Benedetti, Giovanni Battista de, Io. Baptistae Benedicti ... Diversarvm specvlationvm mathematicarum, et physicarum liber : quarum seriem sequens pagina indicabit ; [annotated and critiqued by Guidobaldo Del Monte]

Table of contents

< >
[3.23. De uer a cauſa .30. quæstionis. CAP. XXIIII.]
[3.24. Deratione .35. & ultimæ quæstionis. CAP. XXV.]
[4. DISPVTATIONES DE QVIBVSDAM PLACITIS ARISTOTELIS.]
[4.1. Qualiter & ubi Ariſtoteles de uelocitate motuum natura-lium localium aliter tractauerit quam nos ſentiamus. CAP.I.]
[4.2. Quædam ſupponenda ut conſtet cur circa uelocit atem motuum natur alium localium ab Ariſtotelis placitis recedamus. CAP. II.]
[4.3. Poſſe uelocitatem alicuius corporis proportionem contrariam in diuerſis medijs habere cum denſitate eorum. CAP. III.]
[4.4. Oſcitanter ab Ariſtotele nonnibil prolatum cap 8. lib. 4 Phyſicorum. CAP. IIII.]
[4.5. Exempla dictorum. CAP.V.]
[4.6. Quod proportiones ponderum eiuſdem corporis in diuerſis medijs pro portiones eorum mediorum denſit atum non ſeruant. Unde ne-ceßariò inæquales proportiones uelocitatum producuntur. CAP. VI.]
[4.7. Corpora grauia aut leuia eiuſdem figur æ et materiæ ſed inæqualis magnitudinis, in ſuis motibus natur alibus uelocit atis, in eo dem medio, proportionem longè diuerſam ſeruatura eße quam Aristoteliuiſum fuerit. CAP. VII.]
[4.8. Quod duo corpor a in æqualia eiuſdem materia in diuerſis medijs eandem uelocitatis proportionem retinebunt. CAP. VIII.]
[4.9. Anrectè Aristoteles diſeruerit de proportionibus mo-tuum in uacuo. CAP. IX.]
[4.10. Quòd in uacuo corpor a eiuſdem materiæ æquali uelocita-te mouerentur. CAP.X.]
[4.11. Corpora licet inæqualia eiuſdem materiæ & figuræ, ſireſiſten-tias habuerint ponderibus proportionales æqualiter mouebuntur. CAP. XI.]
[4.12. Maior hic demonſir atur eſſe proportio ponder is corpor is den ſioris ad pondus minus denſi in medijs dẽſioribus, quam ſit eorundem corporum in medio minus denſo, nec corporum ponder a ſeruare proportionem denſitatis mediorum. CAP. XII.]
[4.13. Longe aliter ueritatem ſe habere quam Aristoteles doceat in fine libri ſeptimi phyſicorum. CAP. XIII.]
[4.14. Quid ſequatur ex ſupradistis. CAP. XIIII.]
[4.15. Numrestè ſenſerit Philoſophus reſistentias proportionales eße cum corporibus mobilibus. CAP. XV.]
[4.16. Fdipſum aliter demonſtr atur. CAP. XVI.]
[4.17. De alio Aristo. lapſu. CAP. XVII.]
[4.18. Quomodo dignoſcatur proportio uelocitatis duorum ſimilium corporum omogeniorum inaqualium. CAP. XVIII.]
[4.19. Quam ſit inanis ab Ariſtotele ſuſcepta demonſtratio quod uacuum non detur. CAP. XIX.]
[4.20. Non ſatis dilucidè Ariſtotelem de loco ratiocinatum fuiße. CAP. XX.]
[4.21. Vtrum bene Aristoteles ſenſerit de infinito. CAP. XXI.]
[4.22. Exagitatur ab Ariſtotele adductatemporis definitio. CAP. XXII.]
[4.23. Motum rectum eſſe continuum, uel dißentiente Ariſtotele. CAP. XXIII.]
[4.24. Idem uir grauisſimus an bene ſenſerit de motibus corporum uiolentis & natur alibus. CAP. XXIIII.]
[4.25. Motum rectum & natur alem non eſſe primo & per ſe quicquid Ariſtoteli uiſum ſit. CAP. XXV.]
[4.26. Omne corpus eſſe in loco proprio graue, ut Aristoteli placuit, non eft admittendum. CAP. XXVI.]
[4.27. Haud admittendam opinionem Principis Peripateticorum de circulo, & ſpbæra. CAP. XXVII.]
< >
page |< < (181) of 445 > >|
DISPVTATIONES.
