Gassendi, Pierre - De proportione qua gravia decidentia accelerantur

Gassendi, Pierre, De proportione qua gravia decidentia accelerantur, 1646

None
Concordance
Figures
Thumbnails

List of thumbnails

< >

1	2
3	4
5	6
7	8
9	10

< >

temporéque eodem peruenire in terram: vtcúmque aliunde
Ariſtoteles cenſeat cadere maiorem velociùs, & peruenire
citiùs. A p 41. in 53.

ART. XXIX. XXX. XXXI XXXII. XXXIII.
De Tempore, quo R. P. colligit parteis ſpatij
ſingulas decurſum non iri.

Origo fuit mali, quòd R. P. & Experimentum falſum
(ſeu quem nul um eſſet) pro vero habuerit. & illam Motus
æquabiliter accelerati definitionem aſſumpſerit, quæ traditur
nulla temporis mentione: cum impoßibile tamen ſit ſeu celerita-
tem, ſeu accelerationem, maximéque æquabilem, intelligi, ſine
comparatione ab tempus. Et quia ſupponendo velocitates
acquiri, vt spatiæ, manifeſtè ſequitur, vt ſecundum æquale
spatium decurratur dimidio temporis, quo primum; tertium
triente, quartum quadrante, &c. (quippe tempore ſemper
exſiſtente ab velocitatem increſcentem ſubmultiplo) cum heic
tamen conſequantur incommoda varia, et illud speciatim,
quem acceleratio fieret, vt difformiter. ſic in ratione pluſquam
tripla: ideò oſtendit quidem R. P. eg quibuſdam incommodis
fieri non poſſe vt decurrantur ſpatia temporibus huiuſmodi;
ſed oſtendit tamen aduerſus ſeipſum, quatenus decurri neceſſariò
ſequitur eg ea poſitione, quem velocitates ſe habeant vt ſpatia.
A p. 13. in 63.

ART. XXXIV. XXXV. XXXVI. XXXVII.
XXXVIII. De Tempore, quo R. P. colligit
ſingulas parteis decurſum iri.

Diuiſo caſus spatio in parteis æqualeis quotcumque,

Text layer

Text normalization

Search