1Ideo per primum motorem, primamque materiam definiri
debent. Sunt enim hæc duo extremà, quæ maximè distant
inter ea omnia, quæ ſunt in vniuerſo. Id eſt prima forma, quæ
eſt primus intellectus Diuinus ſummæ, numeriſque omnibus ab
ſolutæ perfectionis principium, & prima materia, quæ eſt al
terum ſummæ imperfectionis principium, vt enim illa omni
forma carens materia, res omnes materiales ſua facultate com
plectitur, cuius complexu formæ omnes materiales patiuntur;
ſic in illa ſuprema forma, quæ Deus eſt, cunctæ formæ agen
tes, ac mouentes mortales, immortaleſque continentur, vt per
hæc duo principia definiantur.
debent. Sunt enim hæc duo extremà, quæ maximè distant
inter ea omnia, quæ ſunt in vniuerſo. Id eſt prima forma, quæ
eſt primus intellectus Diuinus ſummæ, numeriſque omnibus ab
ſolutæ perfectionis principium, & prima materia, quæ eſt al
terum ſummæ imperfectionis principium, vt enim illa omni
forma carens materia, res omnes materiales ſua facultate com
plectitur, cuius complexu formæ omnes materiales patiuntur;
ſic in illa ſuprema forma, quæ Deus eſt, cunctæ formæ agen
tes, ac mouentes mortales, immortaleſque continentur, vt per
hæc duo principia definiantur.
Hoc fortè illud eſt, quod magnus Plotinus voluit: dum di
xit eo in libro, cui titulus eſt, de duabus materiis. Mundum
hunc vniuerſum vastissimum quoddam referre corpus; cuius
duæ ſunt ſuperficies, altitudinis altera, altera verò profun
ditatis: ea, quæ eſt altitudinis, ſuprema ſedes est primæ for
mæ, & ea, quæ eſt profunditatis, locus eſt infimus primæ ma
teriæ, quæ in nihilum non deſinit, ſed certè est aliquid vt eam
aliquid eſſe Aristoteles demonſtrat, nempe ſubſtantia, libro
ſecundo de anima particula ſecunda, dum ſubſtantiam omnem
tripartito diuiſit: in formam, quæ eſt actus: in materiam, quæ
est facultas: & in id, quod eſt ex vtriſque concretum: & Auer
roes libro tertio de anima commentatione quinta in ſolutione
tertiæ quæſtionis exponens illud, quod ex Ariſtotele naſcitur
particula quarta eiuſdem libri. Omne recipiens debet eſſe de
nudatum à natura recepti dixit Ariſtotelem non eſſe ita in
telligendum, vt id nihil ſit, quod accepturum eſt aliquid; immo
aliqua natura ſit oportet ea, quæ acceptura eſt aliquid: modo
id non ſit; quod accipere debet, quoniam nihil idem ſemetipſum
accipit; id etiam magnus Plotinus eodem in libro probauit,
xit eo in libro, cui titulus eſt, de duabus materiis. Mundum
hunc vniuerſum vastissimum quoddam referre corpus; cuius
duæ ſunt ſuperficies, altitudinis altera, altera verò profun
ditatis: ea, quæ eſt altitudinis, ſuprema ſedes est primæ for
mæ, & ea, quæ eſt profunditatis, locus eſt infimus primæ ma
teriæ, quæ in nihilum non deſinit, ſed certè est aliquid vt eam
aliquid eſſe Aristoteles demonſtrat, nempe ſubſtantia, libro
ſecundo de anima particula ſecunda, dum ſubſtantiam omnem
tripartito diuiſit: in formam, quæ eſt actus: in materiam, quæ
est facultas: & in id, quod eſt ex vtriſque concretum: & Auer
roes libro tertio de anima commentatione quinta in ſolutione
tertiæ quæſtionis exponens illud, quod ex Ariſtotele naſcitur
particula quarta eiuſdem libri. Omne recipiens debet eſſe de
nudatum à natura recepti dixit Ariſtotelem non eſſe ita in
telligendum, vt id nihil ſit, quod accepturum eſt aliquid; immo
aliqua natura ſit oportet ea, quæ acceptura eſt aliquid: modo
id non ſit; quod accipere debet, quoniam nihil idem ſemetipſum
accipit; id etiam magnus Plotinus eodem in libro probauit,
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib