Borro, Girolamo
,
De motu gravium et levium
,
1575
Text
Text Image
Image
XML
Thumbnail overview
Document information
None
Concordance
Thumbnails
Page concordance
<
1 - 30
31 - 60
61 - 90
91 - 120
121 - 150
151 - 180
181 - 210
211 - 240
241 - 270
271 - 300
301 - 316
>
Scan
Original
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
<
1 - 30
31 - 60
61 - 90
91 - 120
121 - 150
151 - 180
181 - 210
211 - 240
241 - 270
271 - 300
301 - 316
>
page
|<
<
of 316
>
>|
<
archimedes
>
<
text
>
<
body
>
<
chap
>
<
subchap1
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000161
">
<
pb
pagenum
="
3
"
xlink:href
="
011/01/023.jpg
"/>
<
emph
type
="
italics
"/>
ſtabili, nempè de motu diſputari; ideo ſat erit, ſi diſceptatio
<
lb
/>
talis ſit, qualis eſt illa, quæ facilè redargui non potest: in quæ
<
lb
/>
nobiſcum bene actum putabimus, ſi non demonstrata verita
<
lb
/>
te, ſed probabilibus ſaltem argumentis confirmata,
<
expan
abbr
="
ſimilitu-dinẽ
">ſimilitu
<
lb
/>
dinem</
expan
>
veri conſecuti fuerimus: his contenti eſſe debebitis:
<
expan
abbr
="
æquũ
">æquum</
expan
>
<
lb
/>
eſt enim meminiſſe, & me, qui diſſeram, hominem eſſe; & vos,
<
lb
/>
qui iudicatis, homines eſſe: ergo ſi probabilia dicentur, vos, qui
<
lb
/>
homines estis, nihil vltra requirere conuenit à me, qui homo
<
lb
/>
ſum: ideo quæ ſunt ſupra hominum captum, præſtare non
<
lb
/>
poſſum: ad veritatem tamen (vt licet) agnoſcendam, cum
<
lb
/>
pro nostris tenuissimis viribus anhelo pectore aſpiremus, quæ
<
lb
/>
rendum duximus.
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000162
">
<
emph
type
="
italics
"/>
Vtrum ne grauia, & leuia elementorum ſimplicia cor
<
lb
/>
pora per ſe à ſe ipſis, an verò ab aliis recto motu moueantur.
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
</
subchap1
>
<
subchap1
>
<
p
type
="
head
">
<
s
id
="
s.000163
">De neceſſario tractandorum ordine.
<
lb
/>
</
s
>
<
s
id
="
s.000164
">Caput II.</
s
>
</
p
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000165
">V
<
emph
type
="
italics
"/>
t ritè, ac legitimè veritatem, quæ (vt Democrito ali
<
lb
/>
quando placuit) in profundas tenebras demerſa eſt, ex
<
lb
/>
vmbris, pluſquam Cimmeriæ vmquam fuerint denſio
<
lb
/>
ribus eruamus, & in hanc ſplendidissimam lucem produca
<
lb
/>
mus, ordo explicandorum huic quæſtioni adhibendus eſt, quo
<
lb
/>
intelligentiam rerum, præſertim abditarum, iuuari,
<
expan
abbr
="
atq.
">atque</
expan
>
<
expan
abbr
="
etiã
">etiam</
expan
>
<
lb
/>
inuentionem latentium rationum dirigi, quibusſlibet vel me
<
lb
/>
diocriter eruditis perſpicuum est: Perfecta enim eſt ordinis
<
lb
/>
intelligentia, qua duce nemo res ipſas ignorare poteſt: cum ſo
<
lb
/>
la hæc ſit via, & ratio doctrinarum ad perſpicuitatem aptiſ
<
lb
/>
ſima, & ad
<
expan
abbr
="
abſolutã
">abſolutam</
expan
>
rerum cognitionem accommodatissima:
<
lb
/>
<
expan
abbr
="
eã
">ean</
expan
>
nos in præſentia ingrediemur: ne nobis vſu veniat id, quod
<
lb
/>
Morioni cuidam iampridem vſu venerat: qui in heri
<
expan
abbr
="
culinã
">culinam </
expan
>
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
</
subchap1
>
</
chap
>
</
body
>
</
text
>
</
archimedes
>