Borro, Girolamo
,
De motu gravium et levium
,
1575
Text
Text Image
Image
XML
Thumbnail overview
Document information
None
Concordance
Thumbnails
List of thumbnails
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 316
>
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 316
>
page
|<
<
of 316
>
>|
<
archimedes
>
<
text
>
<
body
>
<
chap
>
<
subchap1
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000253
">
<
pb
pagenum
="
19
"
xlink:href
="
011/01/039.jpg
"/>
<
emph
type
="
italics
"/>
hæc eſt naturalis, ergo ordinata ab vno principio, à quo mobi
<
lb
/>
le moueri incipit, & per vnum medium, per quod mobile fer
<
lb
/>
tur, & ad vnum terminum, ad quem mobile tendit. </
s
>
<
s
id
="
s.000254
">Natura
<
lb
/>
enim non tantum eſt ordinis cauſa, ſed etiam ordinata ab vno
<
lb
/>
principio, per vnum medium, & ad vnum finem: vt notum eſt
<
lb
/>
ex his, quæ literis conſignata ſunt libro octauo de Phyſico audi
<
lb
/>
tu particula decimaquinta, & alibi ſæpe. </
s
>
<
s
id
="
s.000255
">verum hic ordo est
<
lb
/>
forma mundi, vt demonſtrat Alexander Aphrodiſienſis li
<
lb
/>
bro ſecundo quæſtionum naturalium capite decimonono; ergo
<
lb
/>
dum erat illud chaos antiquum, antequam mundus condere
<
lb
/>
tur, erat mundus, quia tunc erat forma mundi, quæ dat eſſe
<
lb
/>
mundo: quod quis non intelligit eſſe maxime abſurdum? </
s
>
<
s
id
="
s.000256
">imo
<
lb
/>
huiuſmodi vt riſum moueat: qua dere copioſius agemus infra
<
lb
/>
capite quadrageſimoquarto.
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
</
subchap1
>
<
subchap1
>
<
p
type
="
head
">
<
s
id
="
s.000257
">Aduerſus immobiles partes conſimiles, quas com
<
lb
/>
mentus eſt Anaxagoras. </
s
>
<
s
id
="
s.000258
">Cap. XII.</
s
>
</
p
>
<
p
type
="
main
">
<
s
id
="
s.000259
">ANAXAGORAS
<
emph
type
="
italics
"/>
mundum genitum finxit ab ini
<
lb
/>
tio ex corporibus, quæ ſimul erant congregata, & tran
<
lb
/>
quilla manebant, ac post quietem per motum diſgre
<
lb
/>
gata fuerunt: vnum quodque enim in vno quoque abditum la
<
lb
/>
tebat, &
<
expan
abbr
="
trãquilla
">tranquilla</
expan
>
pace fruebatur: deinde quæ abdita in vno
<
lb
/>
quoque latebant, emerxerunt efficacitate mentis, à quare con
<
lb
/>
dita elici cæperunt, quemadmodum ex colliſione ferri ab ho
<
lb
/>
minis manu ex ſilice ignem elidi videmus: dixit etiam Ana
<
lb
/>
xagoras ab eo, quod in confuſione exuperat, & quod magis
<
lb
/>
ſpectatur, vnumquodque vocari: vt lignum ideo lignum dici
<
lb
/>
tur, non quod infinitè omnium rerum partes in ligno non lati
<
lb
/>
tent, ſed quod ea pars, quæ cæteras vincit, & quæ
<
expan
abbr
="
ſpectantiũ
">ſpectantium </
expan
>
<
emph.end
type
="
italics
"/>
</
s
>
</
p
>
</
subchap1
>
</
chap
>
</
body
>
</
text
>
</
archimedes
>