio .5.
¶ Concluſio reſponſiua ab queſitū patet eg 2.3.4.
notabilibus.
ab rões ante oppoſitum q̄ſtiõis. ab pri-
mã rñdeo negando ſequelã vt bene probat repli-
ca. Dico tamē / quae ſi in ſubiecto in quo fiet intēſio q̈li-
tatis ſit ſuum cõtrariū ipſa intendit̄̄ per depuratio-
nem a contrario: ſꝫ non preciſe ſed cum hoc per addi-
tionem gradus ab gradum, aut acquiſitionē ꝑfe-
ctioris eē ſcḋm beatum Thomã etc. Et per hoc patꝫ
reſponſio ab ↄ̨firmationē: non eī ſcḋm illam opinio-
nē intēdi ē preciſe minꝰ ꝑmiſceri ſuo ↄ̈rio: ſꝫ cum hoc
requiritur aliquid aliud / vt dictum eſt.
ab ſecundam rationem cõcedendo ſe-
quelam: et nego falſitatem conſequentis: et ab probationē
nego ſeq̄lam: et cum probat̄̄ admiſſo caſu cum ſup-
poſito: nego ↄ̨ſequentiam. Et ratio eſt quia ab hoc
quae aliquid ſit infinite perfectionis non ſufficit / quod ibi
dicitur: ſed cum hoc requiritur / quae contineat omnē ꝑ-
fectionē poſſibile. ¶ ab ↄ̨firmationeꝫ rñdeo / quae eſto
quae dabilis ſit qualitas nullius intenſionis: non ta-
men propter hoc ſequitur / quae forma non intendatur
per additionem gradus ab gradum. ¶ ab aliḋ di-
co / quae phūs intelligit dictū ſuum de dimēſione ſub-
ſtantie compoſite eg materia et forma.
ab tertiam rationē reſponſum eſt / ibi
vſ ab vltimã replicã: ab quam rñdeo cõcedendo quod
infertur: et dico / quae infinita ꝓducētia ſunt vna cauſa
particularis. Accipitur e cauſa collectiue. ¶ ab
primam confirmationē reſponſnm eſt / ibi vſ ab vlti-
mã replicaꝫ: ab quam rñdeo concedendo quod infertur:
et nego / quae propterea lumīoſum nulliꝰ ſit virtutis in
conſeruãdo ſuū lumē ſꝫ ideo non cõſeruat vt ꝑfectius
ꝓducat. ¶ ab ſecūdã cõfirmationē patet ſolutio eg
.8. correlario burlei sexti notabilis.
ab quartam rationem reſpõſū eſt /
ibi vſ ab vltimam replicam ab quae reſpondeo
concedendo quem infertur: et negando falſitatem
conſequentis et cum probatur ↄ̨cedo / quae virtus crea-
ta et finita poteſt producere infinita in tꝑe finito quando
ab ꝓductionē vnius reritur infinitorum productio
