262260IN PRÆDIC. ARIST. CAP. DE DECEM PRAEDIC:
pleta, ſiue incompleta, ita ſumitur eodem lib.
5.
Metaphyſ.
cap.
8.
& 1.
Phy
11Arift. ſicorum cap. 6. vbi differentiæ, materia, forma, & partes integrãtes ſub-
ſtantiæ vocantur: Tertiò, pro ſola ſubſtantia perfecta, & cõpleta, qua ſig-
nificatione vſus videtur Ariſtoteles in cap. 5. de ſubſtantia, vbi ſimplici-
citer appeilat ſubſtantias eas, quæ ſunt prędicamentales. & 4. Metaphyſi-
corum diuidens ens in 10. genera. Quartò denique pro ſolis primis ſub-
ſtantijs, quo ſenſu negat Ariſtoteles 7. Metaphyſicor. cap. 13. genera, &
ſpecies ſubſtantiarum eſſe ſubſtantias.
11Arift. ſicorum cap. 6. vbi differentiæ, materia, forma, & partes integrãtes ſub-
ſtantiæ vocantur: Tertiò, pro ſola ſubſtantia perfecta, & cõpleta, qua ſig-
nificatione vſus videtur Ariſtoteles in cap. 5. de ſubſtantia, vbi ſimplici-
citer appeilat ſubſtantias eas, quæ ſunt prędicamentales. & 4. Metaphyſi-
corum diuidens ens in 10. genera. Quartò denique pro ſolis primis ſub-
ſtantijs, quo ſenſu negat Ariſtoteles 7. Metaphyſicor. cap. 13. genera, &
ſpecies ſubſtantiarum eſſe ſubſtantias.
Prima acceptio communis eſt, & cum in accidentia cadat ab hoc loco
eſt aliena: tertia, & quarta ſpectant ad prædicamentum ſubſtantię; ſecun-
da eſt huius loci propria, co quod omnia complectatur, quæ accidentia
non ſunt, atque in hac ſignificatione deſcribitur ſubſtantia id quod non
22Alia ſubſtĩ-
tiæ defini-
tio. eſt in ſubiecto, vt docet D. Thom. in 1. diſt. 8. quæft. 4. art. 2. & Opuſcul. 42.
33D. Thom. cap. 10. hoc eſt ens, cui debetur non eſſe in alio tanquam in ſubiecto inhę-
ſionis: qua differentia probè diſtingui videtur ſubſtantia ab accidente, ſi-
quidem illud eſt ens cui conuenit eſſe in ſubiecto inhæſionis.
44Impugna-eſt aliena: tertia, & quarta ſpectant ad prædicamentum ſubſtantię; ſecun-
da eſt huius loci propria, co quod omnia complectatur, quæ accidentia
non ſunt, atque in hac ſignificatione deſcribitur ſubſtantia id quod non
22Alia ſubſtĩ-
tiæ defini-
tio. eſt in ſubiecto, vt docet D. Thom. in 1. diſt. 8. quæft. 4. art. 2. & Opuſcul. 42.
33D. Thom. cap. 10. hoc eſt ens, cui debetur non eſſe in alio tanquam in ſubiecto inhę-
ſionis: qua differentia probè diſtingui videtur ſubſtantia ab accidente, ſi-
quidem illud eſt ens cui conuenit eſſe in ſubiecto inhæſionis.
tur. 55Auicen.
Verum Auicenna relatus à Diuo Thoma illa diſt.
8.
1.
lib.
ſent.
ad ſecun-
dum reprehendit hanc definitionem, quaſi inutilem ad naturam ſubſtan-
tiæ declarandam, cuius ratio hæc ferè eſt. Quando aliquid definitur per
negationem, debet habere prædicatum aliquod à ſe diſtinctum, in quo ne
gatio fundetur, vt per definitionem ſaltem intelligatur definitum habere
illud prædicatum commune, & aliquid aliud, ratione cuius ei negatio de-
beatur, ſed ſubſtantia non habet eiuſmodi prędicatum, ergo non defini-
tur accommodatè per negationem; probat minorem, quoniam ſi illud ha
beret, maximè eſſet ens, ſed ens cum non ſit vniuocum, nihil eſt diſtinctũ
à ſubſtantia, & accidente, ergo qui dicit, ſubſtantia eſt, quod non exiſtit
in ſubiecto: nullam entitatem ſubſtantiæ declarat.
dum reprehendit hanc definitionem, quaſi inutilem ad naturam ſubſtan-
tiæ declarandam, cuius ratio hæc ferè eſt. Quando aliquid definitur per
negationem, debet habere prædicatum aliquod à ſe diſtinctum, in quo ne
gatio fundetur, vt per definitionem ſaltem intelligatur definitum habere
illud prædicatum commune, & aliquid aliud, ratione cuius ei negatio de-
beatur, ſed ſubſtantia non habet eiuſmodi prędicatum, ergo non defini-
tur accommodatè per negationem; probat minorem, quoniam ſi illud ha
beret, maximè eſſet ens, ſed ens cum non ſit vniuocum, nihil eſt diſtinctũ
à ſubſtantia, & accidente, ergo qui dicit, ſubſtantia eſt, quod non exiſtit
in ſubiecto: nullam entitatem ſubſtantiæ declarat.
