Vitruvius, De architectura libri decem ad Caesarem Augustum, omnibus omnium editionibus longè emendatiores, collatis veteribus exemplis

Table of figures

< >
[51] Ionici angularis capituli Ichnographia.
[52] Faſtigium triangulum.
[53] Faſtigium circulatum.
[54] Ionica ſtriatura.
[55] Corinthii abaci ſinuatio.
[56] Triglyphorum & mutulorum collocatio.
[57] Guttarum coronæ & epiſtylij deformatio.
[58] Opus tetraſtylon ſy ſtylon monotriglyphon.
[59] Opus hexaſtylon ſyſtylon monotriglyphon.
[60] Opus tetraſtylon diaſtylon.
[61] Opus hexaſtylon diaſtylon.
[62] Fulminum duplex deformation.
[Figure 63]
[64] Striaturæ Doricæ figura.
[65] Corinthia Agnetis.
[Figure 66]
[67] Cymatium Lesbium.
[68] Aſtragalus Lesbius.
[69] Emendata prothyridum in oſtio affiguratio.
[70] Tertiarii deformatio.
[Figure 71]
[72] Metarum & obeliſci deformatio.
[Figure 73]
[74] Simarecta.
[75] Sima inuerſa.
[76] Stylobatæ reſilientis affiguratio.
[Figure 77]
[Figure 78]
[Figure 79]
[Figure 80]
< >
page |< < (143) of 530 > >|
163143DE ARCHITEC. LIB. IIII. 57[Figure 57]Guttarum coronæ & epiſtylij deformatio.
Hæc ratío ín operíbus díaſtylís erít. ] Id eſt in operib{us}, quorũ interco
lũnia
, præter medianũ, quod cæteris patẽti{us} eſt, triũ columnarũ habebũt interpoſitã
craßitudinẽ
, ſi quidẽ ita, vtlib.
III. Vitruui{us} expoſuit, accipim{us}. Sed in triglyphorũ
&
metoparũ diſtributione, alia ratio habenda eſt. ſupra triũ columnarũ interual-
lum
, additur intercolumniorũ angularium epiſtylijs (vt dixim{us}) ſemimodul{us}, vt
ſint
moduli ſex &
ſemis, ipſum intercolumniũ habeat modulos tantũ quin &
dimidium
.
Vocetur igitur gen{us} hoc diastylon ditriglyphon. Sed hîc aduertendum
diastylon
&
ſyſtylon nomẽ nanciſci à cæteris præter medianũ epiſtylijs. Medianum
enim
in vtro aræoſtylũ eſt:
in ſystylo monotriglypho habet craßitudinẽ colũnarũ
triũ
&
dimidiæ, in diastylo ditriglypho quatuor & ſemis. Dixim{us} verò lib. III.
aræostylon eſſe ſtatim quã intercolumniũ ſuperattrium columnarũ craßitudinem.
verò ſyſtylon, & monotríglyphon opus erít facíendum. ]
Syſtylon
vocauit lib.
III. cui{us} intercolumniũ tantũ patêret, quantũ craſſæ eſſent co-
lũnæ
duæ.
Nunc vocat ſyſtylon monotriglyphon cui{us} angularia intercolũnia ha-
bẽt
plures triglyphos quã vnũ, quẽ circũſtent metopæ duæ.
Systylon verò propriè
dicitur
, quia à colũna
ad
colũnã ſolũ eſt triũ
modulorũ
interuallũ,
quod
pycnoſtyli eſt pro
priũ
, ſyſtylon ſit qua
tuor
, ſi quidem habet
ſpatiũ
duarũ colũna-
.
Sed quẽadmodũ
ita
multũ antè, inter-
columniũ
interpretati
ſum
{us}, quãtũ à trigly
pho
ad triglyphum eſt
ſpatij
, ita ſi hoc loco ac-
cipim
{us} dubiũ eſt,
quin
ſint futuri modu
li
quatuor, id eſt, duæ
metopæ
, et triglyph{us}
vn
{us}.
Eſto igitur ge-
n
{us} hoc non ſystylon,
ſedſyſtylon
monotrigly
phon
.
Figur {as} adiũxi.
58[Figure 58]Opus tetraſtylon ſy ſtylon monotriglyphon.

Text layer

  • Dictionary

Text normalization

  • Original
  • Regularized
  • Normalized

Search


  • Exact
  • All forms
  • Fulltext index
  • Morphological index