259255QVAESTIO I. ARTICVL. I.
ſio eſt anguſta:
antecedens patet in eo moco per quem accidentia Sacrę
Euchariſtiæ ſeparata exiſtunt, hic enim cum ſit realiter idem cum acci-
dente, non poteſt eſſe ſubſtantia, deinde cum non ſit in alio non eſt acci-
dens, ergo nec eſt ſubſtantia, nec accidens: prętereà in actione creatiua,
quam non eſſe ſubſtantiam fatentur omnes, & per ſe eſt manifeſtum, cum
nec per ſe in ſubſtantiæ prædicamento ponatur, nec ratione alterius ſub
ſtantiæ, quam componat; non eſſe vero accidens inde conſtat, quia ei re
pugnat eſſe in aliquo tanquam in ſubiecto, creatio enim eſt productio ex
nullo, & in nullo præſuppoſito ſubiecto.
11Probatur Euchariſtiæ ſeparata exiſtunt, hic enim cum ſit realiter idem cum acci-
dente, non poteſt eſſe ſubſtantia, deinde cum non ſit in alio non eſt acci-
dens, ergo nec eſt ſubſtantia, nec accidens: prętereà in actione creatiua,
quam non eſſe ſubſtantiam fatentur omnes, & per ſe eſt manifeſtum, cum
nec per ſe in ſubſtantiæ prædicamento ponatur, nec ratione alterius ſub
ſtantiæ, quam componat; non eſſe vero accidens inde conſtat, quia ei re
pugnat eſſe in aliquo tanquam in ſubiecto, creatio enim eſt productio ex
nullo, & in nullo præſuppoſito ſubiecto.
prima entis
diuiſio.
Dicendum nihilominus eſt cum Ariſtotele, & communi omnium ſentẽ
tia diuiſioneẽ eſſe adæquatã, nihilq; reperiri poſſe, quod alterius membri
22D. Thom. rationem effugiat. D. Tho. opuſc. 42. cap. 10. id ex eo probat, quia propo-
ſita diuiſio fit per membra contradictoria, in diuiſione autẽ contradicto
ria impoſsibile eſt aliquid extra vtrũq; membrum remanere: contradi-
ctoria enim ita ſe habent, vt alterum eorum de quocũq; prædicetur. Cũ
33Contradí-
ctoria diui-
ſio queſit. audis fieri diuiſionem per membra contradictoria, non intelligas alterũ
membrum eſſe negatiuum, alterum poſitiuum, vt fit in cõtradicentibus,
ſed in vno membro includi negationẽ alterius, nam quidquid primo ex-
iſtit alteri inſiſtendo, eſt accidens, quidquid vero primo exiſtit non inſi-
ſtendo in alio, eſt ſubſtantia; fieri autem non poteſt, vt aliquid ſit nec in-
ſiſtendo in alio, nec non inſiſtendo; vnde eadem ratio ſic explicatius pro
poui poteſt. Omne ens aut eiuſmodi eſt. vt alteri extraneo ad exiſtendũ
accidat, vel ita ſe habet, vt alterius extranei adminiculo nõ egeat, ſi prio
ri modo, eſt accidens, ſi poſteriori, eſt ſubſtantia. In idem in cidit ea ra-
tio. Eſſe in ſe, & eſſe in alio immediatã habent oppoſitionẽ, ſed hi eſſendi
modi cõuenit ſubſtantiæ, & accidenti, ergo inter hæc nihil mediũ cadit.
tia diuiſioneẽ eſſe adæquatã, nihilq; reperiri poſſe, quod alterius membri
22D. Thom. rationem effugiat. D. Tho. opuſc. 42. cap. 10. id ex eo probat, quia propo-
ſita diuiſio fit per membra contradictoria, in diuiſione autẽ contradicto
ria impoſsibile eſt aliquid extra vtrũq; membrum remanere: contradi-
ctoria enim ita ſe habent, vt alterum eorum de quocũq; prædicetur. Cũ
33Contradí-
ctoria diui-
ſio queſit. audis fieri diuiſionem per membra contradictoria, non intelligas alterũ
membrum eſſe negatiuum, alterum poſitiuum, vt fit in cõtradicentibus,
ſed in vno membro includi negationẽ alterius, nam quidquid primo ex-
iſtit alteri inſiſtendo, eſt accidens, quidquid vero primo exiſtit non inſi-
ſtendo in alio, eſt ſubſtantia; fieri autem non poteſt, vt aliquid ſit nec in-
ſiſtendo in alio, nec non inſiſtendo; vnde eadem ratio ſic explicatius pro
poui poteſt. Omne ens aut eiuſmodi eſt. vt alteri extraneo ad exiſtendũ
accidat, vel ita ſe habet, vt alterius extranei adminiculo nõ egeat, ſi prio
ri modo, eſt accidens, ſi poſteriori, eſt ſubſtantia. In idem in cidit ea ra-
tio. Eſſe in ſe, & eſſe in alio immediatã habent oppoſitionẽ, ſed hi eſſendi
modi cõuenit ſubſtantiæ, & accidenti, ergo inter hæc nihil mediũ cadit.
