Commentarii Collegii Conimbricensis e Societate Jesu. In universam dialecticam Aristotelis Stagirita, 1606

List of thumbnails

< >
321
321 (319)
322
322 (320)
323
323 (321)
324
324 (322)
325
325 (323)
326
326 (324)
327
327 (325)
328
328 (326)
329
329 (327)
330
330 (328)
< >
page |< < (319) of 990 > >|
321319QV AESTIO I. ARTICVL. IV. prædictis partibus conſtituta, tanquam vna eſſentia, quin apprehendan-
tur plures partes inter ſe vnitæ;
at quæ rei conceptum neceſſario ingre-
diuntur ad eſſentiam pertinnet.
Tota ratio eſt euidens.
Atque hæc facile intelliguntur in compoſito ſingulari, vt pote in quo
11Seeundas
difficultas
enucieatue.
reperiuntur plures partes numero diſtinctæ, quæ compoſitionem, exten
ſionemque perficiunt;
at in re communi percipi compoſitio non poteſt,
& eſt ſecunda difficultas, quam propoſuimus explicãdam.
Aut enim res
communis, Verbi gratia quantitas, cõponitur ex partibus ſingularibus,
aut ex communibus, non primum;
quia partes cõponentes ſunt de eſſen-
tia compoſiti, ſed in eſſentia communi nihil ſingulare includitur, vt per
ſe conſtat;
ergo res communis nõ componitur ex partibus ſingularibus;
non ſecundum, quoniam non dantur plures partes eiuſdem rationis com
munes.
Si enim ex omnibus partibus extenſionis quantitatis mente præ-
fcindamus partem incommuni, non plures, ſed vnam tantum abſtrahe-
mus, quemadmodum ſi ex omnibus hominibus abſtrahamus hominem,
vnum tantum colligemus;
cum igitur omnis compoſitio ſit ex pluribus,
& pars communis vna tantum ſit, non videtur quantitas, nec alia res cor
porea id genus extenſionis, & compoſitionis participare.
Locuti fuimus in tota hac dubitatione de compoſito ex partibus euſ
22Actum fuit
in hoc du-
bio de com
poſito ex
partibus
eiuſdem ra
tionis.
dem rationis:
quoniã cum partes ſunt diuerſę rationis, concipiuntur ph
33D. Thom. res in communis, & totum etiam commune actu componunt, quod docer
S.
Thom. 1. parte quæſt. 3. artic. 3. cum aſſerit hominem in communi con-
flari ex carne, & oſſe;
quæ licèt ſecundum rationem eſſentia lem non ſint
plura in communi, eo quod eadem anima informentur;
quoad acciden-
tia tamen, quæ deuoluunt, aut vt vult Capreol.
in primo diſt. 24. quæſt. vni
ca ad primum Scoti contra ſextam concluſionem, & tribuit Ariſtoteli 3.

Metaphy.
text. 41. includunt (exiſtimat enim partes Etherogeneas inclu-
44Capreol.
Ariſtotel.
dere eſſentialiter qualitatem, & quantitatem) diuerſa ſunt, & tanquam
plura in communi concipi poſſunt.
Ad difficultatem igitur hac concluſione reſpõdemus. Nec quantitas,
nec alia res corporea in cõmuni componitur ex multis partibus eiuſdẽ
55Reſponſio
ad queſtio-
nem.
rationis;
dicitur tamen compoſita & extenſa, quia eſt radix, & cauſa cõ-
poſitionis, & extenſionis inferiorum, in quibus continetur.
Prima pars
66Prima pars
cõcluſionis
ex ſuperio-
ribus confir
mata ma-
net.
huius concluſionis euidentur conſirmata eſt argumento proximè confe-
cto.
Secunda probatur, & explicatur. Eſſe radicem compoſitionis, & ex
tenſionis eſt, talem habere naturam, vt quoties contrahitur ad ſingularia
poſcat multitudinem partium, & earum compoſitionem;
ſed quantitas
in communi, materia prima, & qualitates corporeæ extenſionis capaces
77Secũda pro
batur, & ex
plicatur,
ita ſe habent, vt omnia ſingularia, quæ earum naturas participant neceſ-
ſario vendicent multitudinem partium, & compoſitionem:
ergo ſunt cau
ſæ prædictæ extenſionis.
Hęc tametſi in qualibet ſententia vera ſunt, non
nihil diſcriminis habent in noſtra conſtituente actualem identitatem in
ter naturam communam, & inferiorem, & in ſententia Scoti id negante;

nobis enim neceſſario fatendum eſt qualitatem communem à parte rei
componi eſſentialiter exijſdem partibus, quibus componitur ſingularis:

ſiquidem ab ea nihil actu differt;
cum verò præſcinditur concepcus com
munis, tunc nullam apprehendimus compoſitionem, ſed rem, quæ cõpo-
ſitionem depoſcit, vt in ſuis inferioribus exiſtat.

Text layer

  • Dictionary

Text normalization

  • Original
  • Regularized
  • Normalized

Search


  • Exact
  • All forms
  • Fulltext index
  • Morphological index