    <echo version="1.0">
      <text type="book" xml:lang="la">
        <div xml:id="echoid-div7" type="body" level="1" n="1">
          <div xml:id="echoid-div387" type="chapter" level="2" n="4">
            <div xml:id="echoid-div418" type="section" level="3" n="20">
              <p>
                <s xml:id="echoid-s2149" xml:space="preserve">
                  <pb o="181" rhead="DISPVTATIONES." n="193" file="0193" xlink:href="http://echo.mpiwg-berlin.mpg.de/zogilib?fn=/permanent/library/163127KK/pageimg/0193"/>
                reuera locus corpori adęquatus, cum corpus in interuallum ſuperſiciale non intret,
                  <lb/>
                quam @is interuallum corporeum ingrediatur. </s>
                <s xml:id="echoid-s2150" xml:space="preserve">Et hoc modo
                  <reg norm="nullum" type="context">nullũ</reg>
                eſt corpus, quod
                  <lb/>
                in m@ do aut extra mundum ( dicat autem Ariſtoteles quicquid voluerit ) locum
                  <lb/>
                ſuum non habeat.</s>
              </p>
            </div>
            <div xml:id="echoid-div419" type="section" level="3" n="21">
              <head xml:id="echoid-head283" style="it" xml:space="preserve">V
                <unsure/>
              trum bene Aristoteles ſenſerit de infinito.</head>
              <head xml:id="echoid-head284" xml:space="preserve">CAP. XXI.</head>
              <p>
                <s xml:id="echoid-s2151" xml:space="preserve">TRactans Ariſtoteles in fine quinti cap. lib. 3. phyſicorum de infinito ait, impoſ­
                  <lb/>
                ſibile cum ſit inuenire locum infinitum, & omne corpus in loco cum ſit, impoſ
                  <lb/>
                ſibile quoque eſſe in rerum natura aliquod: </s>
                <s xml:id="echoid-s2152" xml:space="preserve">infinitum corpus reperiri. </s>
                <s xml:id="echoid-s2153" xml:space="preserve">Omittamus
                  <lb/>
                quòd cum Ariſtoteles debuerit beneficio loci deſtruere infinitum, ordine peruerſo
                  <lb/>
                de infinito prius, quàm de loco diſputationem inſtituat; </s>
                <s xml:id="echoid-s2154" xml:space="preserve">ſed dicamus ipſum intelli-
                  <lb/>
                gere de infinito corporeo, & cum probauerimus corporis locum eſſe corporeum in
                  <lb/>
                teruallum, non autem ſuperficiem, neque opus ſit in definitione interualli mentio
                  <lb/>
                nem aliquam facere terminorum, vnde ipſum infinitum eſſe poteſt, neque aliqua ra
                  <lb/>
                tione de hac re dubitari poteſt; </s>
                <s xml:id="echoid-s2155" xml:space="preserve">hoc modo nullum inconueniens ſequeretur, quòd
                  <lb/>
                extra cęlum reperiri poſſit corpus aliquod infinitum, quamuis, id ipſe nulla euiden-
                  <lb/>
                ti ratione inductus perneget. </s>
                <s xml:id="echoid-s2156" xml:space="preserve">Senſit quoque, abſque eo,
                  <reg norm="quod" type="simple">ꝙ</reg>
                aliquam rationem propo
                  <lb/>
                nat, aliquid extra cœlum reperiri quemadmodum apparet ex fine cap .9. lib. primi
                  <lb/>
                de cœlo, cum etiam ait cap .8. lib. 8. phyſicorum, infinitas partes alicuius continui eſ-
                  <lb/>
                ſe ſolum in potentia, non item in actu, hoc non eſt illico concedendum, quia ſi omne
                  <lb/>
                totum continuum, & re ipſa exiſtens, in actu eſt, omnis quoque eius pars erit in actu,
                  <lb/>
                quia ſtultum eſſet credere, ea quæ actu ſunt, ex ijs, quæ potentia exiſtunt, componi.
                  <lb/>
                </s>
                <s xml:id="echoid-s2157" xml:space="preserve">Neque etiam dicendum eſt continuationem earundem partium efficere, vt poten-
                  <lb/>
                tia ſint ipſæ partes, & omni actu priuatæ; </s>
                <s xml:id="echoid-s2158" xml:space="preserve">Sit exempli gratia linea recta
                  <var>.a.u.</var>
                continua
                  <lb/>
                quæ deinde diuidatur in puncto
                  <var>.e.</var>
                per æqualia, dubium non eſt, quin ante
                  <reg norm="diuiſionem" type="context">diuiſionẽ</reg>
                ,
                  <lb/>
                medietas
                  <var>.a.e.</var>
                tam in actu (licet coniuncta cum alia
                  <var>.e.u.</var>
                ) reperiretur, quàm totum .2.
                  <lb/>
                u. licet à ſenſu diſtincta non eſſet. </s>
                <s xml:id="echoid-s2159" xml:space="preserve">Idem affirmo de medietate
                  <var>.a.e.</var>
                ideſt de quarta
                  <lb/>
                parte totius
                  <var>.a.u.</var>
                & pariter de octaua, de milleſima, & de quauis, ita vt eſſentia actua
                  <lb/>
                lis infiniti hoc modo tutò concedi poſſit,
                  <reg norm="cum" type="context">cũ</reg>
                ita ſit in natura. </s>
                <s xml:id="echoid-s2160" xml:space="preserve">Sed peius etiam ſenſit
                  <lb/>
                Ariſtoteles eodem loco capitis quinti lib. 3. phyſicorum, negando infinitum poſſe
                  <lb/>
                connumerari inter quantitates, dicens vnam aliquam quantitatem intelligi vt cubi
                  <lb/>
                tum, tricubitum, & cætera; </s>
                <s xml:id="echoid-s2161" xml:space="preserve">vbi non conſiderat eadem etiam ratione intelligi poſſe
                  <lb/>
                aliquam quantitatem
                  <reg norm="infinitorum" type="context">infinitorũ</reg>
                cubitorum, & in quantitatis definitione nullam eſ-
                  <lb/>
                ſe neceſſitatem terminorum, vt exempli gratia in definitione numeri, non eſt neceſ
                  <lb/>
                ſitas alicuius determinati numeri, quia multitudo, non minus infinita, quàm finita,
                  <lb/>
                intelligi poteſt. </s>
                <s xml:id="echoid-s2162" xml:space="preserve">Vbi poſteà cap .8. libr .4. phyſicorum ait nullam eſſe differentiam
                  <lb/>
                inter infinitum, & vacuum, reuera nihil abſurdius hoc dicere fingereue poterat.</s>
              </p>
            </div>
          </div>
        </div>
      </text>
    </echo>