Borro, Girolamo, De motu gravium et levium, 1575

Page concordance

< >
Scan Original
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
< >
page |< < of 316 > >|
    <archimedes>
      <text>
        <front>
          <section>
            <p type="main">
              <s id="s.000055">
                <pb xlink:href="011/01/013.jpg"/>
              iam nunc in ſchedulis haberet, oportunè depromeret; is, vt eſt hu­
                <lb/>
              maniſſimus, & tui vehementer amans, facturum ſe, atque id qui­
                <lb/>
              dem breui, prolixè recepit, tum ſcilicet, cum
                <foreign lang="grc">ύπόμνημα</foreign>
              quoddam,
                <lb/>
              quod de grauium, & leuium natura in manibus haberet, abſoluiſſet.
                <lb/>
              </s>
              <s id="s.000056">Hic ego hominem acrius vrgere cœpi, vt id, qualecunque eſſet, no­
                <lb/>
              bis oſtenderet, eiuſque legendi copiam faceret: Vidi opus, vehemen­
                <lb/>
              ter probaui; itaque quotidie moleſtior ei ſum factus, donec
                <expan abbr="extremã">extremam</expan>
                <lb/>
              commentario manum imponeret; res tandem ad exitum perducta
                <lb/>
              eſt, quam ad te tranſmittere volui; vt cùm à iuriſconſ. </s>
              <s id="s.000057">animum ali­
                <lb/>
              quando auocaueris, ea te oblectes, & in tuo ocio diſcas eſſe minimè
                <lb/>
              ocioſus. </s>
              <s id="s.000058">Leges igitur librum argumenti, ſi quod aliud in vniuerſa
                <lb/>
              philoſophia, ſubtiliſſimi & exquiſitiſſimi; cui præterea illud acce­
                <lb/>
              dit, quod eo ordine, ac facilitate, ea verborum copia, atque delectu
                <lb/>
              BORRIVS noſter vſus eſt, vt
                <expan abbr="dubiũ">dubium</expan>
              videri poſſit, quid prius in eo
                <lb/>
              admiratione
                <expan abbr="dignũ">dignum</expan>
              legenti occurrat; Ego certè ita exiſtimo, nihil eru
                <lb/>
              ditius, nihil
                <expan abbr="elegãtius">elegantius</expan>
              , nihil denique in hoc genere abſolutius fieri po
                <lb/>
              tuiſſe, ac
                <expan abbr="pręterquã">pręterquam</expan>
              quod Peripateticę parti illi,
                <expan abbr="atq.">atque</expan>
              membro philoſo
                <lb/>
              phiæ, quod re vera ſicut eſt, ita omnium iudicio valde obſcurum,
                <lb/>
              multiſque obſtructum difficultatibus exiſtimatur, locis aliquot ſpar
                <lb/>
              ſim hoc volumine plurimum luminis circumfunditur, perdifficiles
                <lb/>
              omnes, & perobſcuræ ab antiquis de motu diſceptationes agitatæ in
                <lb/>
              medio proponuntur, & in clariſſimam lucem è tenebris, in quibus
                <lb/>
              hactenus demerſę iacuerant, fœliciter euocantur, vt
                <expan abbr="probatiſſimorũ">probatiſſimorum</expan>
                <lb/>
              Gręcorum, & Ariſtotelis pręcipuè diuinam methodum, perpetuum­
                <lb/>
              que in veritate eruenda ingenij acumen (quorum vtrumque à recen­
                <lb/>
              tioribus iſtis philoſophis longè ſolet abeſſe, vt nihil interim dicam
                <lb/>
              de recti ſermonis proprietate, & elegantia, cui ſe bellum indixiſſe
                <expan abbr="">non</expan>
                <lb/>
              modo videri volunt, ſed hoc potiſſimum nomine apud in cautam,
                <lb/>
              ſimplicemque iuuentutem ſe plurimum iactant, & gloriantur, ac ſi
                <lb/>
              Diis placet, de ſuperiore nonnumquam loco clarè, atque apertè pro­
                <lb/>
              nunciant) in homine latino facilè agnoſcas; itaque cum futurum
                <lb/>
              cernerem, vt magna vtilitas in eos redundaret, qui philoſophiæ ſtu­
                <lb/>
              diis capiuntur, ſi liber hic diuulgaretur; magnopere eum cohortari
                <lb/>
              inſtiti, ne adeo præclarum munus poſteritati inuideret, & quod fœli
                <lb/>
              ciſſimo illo ſuo ingenio, non exiguis mehercule laboribus, diligen­
                <lb/>
              tia propè infinita peperiſſet, nimia quadam modeſtia, quam tamen
                <lb/>
              omnes inuidentiam potius interpretaturi eſſent, interire pateretur:
                <lb/>
              euici tandem ab amiciſſimo homine, vt librum typographis impri­
                <lb/>
              mendum traderet, itaque factum eſt; quem ea cautione leges, vt iu­
                <lb/>
              riſprudentiæ ſtudiis ne obſit; neque enim ignoras quam de te opinio
                <lb/>
              nem concitaueris; itemque illud meminiſſe debes, nonnullos videli­</s>
            </p>
          </section>
        </front>
      </text>
    </archimedes>