Benedetti, Giovanni Battista de, Io. Baptistae Benedicti ... Diversarvm specvlationvm mathematicarum, et physicarum liber : quarum seriem sequens pagina indicabit ; [annotated and critiqued by Guidobaldo Del Monte]

Table of contents

< >
[4.18.] Quomodo dignoſcatur proportio uelocitatis duorum ſimilium corporum omogeniorum inaqualium. CAP. XVIII.
[4.19.] Quam ſit inanis ab Ariſtotele ſuſcepta demonſtratio quod uacuum non detur. CAP. XIX.
[4.20.] Non ſatis dilucidè Ariſtotelem de loco ratiocinatum fuiße. CAP. XX.
[4.21.] Vtrum bene Aristoteles ſenſerit de infinito. CAP. XXI.
[4.22.] Exagitatur ab Ariſtotele adductatemporis definitio. CAP. XXII.
[4.23.] Motum rectum eſſe continuum, uel dißentiente Ariſtotele. CAP. XXIII.
[4.24.] Idem uir grauisſimus an bene ſenſerit de motibus corporum uiolentis & natur alibus. CAP. XXIIII.
[4.25.] Motum rectum & natur alem non eſſe primo & per ſe quicquid Ariſtoteli uiſum ſit. CAP. XXV.
[4.26.] Omne corpus eſſe in loco proprio graue, ut Aristoteli placuit, non eft admittendum. CAP. XXVI.
[4.27.] Haud admittendam opinionem Principis Peripateticorum de circulo, & ſpbæra. CAP. XXVII.
[4.28.] Occultam fuiße grauisſimo Stagirit & canſam ſcintilla-tionis ſtellarum. CAP. XXVIII.
[4.29.] Daricontinuum infinitum motum ſuper rectam at que finitam lineam. CAP. XXIX.
[4.30.] Non eſſe ſolis calorem à motu localι ipſius corporis ſolaris, ut Ariſtoteli placuit. CAP. XXX.
[4.31.] Vnde caloris ſolis prode at incrementum & state, et byeme decrementum. CAP. XXXI.
[4.32.] Nullum corpus ſenſus expers à ſono offendi, præterquam Aristoteles crediderit. CAP. XXXII.
[4.33.] Pytagoreorum opinionem de ſonitu corporum cælestium non fuiſſe ab Aristotele ſublatam. CAP. XXXIII.
[4.34.] Deraro et denſo nonnulla, minus diligenter à Peripateticis perpenſa. CAP. XXXIIII.
[4.35.] Motum rectum curuo poſſe comparari etiam diſentiente Ariſtotele. CAP. XXXV.
[4.36.] Minus ſufficienter exploſam fuiſſe ab Ariſtotele opinionem cre-dentium plures mundos exiſtere. CAP. XXXVI.
[4.37.] Anrectè loquutus ſit Phyloſopbus de extenſione luminis per uacuum. CAP. XXXVII.
[4.38.] An rectè phyloſophiœ penus Ariſtoteles ſenſerit de loco im-pellendo à pyramide. CAP. XXXVIII.
[4.39.] Examinatur quam ualida ſit ratio Aristotelis de inalterabilitate Cœli. CAP. XXXIX.
[5.] IN QVINTVM EVCLIDIS LIBRVM
[Item 5.1.]
[5.1.1.] Horum autem primum est.
[5.1.2.] SECVNDVM.
[5.1.3.] TERTIVM. Quę est εuclidis ſeptima propoſitio.
[5.1.4.] QVARTVM. εuclidis uerò nona propoſitio.
[5.1.5.] QVINTVM. Euclidis uerò octaua propoſitio.
[5.1.6.] SEXTVM. εuclidis uerò decima propoſitio.
< >
page |< < (186) of 445 > >|
198186IO. BAPT. BENED. cap .4. lib. 4. de cęlo, etiam fi triangulus ex duobus angulis rectis conſurgat, ſed ſunt
figurę infinitorum angulorum rectorum, & hanc ob cauſam à me dicuntur vltimæ &
perfectę, quia infinito nihil addi poteſt.
Numerus angulorum rectorum circuli, eft
minor duplo infinito per duo infinita angulorum contingentiæ, quæ duo infinita mi
nora funt quouis angulo acuto rectilineo, & numerus angulorum rectorum folidorum
ſphęræ, minor eft quadruplo infinito per .4. infinita angulorum ſolidorum contingen-
tiæ
, quæ .4. infinita, minora ſunt quouis angulo ſolido acuto terminato à tribus pla-
nis.
Triangulus inter figuras planas ſuperſiciales eft primus, & circulus vltimus; &
pyramis quadrilatera, inter corpora eft prima, & ſphęra vltima.
Occultam fuiße grauisſimo Stagirit & canſam ſcintilla-
tionis ſtellarum.
CAP. XXVIII.
VBi Ariſtoteles ait ſcintillationem ſtellarum ſieriratione aſpectus @oſtri ob, ma
ximam diſtantiam, maximum errorem committit, vt etiam facid quum putat
vifionem fieri extramittendo, contra id, quod alio loco, immo contra veritatem ip
ſam afferuit.
Scintillatio ergo ſtellarum, neque aſpectus noſtri ratione, neque ali-
cuius mutationis earundem ſtellarum, ſed ab inæqualitate motus corporum diapha
norum mediorum naſcitur, quemadmodum clarè cernitur, quòd fi inter aliquod obie
ctum, & nos, aliquis ſumus, qui aſcendat, intercefferit, videbimus obiectum illud qua
ſi tremere.
Hoc autem tantò magis fiet, quantò magis diſtabit obiectum ab ipſo fu
mo;
vnde admirationi locus non erit, fi ftellas fixas magis ſcintillare, quam errantes
cernamus.
Lumen ſtellæ ad oculum noſtrum accedens, perpetuò per diuerfas dia-
phaneitates penetrat, medio continuorum motuum corporum mediorum, vnde
continuò eorum lumen variatur, & hoc in longinquis magis, quàm in propinquis ſtel
lis apparet, quemadmodum ab exemplo de fumo allato, & etiam ab aliquibus vi-
tris ex ſuperficie non plana, ſed irregulari conſtantibus, quilibet cognoſcere poteft.
Daricontinuum infinitum motum ſuper rectam at que
finitam lineam.
CAP. XXIX.
OMnes hactenus ſenſerunt imposfibile eſſe dari per imaginationem motum con-
tinuum & perpetuum
259[Figure 259] ſuper vnam lineam rectam
finit:
in quo tantum decipiuntur.
Imaginemur ion duas lineas
parallelas .a.b. et .t.x. quarum
b.a. fit infinita à qualibet par
te, & in ea imaginemur pun
ctum .a. moueri continuò ad
quam voluerimus partem,
&

Text layer

  • Dictionary

Text normalization

  • Original

Search


  • Exact
  • All forms
  • Fulltext index
  • Morphological index