246244IN PRÆDICA. ARIST. CAP. DE AEQVIVOC.
do illo metaphorico, vt bene notauit Sotus, quanuis oppoſitum qui tuebi
11Sotus.
Caiet: tur, non facile expugnabitur, habebitque patronum Caieta. cap. 4. Ex his
patet ſolutio ſecundi argumenti præcedentis ſectionis.
11Sotus.
Caiet: tur, non facile expugnabitur, habebitque patronum Caieta. cap. 4. Ex his
patet ſolutio ſecundi argumenti præcedentis ſectionis.
De materia tertij argumenti prolixior eſt dubitatio a nobis anguſte
tractanda. Primò enim negari poteſt nomine rationis, intelligi menta-
22Ad 3. obie-
ctionem. lem definitionem, aut conceptum, ſed obiectiuum, quod Boetius hoc lo-
33Boec.
Heruæ.
Sotus. co opinatur, Heruęus quodlibet 2. quęſt. 7. Sotus §. ad euidentiam, & ante
aliquot annos cæpit placere recentioribus, eritque ſenſus definitionis.
44Aequiuoco-
rum defini-
tionis expli
catio. Res Aequiuocas eſſe, quæ ſignificantur eodem vocabulo, habent vero di
uerſas eſſentias. Neque id, quod additur, ratio ſubſtantiæ nomini accom-
modata, cogit ad interpretandum de definitione, aut conceptu mentis,
nam vt ratio concipiens reſpondet nomini, ita ratio concepta, ſeu ſignifi-
cata. Cum dicimus Aequiuoca habere diuerſas eſſentias reſpõdentes vo
cabulo, haud ſignificamur proprias eſſentias: ſatiſquippe eſt habere di-
uerſos modos, vt cernitur in prædicamentis, quæ cum Aequiuoca ſint à
conſilio, non omnia propria, & rigoroſa fruuntur eſſentia, ſed pleraq; mo
55Amon.
Simpl.
Alber.
Damaſ.
Louan.
Caiet. di ſunt aliorum, verùm in ſuo genere eſſentiæ minus propriè dici poſsũt.
Hęc explicatio omninò vera à nobis exiſtimatur, non eſt tamen reijcien
da communis veterum Ammonij, Simplicij hic. Alberti tractat. 5. cap. 2.
Damaſ. in Dialectica cap. 31. quam probarunt Louanienſes hoc loco no-
mine. ſ. rationis indicari, velmentalem conceptum vel definitionẽ, vt ver-
tit Perionius; & ad oppoſitionem contra definitionem reſpondemus cũ
Alberto Magno tractat. 1. capit. 2. verùm eſſe pleraque non habere per
66Auguſt. fectas definitiones; ſed hoc loco intelligi quancunque, etiam deſcriptiuã
reſpondentem nomini, vt intellexit D. Aug. lib. 10. Categoriarum cap. 2. &
hac nullum ſimplicem gradum, nullum ſummum genus deſtitui, vt in ſin-
gulis explicandis patebit.
tractanda. Primò enim negari poteſt nomine rationis, intelligi menta-
22Ad 3. obie-
ctionem. lem definitionem, aut conceptum, ſed obiectiuum, quod Boetius hoc lo-
33Boec.
Heruæ.
Sotus. co opinatur, Heruęus quodlibet 2. quęſt. 7. Sotus §. ad euidentiam, & ante
aliquot annos cæpit placere recentioribus, eritque ſenſus definitionis.
44Aequiuoco-
rum defini-
tionis expli
catio. Res Aequiuocas eſſe, quæ ſignificantur eodem vocabulo, habent vero di
uerſas eſſentias. Neque id, quod additur, ratio ſubſtantiæ nomini accom-
modata, cogit ad interpretandum de definitione, aut conceptu mentis,
nam vt ratio concipiens reſpondet nomini, ita ratio concepta, ſeu ſignifi-
cata. Cum dicimus Aequiuoca habere diuerſas eſſentias reſpõdentes vo
cabulo, haud ſignificamur proprias eſſentias: ſatiſquippe eſt habere di-
uerſos modos, vt cernitur in prædicamentis, quæ cum Aequiuoca ſint à
conſilio, non omnia propria, & rigoroſa fruuntur eſſentia, ſed pleraq; mo
55Amon.
Simpl.
Alber.
Damaſ.
Louan.
Caiet. di ſunt aliorum, verùm in ſuo genere eſſentiæ minus propriè dici poſsũt.
Hęc explicatio omninò vera à nobis exiſtimatur, non eſt tamen reijcien
da communis veterum Ammonij, Simplicij hic. Alberti tractat. 5. cap. 2.
