Borro, Girolamo
,
De motu gravium et levium
,
1575
Text
Text Image
Image
XML
Thumbnail overview
Document information
None
Concordance
Thumbnails
List of thumbnails
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 316
>
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 316
>
page
|<
<
of 316
>
>|
<
archimedes
>
<
text
>
<
body
>
<
chap
>
<
subchap1
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000640
">
<
pb
pagenum
="
90
"
xlink:href
="
011/01/110.jpg
"/>
<
emph
type
="
italics
"/>
Ideo per primum motorem, primamque materiam definiri
<
lb
/>
debent. </
s
>
<
s
id
="
s.000641
">Sunt enim hæc duo extremà, quæ maximè distant
<
lb
/>
inter ea omnia, quæ ſunt in vniuerſo. </
s
>
<
s
id
="
s.000642
">Id eſt prima forma, quæ
<
lb
/>
eſt primus intellectus Diuinus ſummæ, numeriſque omnibus ab
<
lb
/>
ſolutæ perfectionis principium, & prima materia, quæ eſt al
<
lb
/>
terum ſummæ imperfectionis principium, vt enim illa omni
<
lb
/>
forma carens materia, res omnes materiales ſua facultate
<
expan
abbr
="
cõ
">com</
expan
>
<
lb
/>
plectitur, cuius
<
expan
abbr
="
cõplexu
">complexu</
expan
>
formæ omnes materiales patiuntur;
<
lb
/>
ſic in illa ſuprema forma, quæ Deus eſt, cunctæ formæ agen
<
lb
/>
tes, ac mouentes mortales, immortaleſque continentur, vt per
<
lb
/>
hæc duo principia definiantur.
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000643
">
<
emph
type
="
italics
"/>
Hoc fortè illud eſt, quod magnus Plotinus voluit: dum di
<
lb
/>
xit eo in libro, cui titulus eſt, de duabus materiis. </
s
>
<
s
id
="
s.000644
">Mundum
<
lb
/>
hunc vniuerſum vastissimum quoddam referre corpus; cuius
<
lb
/>
duæ ſunt ſuperficies, altitudinis altera, altera verò profun
<
lb
/>
ditatis: ea, quæ eſt altitudinis, ſuprema ſedes est primæ for
<
lb
/>
mæ, & ea, quæ eſt profunditatis, locus eſt infimus primæ ma
<
lb
/>
teriæ, quæ in nihilum non deſinit, ſed certè est aliquid vt eam
<
lb
/>
aliquid eſſe Aristoteles demonſtrat, nempe ſubſtantia, libro
<
lb
/>
ſecundo de anima particula ſecunda, dum ſubſtantiam
<
expan
abbr
="
omnẽ
">omnem</
expan
>
<
lb
/>
tripartito diuiſit: in formam, quæ eſt actus: in
<
expan
abbr
="
materiã
">materiam</
expan
>
, quæ
<
lb
/>
est facultas: & in id, quod eſt ex vtriſque
<
expan
abbr
="
concretũ
">concretum</
expan
>
: & Auer
<
lb
/>
roes libro tertio de anima commentatione quinta in ſolutione
<
lb
/>
tertiæ quæſtionis exponens illud, quod ex Ariſtotele naſcitur
<
lb
/>
particula quarta eiuſdem libri. </
s
>
<
s
id
="
s.000645
">Omne recipiens debet eſſe de
<
lb
/>
nudatum à natura recepti dixit Ariſtotelem non eſſe ita in
<
lb
/>
telligendum, vt id nihil ſit, quod accepturum eſt aliquid; immo
<
lb
/>
aliqua natura ſit oportet ea, quæ acceptura eſt aliquid: modo
<
lb
/>
id non ſit; quod accipere debet,
<
expan
abbr
="
quoniã
">quoniam</
expan
>
nihil idem ſemetipſum
<
lb
/>
accipit; id etiam magnus Plotinus eodem in libro probauit,
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
</
subchap1
>
</
chap
>
</
body
>
</
text
>
</
archimedes
>