315313QVAESTIO I. ARTICVL. II.
quantitatis eſt abſolutus;
ergo debet exerceri in corpore abſolutè ſump-
to, ſeu ſecundum ſe tantum, at hoc modo ſe habet extenſio totius, non au
tem ea, quæ eſt ad locum; ergo in priori conſtituendus eſt primarius quã
titatis effectus. Secundo, prima extenſio, quæ ab aliquo accidente proue-
nire poteſt, eſt illa quoad totum, nam entitatiua antecedit omne accidẽs
localis eſt poſterior, ex eo enim, quod res in ſe habeat vnam partem ex-
tra aliam cum quadam ſerie, naſcitur, vt eodem modo illas habeat in lo-
co extenſo, & ſecundum ordinem diuiſibili; ergo extenſio totius eſt pri-
marius quantitatis effectus.
to, ſeu ſecundum ſe tantum, at hoc modo ſe habet extenſio totius, non au
tem ea, quæ eſt ad locum; ergo in priori conſtituendus eſt primarius quã
titatis effectus. Secundo, prima extenſio, quæ ab aliquo accidente proue-
nire poteſt, eſt illa quoad totum, nam entitatiua antecedit omne accidẽs
localis eſt poſterior, ex eo enim, quod res in ſe habeat vnam partem ex-
tra aliam cum quadam ſerie, naſcitur, vt eodem modo illas habeat in lo-
co extenſo, & ſecundum ordinem diuiſibili; ergo extenſio totius eſt pri-
marius quantitatis effectus.
Alij contendũt tertiam extenſionem eſſe primariũ quantitatis effectũ
11Extenſionẽ
loci aptitudi
nalẽ eſſe pri
marium eſſe
ctum quan.
titatis. quam vt per cipias, aduerte nomine aptitudinis ad occupandum locũ in-
telligi poſſe, vel non repugnantiã, vel realem entitatem, quæ eſt illius fun
damentũ, & reddit ſubſtantiam poſitiuè habilem ad locum replendũ, quẽ
admodum intellectiuũ ſumi poteſt, vel pro non repugnantia ad intelligẽ-
22De qua ex-
tenſione id
intelligatur dũ, vel pro potẽtia poſitiua, quę eſt intellectionis principiũ, cũ igitur di-
cimus quantitatis effectũ eſſe reddere corpus aptũ ad occupandum locũ,
nomine aptitudinis non intelligimus negationẽ, ſed formam poſitiuã, in
qua illa fundatur, & cuius merito ſubſtantia habet propriè partem extra
partẽ, quia ratione illius repugnat naturaliter vnã eſſe in eodem ſpatio
cum alia. Probatur hæc ſentẽtia primo. Extẽſio ſubſtãtiæ in ordine ad to-
33Probatur ve
ra ſentene
1. tum non poteſt prouenire à quantitate; ergo primarius eius effectus eſt
extẽſio aptitudinalis ad locũ; conſequẽtia eſt optima, quia nulla alia ſupe
reſt, quæ præcedat, cũ entitatiua ſit à ſubſtãtia, localis actualis ſupponat
ordine naturæ aptitudinẽ, & ſeparabilis ſit à quãtitate ſubiecto inhęrẽte.
11Extenſionẽ
loci aptitudi
nalẽ eſſe pri
marium eſſe
ctum quan.
titatis. quam vt per cipias, aduerte nomine aptitudinis ad occupandum locũ in-
telligi poſſe, vel non repugnantiã, vel realem entitatem, quæ eſt illius fun
damentũ, & reddit ſubſtantiam poſitiuè habilem ad locum replendũ, quẽ
admodum intellectiuũ ſumi poteſt, vel pro non repugnantia ad intelligẽ-
22De qua ex-
tenſione id
intelligatur dũ, vel pro potẽtia poſitiua, quę eſt intellectionis principiũ, cũ igitur di-
cimus quantitatis effectũ eſſe reddere corpus aptũ ad occupandum locũ,
nomine aptitudinis non intelligimus negationẽ, ſed formam poſitiuã, in
qua illa fundatur, & cuius merito ſubſtantia habet propriè partem extra
partẽ, quia ratione illius repugnat naturaliter vnã eſſe in eodem ſpatio
cum alia. Probatur hæc ſentẽtia primo. Extẽſio ſubſtãtiæ in ordine ad to-
33Probatur ve
ra ſentene
1. tum non poteſt prouenire à quantitate; ergo primarius eius effectus eſt
extẽſio aptitudinalis ad locũ; conſequẽtia eſt optima, quia nulla alia ſupe
reſt, quæ præcedat, cũ entitatiua ſit à ſubſtãtia, localis actualis ſupponat
ordine naturæ aptitudinẽ, & ſeparabilis ſit à quãtitate ſubiecto inhęrẽte.
