Borro, Girolamo
,
De motu gravium et levium
,
1575
Text
Text Image
Image
XML
Thumbnail overview
Document information
None
Concordance
Thumbnails
List of thumbnails
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 316
>
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 316
>
page
|<
<
of 316
>
>|
<
archimedes
>
<
text
>
<
body
>
<
chap
>
<
subchap1
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000223
">
<
pb
pagenum
="
13
"
xlink:href
="
011/01/033.jpg
"/>
<
emph
type
="
italics
"/>
non tantum motus, ſed etiam status principium eſſe demon
<
lb
/>
strauerit Ariſtoteles in principio libri ſecundi Phyſicorum,
<
lb
/>
vt infra notum fiet. </
s
>
<
s
id
="
s.000224
">Corpus diuinum, rotundamque illius con
<
lb
/>
uerſionum, ac
<
expan
abbr
="
perennẽ
">perennem</
expan
>
concitationem omittimus: nam ad res,
<
lb
/>
quæ ſunt natura æternæ, & ad earumdem numquam interi
<
lb
/>
turas conuerſiones, humilis hæc nostra diſceptatio non aſſur
<
lb
/>
git, ſed ferè ſerpit humi, & vix ad ea tantum attollitur, quæ
<
lb
/>
ſunt ſub luna: infra quam ea linea est, quam nos rectam ap
<
lb
/>
pellauimus: cuius rectus eſt motus, & cuius vnicum
<
expan
abbr
="
ſpaciũ
">ſpacium</
expan
>
eſt
<
lb
/>
per quod mobilia ſeu ſurſum, ſeu deorſum feruntur: quod à
<
lb
/>
luna & centro intercipitur. </
s
>
<
s
id
="
s.000225
">Hæc linea ex vtraque parte fi
<
lb
/>
nita cum ſit, duos fines neceſſariò habet, ſuperiorem alterum,
<
lb
/>
qui lunæ globum attingit: & alterum inferiorem qui ad
<
expan
abbr
="
vſq.
">vſque</
expan
>
<
lb
/>
totius mundi centrum deſcendit: duo itaque termini ſunt mo
<
lb
/>
tus illius, qui ſuper lineam rectam fit, alter ſupremus, qui à
<
lb
/>
medio nuncupatur, alter infimus, qui ad medium dicitur: er
<
lb
/>
go duo ſunt ſimplicia corpora, quæ ad hos fines ſuper hanc li
<
lb
/>
neam
<
expan
abbr
="
rectã
">rectam</
expan
>
, et ſimplicem, aut ad ſuperum locum ſurſum aut
<
lb
/>
ad inferum deorſum feruntur: hæc vel grauia, vel leuia ne
<
lb
/>
ceſſariò ſunt: grauia deorſum deſcendunt, leuia ſurſum aſcen
<
lb
/>
dunt: grauia, & leuia aut abſolutè grauia, & leuia ſunt, aut
<
lb
/>
comparatè: vt ſola terra abſolutè grauis est; & ſolus ignis ab
<
lb
/>
ſolutè leuis eſſe dicitur: comparatè, vt aer in loco ignis eſt gra
<
lb
/>
uis, in loco aquæ, & terræ eſt leuis: aqua eſt leuis in loco terræ
<
lb
/>
& eſt grauis in loco ignis, & aeris: hæc duo ſimplicia elemen
<
lb
/>
torum corpora comparatè grauia, & leuia, quaſi media cen
<
lb
/>
ſentur, inter ea, quæ grauia, & leuia ſunt abſolutè, quod natu
<
lb
/>
ra ab extremo ad extremum ſine omnibus, aut ſine aliquibus
<
lb
/>
ſaltem mediis, vt meminit Auerroes libro ſecundo de anima,
<
lb
/>
progredi non ſoleat. </
s
>
<
s
id
="
s.000226
">Quatuor igitur grauia & leuia corpora
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
</
subchap1
>
</
chap
>
</
body
>
</
text
>
</
archimedes
>