Hęc ita intelligenda ſunt, vt ſi diuiſum ac cipiatur pro ente creato cõ-
muniſsime accepto, vt continet cõpleta, & incompleta, membra etiã di-
uidentia omnia complectantur: ſub ſtantia quidẽ omnes ſubſtantias cõ-
pletas, & incompletas, accidens vero quotquot ſunt accidentia. Si verò
diuiſum fuerit ens completum, & prædicamentale, quemadmodũ præter
ipſum multa ſuperſunt entia imperfecta, & incompleta, ita in mẽbris di-
uidentibus ſolæ ſubſtantię, & accidentia completa includuntur. Quid ve
ro ſit cõpletum, quid incompletum ens, quæſt. ſequenti dicendum eſt.
44Ad primam muniſsime accepto, vt continet cõpleta, & incompleta, membra etiã di-
uidentia omnia complectantur: ſub ſtantia quidẽ omnes ſubſtantias cõ-
pletas, & incompletas, accidens vero quotquot ſunt accidentia. Si verò
diuiſum fuerit ens completum, & prædicamentale, quemadmodũ præter
ipſum multa ſuperſunt entia imperfecta, & incompleta, ita in mẽbris di-
uidentibus ſolæ ſubſtantię, & accidentia completa includuntur. Quid ve
ro ſit cõpletum, quid incompletum ens, quæſt. ſequenti dicendum eſt.
obiectionẽ.
His poſitis ad primum argumentum partis negatiuæ dicendum eſt, cũ
Ariſtoteles, alijque Phyloſophi negãt inter nouem genera, & ens aliquid
mediarè, eos loqui de medio vniuoco, quod ſimpliciter medium eſt, cum
ſit aliquo modo prius inferioribus, nõ autẽ de medio analogico, quod cũ
nihil ſit ab inferioribus abſolutè pręciſum, nõ dicitur ſimpliciter mediũ,
& eiuſmodi eſt accidens, in quod nos immediatè diuidimus ens. Certè lo
cus Ariſtotelis citatus expreſsè tollit ſuperius vniuocum non ſolũ infra
ens, ſed ipſum quoq; ens, idem quippe valet prima genera per idẽ eſſe en-
tia, & talia entia, ac non habere ſupra ſe vllum vniuocũ prædicatũ, nam
quæ illud habent, per aliam entitatem, aut formalitatẽ conſtituuntur in
genere, per aliã in ſpecie, V. gra. homo non eadem ratione formali eſt ani
55Ad eius cõ-
firmatione. mal, & hõ, ſed animal cõſtituitur per prædicatũ ratine pręciſum ab omni
alio inferiori, hõ vero per rationale cõtrahens animal. Ad probationẽ cõ
cedimus illationẽ, ad cuiꝰ impugnationẽ dicẽdũ eſt, niſi in illis deſcriptio
Ariſtoteles, alijque Phyloſophi negãt inter nouem genera, & ens aliquid
mediarè, eos loqui de medio vniuoco, quod ſimpliciter medium eſt, cum
ſit aliquo modo prius inferioribus, nõ autẽ de medio analogico, quod cũ
nihil ſit ab inferioribus abſolutè pręciſum, nõ dicitur ſimpliciter mediũ,
& eiuſmodi eſt accidens, in quod nos immediatè diuidimus ens. Certè lo
cus Ariſtotelis citatus expreſsè tollit ſuperius vniuocum non ſolũ infra
ens, ſed ipſum quoq; ens, idem quippe valet prima genera per idẽ eſſe en-
tia, & talia entia, ac non habere ſupra ſe vllum vniuocũ prædicatũ, nam
quæ illud habent, per aliam entitatem, aut formalitatẽ conſtituuntur in
genere, per aliã in ſpecie, V. gra. homo non eadem ratione formali eſt ani
55Ad eius cõ-
firmatione. mal, & hõ, ſed animal cõſtituitur per prædicatũ ratine pręciſum ab omni
alio inferiori, hõ vero per rationale cõtrahens animal. Ad probationẽ cõ
cedimus illationẽ, ad cuiꝰ impugnationẽ dicẽdũ eſt, niſi in illis deſcriptio