Antecedens multis oſtendendũ eſt, primo cõmuni argumẽto.
Deus po
teſt ſeruare ſubſtantiã corpoream ſine quantitate in eodem loco, in quo
ſub quantitate exiſtebat, ſed in eo euentu partes eſſent ordinatæ, non ſe-
cus, ac ſub quantitate; ergo ordo partium in toto à quantitate prouenire
non poteſt; minor eſt euidens, quia ordo partium nihil aliud eſt, quam ca-
put, verbi cauſa eſſe vnitũ collo, & non thoraci, collum verò thoraci, & nõ
cruribus, & ſic de cæteris partibus; ergo ſi ſubſtãtia corporis maneret in
eodem loco non diuiſa, ſed continua, maneret eodem modo ordinata. In
maiori nulla apparet contradictio, cur potẽtię diuinę illud negandum ſit:
oſtẽditur tamẽ à ſimili. Deus poteſt cõſeruare duas ſubſtãtias corporeas
ſine quantitate in diuerſis locis, vt nemo inficiatur; ergo poterit ſeruare
duas eiuſdem ſubſtantiæ dimidietates, & in duabus partibus ſpatij, in qui
bus antea erãt, retinere; ergo poteſt cõſeruare totã ſubſtantiã in eodẽ lo
co; quod amplius confirmatur: etenim poteſt Deus diuidere illã ſubſtan-
tiã, & ſtatuere vnam dimidietatem contiguam alteri; nulla enim ibi cer-
nitur repugnantia; ergo poterit totam ſub ſtantiam continuam ponere.
teſt ſeruare ſubſtantiã corpoream ſine quantitate in eodem loco, in quo
ſub quantitate exiſtebat, ſed in eo euentu partes eſſent ordinatæ, non ſe-
cus, ac ſub quantitate; ergo ordo partium in toto à quantitate prouenire
non poteſt; minor eſt euidens, quia ordo partium nihil aliud eſt, quam ca-
put, verbi cauſa eſſe vnitũ collo, & non thoraci, collum verò thoraci, & nõ
cruribus, & ſic de cæteris partibus; ergo ſi ſubſtãtia corporis maneret in
eodem loco non diuiſa, ſed continua, maneret eodem modo ordinata. In
maiori nulla apparet contradictio, cur potẽtię diuinę illud negandum ſit:
oſtẽditur tamẽ à ſimili. Deus poteſt cõſeruare duas ſubſtãtias corporeas
ſine quantitate in diuerſis locis, vt nemo inficiatur; ergo poterit ſeruare
duas eiuſdem ſubſtantiæ dimidietates, & in duabus partibus ſpatij, in qui
bus antea erãt, retinere; ergo poteſt cõſeruare totã ſubſtantiã in eodẽ lo
co; quod amplius confirmatur: etenim poteſt Deus diuidere illã ſubſtan-
tiã, & ſtatuere vnam dimidietatem contiguam alteri; nulla enim ibi cer-
nitur repugnantia; ergo poterit totam ſub ſtantiam continuam ponere.
Hoc argumẽtũ varias opiniones inter aduerſarios excitat;
Sotus enim
q. 2. rationis euidẽtia cõpulſus fatetur ſeruari poſſe illã ſubſtãtiãſine quã
44Sotus. 55Primi argu.
ſolutio con-
futatur. titate in eodẽ ſpatio, in quo antea fuerat, negat tamẽ remanere extenſam
& ordinatã ſitualiter. Verũ hæc reſpõſio, aut ſibi implicat, aut in hanc po
ſteriorem explicationẽ relabitur; quid enim eſt ſitualiter extenſum eſſe?
habere ne partes verè ordinatas, & vnitas inter ſe, an eo pacto, vt ſitũ ha-
bere poſsint in loco? ſi primũ, contradictio eſt fateri partes remanere in
eiſdẽ ſpatijs, & cũ ijſdem vnionibus, atq́; antea, & negare eſſe eodẽ modo
Dd extenſas
q. 2. rationis euidẽtia cõpulſus fatetur ſeruari poſſe illã ſubſtãtiãſine quã
44Sotus. 55Primi argu.
ſolutio con-
futatur. titate in eodẽ ſpatio, in quo antea fuerat, negat tamẽ remanere extenſam
& ordinatã ſitualiter. Verũ hæc reſpõſio, aut ſibi implicat, aut in hanc po
ſteriorem explicationẽ relabitur; quid enim eſt ſitualiter extenſum eſſe?
habere ne partes verè ordinatas, & vnitas inter ſe, an eo pacto, vt ſitũ ha-
bere poſsint in loco? ſi primũ, contradictio eſt fateri partes remanere in
eiſdẽ ſpatijs, & cũ ijſdem vnionibus, atq́; antea, & negare eſſe eodẽ modo
Dd extenſas