Diu.
Thom.
eo loco non videtur improbare rationem:
vnde in pluribus
66D. Thom. alijs locis hanc vſurpat ſubſtantiæ deſcriptionem. Subſtantia eſt ens per
77Alia defini-
tio. ſe exiſtens, vt quodlibet. 9. art. 5. ad 2. 1. p. quęſt. 3. art. 3. ad ſecundum, in 3.
diſt. 6. quęſt. 1. art. 1. quęſtiuncul. 1. verum in deſcriptione explicanda re-
labitur Sanctus Doctor in Auicennę reprehenſionem, nam primo contra
gent. cap. 25. negatiuè exponit particulam, per ſe, ita vt idem valeat, ac nõ
in alio, quem ſequuntur Soncinas, 5. Metaphyſ. quęſt. 14. Iauellus quęſt. 17.
88Soncin.
Iauellus. & quia nulla negatio poteſt eſſe de eſſentia rei poſitiuę, ideò inquit Diu.
Thom. loco contra gent. citato id, quod fignificatur particula, per ſe, non
eſt de ratione ſubſtantię, ſed quædam eius affectio. At Durand. in 3. diſt. 1.
99Durand. q. 1. numer. 9. veritus Auicennam, quem ibidem citat pro eadem deſcrip-
tione, poſitiuè explicat verbum, per ſe, pro reali, ſcilicet, & abſoluta exi-
ſtentia ſubſtantię, quam ſimpliciter probat non eſſe de illius effentia ea
communi ratione, quod exiſtentia ſolius Dei eſſentiam ingrediatur: vnde
Diuus Thomas quæſt. 7. de potentia art. 3. ad quartum ait per ſe exiſtere,
1010Particula, ꝑ
ſe, poſitiuè
vſurpatur,
& negatiuè. 1111D. Thom non poſſe eſſentialiter definire id, extra cuius eſſentiam manet, cuiuſmo-
di eſt omnis ſubſtantia creata. Caietanus 1. p. quæſt. 54. in 4. dubio vtrũq́
1212Caietan. ſenſum tribuit particulę, per ſe, & quidem ſi vim ſignificationis attenda-
mus, per ſe, poſitiuum quid, abſolutumque ſignificat: verum quia facilius
id percipimus per negationem contrarij, ideò per illam exponi ſolet, quã
certè annexam habet; ex eo enim quod ſubſtantia ſibi ad exiſtendum ſuf-
66D. Thom. alijs locis hanc vſurpat ſubſtantiæ deſcriptionem. Subſtantia eſt ens per
77Alia defini-
tio. ſe exiſtens, vt quodlibet. 9. art. 5. ad 2. 1. p. quęſt. 3. art. 3. ad ſecundum, in 3.
diſt. 6. quęſt. 1. art. 1. quęſtiuncul. 1. verum in deſcriptione explicanda re-
labitur Sanctus Doctor in Auicennę reprehenſionem, nam primo contra
gent. cap. 25. negatiuè exponit particulam, per ſe, ita vt idem valeat, ac nõ
in alio, quem ſequuntur Soncinas, 5. Metaphyſ. quęſt. 14. Iauellus quęſt. 17.
88Soncin.
Iauellus. & quia nulla negatio poteſt eſſe de eſſentia rei poſitiuę, ideò inquit Diu.
Thom. loco contra gent. citato id, quod fignificatur particula, per ſe, non
eſt de ratione ſubſtantię, ſed quædam eius affectio. At Durand. in 3. diſt. 1.
99Durand. q. 1. numer. 9. veritus Auicennam, quem ibidem citat pro eadem deſcrip-
tione, poſitiuè explicat verbum, per ſe, pro reali, ſcilicet, & abſoluta exi-
ſtentia ſubſtantię, quam ſimpliciter probat non eſſe de illius effentia ea
communi ratione, quod exiſtentia ſolius Dei eſſentiam ingrediatur: vnde
Diuus Thomas quæſt. 7. de potentia art. 3. ad quartum ait per ſe exiſtere,
1010Particula, ꝑ
ſe, poſitiuè
vſurpatur,
& negatiuè. 1111D. Thom non poſſe eſſentialiter definire id, extra cuius eſſentiam manet, cuiuſmo-
di eſt omnis ſubſtantia creata. Caietanus 1. p. quæſt. 54. in 4. dubio vtrũq́
1212Caietan. ſenſum tribuit particulę, per ſe, & quidem ſi vim ſignificationis attenda-
mus, per ſe, poſitiuum quid, abſolutumque ſignificat: verum quia facilius
id percipimus per negationem contrarij, ideò per illam exponi ſolet, quã
certè annexam habet; ex eo enim quod ſubſtantia ſibi ad exiſtendum ſuf-