Borro, Girolamo, De motu gravium et levium, 1575

List of thumbnails

< >
71
71
72
72
73
73
74
74
75
75
76
76
77
77
78
78
79
79
80
80
< >
page |< < of 316 > >|
    <archimedes>
      <text>
        <body>
          <chap>
            <subchap1>
              <p type="main">
                <s id="s.000401">
                  <pb pagenum="51" xlink:href="011/01/071.jpg"/>
                  <emph type="italics"/>
                ſunt duo effectus contrarij: ergo motus, & quies non ex eadem
                  <lb/>
                cauſa, ſed ex diuerſis cauſis naſcuntur: propterea contrariis
                  <lb/>
                cauſis hos contrarios effectus Themistius aſcripſit, ei quod eſt
                  <lb/>
                eſſe in medio, quietem in medio: & ei, quod eſt eſſe extra me­
                  <lb/>
                dium, motum ad medium tribuit: vt ecce graue corpus, quod
                  <lb/>
                eſt in medio, stat immotum in medio: ergo ab hoc, quod eſt eſſe
                  <lb/>
                in medio, graue habet quietem in medio: & idem corpus gra­
                  <lb/>
                ue extra medium, ad medium cietur: ergo ab hoc, quod est
                  <lb/>
                eſſe extra medium, graue habet, vt moueatur ad medium:
                  <lb/>
                eſſe intra, & eſſe extra ſunt cauſæ contrariæ quæ hos
                  <expan abbr="cõtra-rios">contra­
                    <lb/>
                  rios</expan>
                motus, & quietis effectus producunt: quod de graui cor­
                  <lb/>
                pore diximus, est de leui dicendum: ignis enim, ab hoc, quod
                  <lb/>
                est eſſe in loco ſupra quem nunc lunam videmus, habet, vt ibi
                  <lb/>
                quieſcat, & idem ignis, ab hoc, quod est eſſe infra ſuum lo­
                  <lb/>
                cum, habet vt ad eumdem moueatur: quod itaque grauia
                  <lb/>
                deorſum, & leuia ſurſum cieantur, ei, quod est eſſe extra pro­
                  <lb/>
                prium locum referri debet acceptum; & quod grauia deor­
                  <lb/>
                ſum, & leuia ſurſum quieſcant, dandum est ei, quod eſt eſſe
                  <lb/>
                in propriis locis.
                  <emph.end type="italics"/>
                </s>
              </p>
            </subchap1>
            <subchap1>
              <p type="head">
                <s id="s.000402">Quæ pro Ariſtotele contra Themiſtium ab Auer­
                  <lb/>
                roe ſcribantur. </s>
                <s id="s.000403">Cap. XXXII.</s>
              </p>
              <p type="main">
                <s id="s.000404">AVERROES
                  <emph type="italics"/>
                omni genere laudis abundans Philoſo­
                  <lb/>
                phus verissimam Ariſtotelis ſententiam dignissimam
                  <lb/>
                putat, quæ à Themistij calumniis defendatur: idque
                  <lb/>
                vt commodius fiat, primo falſam Themiſtij ſententiam ener­
                  <lb/>
                uabimus; ſecundo ſcopulum indicabimus, in quem Themiſtius
                  <lb/>
                impegit: tertio argumenti illius, cui Themiſtius innitebatur,
                  <lb/>
                exitum explicabimus. </s>
                <s id="s.000405">Quod ad primum attinet; ex Auerroe
                  <emph.end type="italics"/>
                </s>
              </p>
            </subchap1>
          </chap>
        </body>
      </text>
    </archimedes>