Damaſ. in Dialectica cap. 31. quam probarunt Louanienſes hoc loco no-
mine. ſ. rationis indicari, velmentalem conceptum vel definitionẽ, vt ver-
tit Perionius; & ad oppoſitionem contra definitionem reſpondemus cũ
Alberto Magno tractat. 1. capit. 2. verùm eſſe pleraque non habere per
66Auguſt. fectas definitiones; ſed hoc loco intelligi quancunque, etiam deſcriptiuã
reſpondentem nomini, vt intellexit D. Aug. lib. 10. Categoriarum cap. 2. &
hac nullum ſimplicem gradum, nullum ſummum genus deſtitui, vt in ſin-
gulis explicandis patebit.
Aliud membrum de conceptu tangit præcipuam difficultatẽ analogiæ,
& imprimis metaphyſicam, quam proinde hoc loco explicare non libet:
ſufficiat obiectioni indicare probabiliorem doctrinam alibi confirman-
77Ad 2. partẽ
3. obiectio-
nis. dam. Reſpondemus igitur non ſolum caſu Aequiuoca, ſed etiam analoga
per ſolam attributionem, & proportionẽ impropriam vendicare in mẽte
plures conceptus reſpondentes pluribus impoſitionibus, & ſignificationi
88Aequiuoca
à caſu, & a-
naloga per
attributi. &
propo. imp.
plures ha-
bent in mẽ-
te cõceptus bus vocis, ita ſignificant AA. pro ſignificationibus citati, & videtur eſſe
ratio à maiori pro conceptibus, nam impoſitio fit mediante cõceptu; er-
go ſi datur noua impoſitio nominis, prouenit ex nouo conceptu mentis.
Confirmatur, quia in prædictis analogis, non reperitur abſoluta ſimilitu-
do, cuius poſsit formari vna conceptio, cum in quibuſdã forma ſit ſolum
extrinſecè, & per metaphoram, vt ex dictis eſt manifeſtum. Caie. vt decla
ret quid ſentiendũ ſit de analogis proportionis propriæ, diſtinguit dupli
cem conceptũ in analogis, vnum perfectum, alterum imperfectum, perfe-
ctum vocat, qui eſt proprius ipſius rei, vt eſt conceptus ſubſtantiæ, quãdo
cũ illa confertur, imperfectũ appellat conceptũ vnius membri cõparatũ
99Duplex in
Analogis cõ
ceptus. cũ alio. Verb. g. conceptũ eiuſdẽ ſubſtãtiæ reſpectu quantitatis, cũ enim
ens nõ ſit aliud, quã ſua analogata, vt proportione conueniunt, cõceptus
vnius membri propter ſimilitudinem dicitur conceptus entis, & alterius
membri, quatenus vtrunque ſimile eſt in ente, docet ergo analoga ſimpli-
citer habere multos conceptus, quia habent multos perfectos, licèt ob-
& imprimis metaphyſicam, quam proinde hoc loco explicare non libet:
ſufficiat obiectioni indicare probabiliorem doctrinam alibi confirman-
77Ad 2. partẽ
3. obiectio-
nis. dam. Reſpondemus igitur non ſolum caſu Aequiuoca, ſed etiam analoga
per ſolam attributionem, & proportionẽ impropriam vendicare in mẽte
plures conceptus reſpondentes pluribus impoſitionibus, & ſignificationi
88Aequiuoca
à caſu, & a-
naloga per
attributi. &
propo. imp.
plures ha-
bent in mẽ-
te cõceptus bus vocis, ita ſignificant AA. pro ſignificationibus citati, & videtur eſſe
ratio à maiori pro conceptibus, nam impoſitio fit mediante cõceptu; er-
go ſi datur noua impoſitio nominis, prouenit ex nouo conceptu mentis.
Confirmatur, quia in prædictis analogis, non reperitur abſoluta ſimilitu-
do, cuius poſsit formari vna conceptio, cum in quibuſdã forma ſit ſolum
extrinſecè, & per metaphoram, vt ex dictis eſt manifeſtum. Caie. vt decla
ret quid ſentiendũ ſit de analogis proportionis propriæ, diſtinguit dupli
cem conceptũ in analogis, vnum perfectum, alterum imperfectum, perfe-
ctum vocat, qui eſt proprius ipſius rei, vt eſt conceptus ſubſtantiæ, quãdo
cũ illa confertur, imperfectũ appellat conceptũ vnius membri cõparatũ
99Duplex in
Analogis cõ
ceptus. cũ alio. Verb. g. conceptũ eiuſdẽ ſubſtãtiæ reſpectu quantitatis, cũ enim
ens nõ ſit aliud, quã ſua analogata, vt proportione conueniunt, cõceptus
vnius membri propter ſimilitudinem dicitur conceptus entis, & alterius
membri, quatenus vtrunque ſimile eſt in ente, docet ergo analoga ſimpli-
citer habere multos conceptus, quia habent multos perfectos, licèt ob-