Borro, Girolamo
,
De motu gravium et levium
,
1575
Text
Text Image
Image
XML
Thumbnail overview
Document information
None
Concordance
Thumbnails
Page concordance
<
1 - 30
31 - 60
61 - 90
91 - 120
121 - 150
151 - 180
181 - 210
211 - 240
241 - 270
271 - 300
301 - 316
>
Scan
Original
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
<
1 - 30
31 - 60
61 - 90
91 - 120
121 - 150
151 - 180
181 - 210
211 - 240
241 - 270
271 - 300
301 - 316
>
page
|<
<
of 316
>
>|
<
archimedes
>
<
text
>
<
body
>
<
chap
>
<
subchap1
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000169
">
<
pb
pagenum
="
5
"
xlink:href
="
011/01/025.jpg
"/>
<
emph
type
="
italics
"/>
tet oratio: quippe quod, ſi mentis aciem paullo diligentius
<
lb
/>
adhibuerimus, nihil eſſe in Aristotele, quin illud à Plato
<
lb
/>
ne prius diſputatum fuerit, procul dubio inueniemus: quam
<
lb
/>
quam Phyloſophus iſte vere diuinus, multa præſertim de mori
<
lb
/>
bus grauissimè, & copioſissimè diſputauit, quæ ab Ariſtotele,
<
lb
/>
ne attinguntur quidem. </
s
>
<
s
id
="
s.000170
">Aliquando ergo vtriuſque rationem
<
lb
/>
habebimus: & ab vtroque nostram, quantulamcumque Phy
<
lb
/>
loſophyam, mutuabimur: alterum cum altero (vt res ipſa po
<
lb
/>
ſtulare videbitur) vltrò citroque vicissim conferemus: vt ex
<
lb
/>
hac mutua vtriuſque collatione eliciatur aliquando, elidatur
<
lb
/>
que veritas perinde ac ex crebro ſilicis, & ferri attritu excu
<
lb
/>
titur, eliditur que ignis: nec Platonis modo, sed &
<
expan
abbr
="
omniũ
">omnium</
expan
>
ferè
<
lb
/>
antiquorum ſententias diſputabimus: ad Auerrois poſtea di
<
lb
/>
gressiones diuertemus: dignus eſt enim Auerroes, dum digre
<
lb
/>
ditur, qui cum Ariſtotele conferatur: quia ad grauissimam
<
lb
/>
Ariſtotelis doctrinam, doctissimam que eiuſdem grauitatem,
<
lb
/>
vel omnino, vel ſaltem quam proximè accedit: Sunt Auer
<
lb
/>
rois digressiones inuentione fœcundæ, ſententiarum pondere
<
lb
/>
graues, argumentorum numero neruoſæ, Peripatetica metho
<
lb
/>
do diſtinctæ, & (quod ex illis accepimus, qui Auerrois lin
<
lb
/>
guam nouerunt) dictione ſplendidæ: vt nihil
<
expan
abbr
="
fœcũdius
">fœcundius</
expan
>
, gra
<
lb
/>
uius, neruoſius, diſtinctius, ſplendidius: Quis Auerroe, dum
<
lb
/>
digreditur, proponit abſolutius? </
s
>
<
s
id
="
s.000171
">Quis narrat euidentius? </
s
>
<
s
id
="
s.000172
">Quis
<
lb
/>
docet apertius? </
s
>
<
s
id
="
s.000173
">Quis
<
expan
abbr
="
cõfirmat
">confirmat</
expan
>
efficacius? </
s
>
<
s
id
="
s.000174
">Quis
<
expan
abbr
="
cõfutat
">confutat</
expan
>
acrius?
<
lb
/>
</
s
>
<
s
id
="
s.000175
">Quis colligit neruoſius? </
s
>
<
s
id
="
s.000176
">Qui nerui? </
s
>
<
s
id
="
s.000177
">Qui lacerti? </
s
>
<
s
id
="
s.000178
">Qui vigor? </
s
>
<
s
id
="
s.000179
">Quod
<
lb
/>
pectus? </
s
>
<
s
id
="
s.000180
">Quanta cauſæ fiducia? </
s
>
<
s
id
="
s.000181
">Nuſquam ceſſat: Nuſquam
<
lb
/>
iacet: Nuſquam restitit: Nuſquam dormitat: ſed vbique
<
lb
/>
properans ſequacem,
<
expan
abbr
="
obtemperantemq.
">obtemperantemque</
expan
>
lectorem Auerroes
<
lb
/>
ſecum rapit: it a vt mirandum non ſit, ſi in his noſtris diſcepta
<
lb
/>
tionibus maximam Auerrois rationem habituri ſimus: quod
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
</
subchap1
>
</
chap
>
</
body
>
</
text
>
</
archimedes
>