322320IN CAP. VI. DE QVANTITATE.
Quod ſi inferas:
ergo ille conceptus obiectiuus eſt ſimplex, vnde rur-
11Proponun-
tur duę illa
riones. ſum ſequitur, particularia ratione illius non poſſe eſſe compoſita. Dicẽ-
dum ad primam illationem illum conceptum eſſe formaliter ſimplicẽ,
22Reſpõdetur
primæ illa-
rioni. ſed virtute, ſeu originaliter compoſitum, & ratione huius virtualis com-
poſitionis ſunt compoſita inferiora; quare ſecunda illatio nihil colligit.
In ſententia Scoti eſt quidem gradus communis in ſingularibus realiter
33Reſpõdetur
ſecundę illa
tioni. compoſitus, non tamen eſſentialiter; cum particulare, & cõmune actu
diſtinguuntur, per ſe autem conſideratus eodem pacto ſe habet, atque in
noſtra ſententia.
11Proponun-
tur duę illa
riones. ſum ſequitur, particularia ratione illius non poſſe eſſe compoſita. Dicẽ-
dum ad primam illationem illum conceptum eſſe formaliter ſimplicẽ,
22Reſpõdetur
primæ illa-
rioni. ſed virtute, ſeu originaliter compoſitum, & ratione huius virtualis com-
poſitionis ſunt compoſita inferiora; quare ſecunda illatio nihil colligit.
In ſententia Scoti eſt quidem gradus communis in ſingularibus realiter
33Reſpõdetur
ſecundę illa
tioni. compoſitus, non tamen eſſentialiter; cum particulare, & cõmune actu
diſtinguuntur, per ſe autem conſideratus eodem pacto ſe habet, atque in
noſtra ſententia.
QVÆSTIO SECVNDA.
Vtrum ſpecies quantitatis rectè à Pbiloſopbo numerentur.
ARTICVLVS I.
Species quantitatis diſcretæ reijciuntur.
EXTRA locum e ſſet de ſingulis quantitatis ſpeciebus in hoc la-
44Reijciũcur
ſpecies quã
titatis diſ-
cretæ. te diſputare, cum earum natura abſque phyſica, & metaphyſica
cognitione perſpecta eſſe non poſsit. Quare nec rẽ omninò prę-
termittemus, nec alio modo, quam ab Ariſtotele hic tractata eſt,
explicabimus, reijciendo prius ſpecies, quæ vulgari tantum more in quã
titatibus numerantur, deinde admittendo eas, quę à maiori philoſopho
rum parte huic ordini aſcribuntur, profundiori ſingularium perſcruta-
tione in eos libros reſeruata.
44Reijciũcur
ſpecies quã
titatis diſ-
cretæ. te diſputare, cum earum natura abſque phyſica, & metaphyſica
cognitione perſpecta eſſe non poſsit. Quare nec rẽ omninò prę-
termittemus, nec alio modo, quam ab Ariſtotele hic tractata eſt,
explicabimus, reijciendo prius ſpecies, quæ vulgari tantum more in quã
titatibus numerantur, deinde admittendo eas, quę à maiori philoſopho
rum parte huic ordini aſcribuntur, profundiori ſingularium perſcruta-
tione in eos libros reſeruata.
Quod igitur attinet ad quantitatem diſcretam, quæ fuit primum mẽ-
55Quantitatis
diuiſio. 66Ariſtot. brum illius diuiſionis, qua diſtributa fuit quantitas in continuam, & diſ-
cretam: eam diuiſit Ariſtoteles in numerum, & orationem; numerum
deinde, & ſi ille non diuiſerit, in varias tamen ſpecies poſſumus diſſeca-
re; quod vt efficiamus aduertendum eſt: numerum apud eius defenſo-
77Ex quibus
cõponatur
numerus. res componi ex quantitatibus continuis actu diſtinctis, non tamen ex
quibuslibet, ſed ex illis quæ poſſunt inter ſe continuari; quod ſigniſica-
88Ariſtoe. uit Ariſtoteles 3. lib. Phyſicorum, cum dixit numerum fieri ex diuiſione
continui. Volunt igitur nõ ex vna ſuperſicie, vno corpore, & vna linea,
ſed ex tribus lineis fieri ternarium; ex quatuor ſuperficiebus, quaterna-
rium; ex quinque corporibus quinarium; Similiter non fieri binariũ ex
vna quantitate permanente, & alia ſucceſsiua, ſed ex vtraq; ſucceſsiua,
& eiuſdem rationis; Verbi g. ex duobus motibus, vel duobus tẽporibus,
non autẽ ex motu, & tempore. Hoc poſito diuiditur numerus in numerũ
quantitatum permanentium, & quantitatum ſucceſsiuarũ: permanens
rurſus in numerũ linearũ, ſuperficierum, & corporum; & horum quilibet
in infinitas ſpecies, binariũ, ternariũ, quaternariũ, & c. Numerus ſucceſsi
uarum, in numerum temporũ, & motuũ; vterq; deinde in numerum ſpiri-
rualium, & corporalium; & horum quilibet, perinde, ac præcedens in ſpe
99Statuitur ve
rajcõcluſio. cics infinitas. Alij alijs vtuntur diuidendi rationibus.
55Quantitatis
diuiſio. 66Ariſtot. brum illius diuiſionis, qua diſtributa fuit quantitas in continuam, & diſ-
cretam: eam diuiſit Ariſtoteles in numerum, & orationem; numerum
deinde, & ſi ille non diuiſerit, in varias tamen ſpecies poſſumus diſſeca-
re; quod vt efficiamus aduertendum eſt: numerum apud eius defenſo-
77Ex quibus
cõponatur
numerus. res componi ex quantitatibus continuis actu diſtinctis, non tamen ex
quibuslibet, ſed ex illis quæ poſſunt inter ſe continuari; quod ſigniſica-
88Ariſtoe. uit Ariſtoteles 3. lib. Phyſicorum, cum dixit numerum fieri ex diuiſione
continui. Volunt igitur nõ ex vna ſuperſicie, vno corpore, & vna linea,
ſed ex tribus lineis fieri ternarium; ex quatuor ſuperficiebus, quaterna-
rium; ex quinque corporibus quinarium; Similiter non fieri binariũ ex
vna quantitate permanente, & alia ſucceſsiua, ſed ex vtraq; ſucceſsiua,
& eiuſdem rationis; Verbi g. ex duobus motibus, vel duobus tẽporibus,
non autẽ ex motu, & tempore. Hoc poſito diuiditur numerus in numerũ
quantitatum permanentium, & quantitatum ſucceſsiuarũ: permanens
rurſus in numerũ linearũ, ſuperficierum, & corporum; & horum quilibet
in infinitas ſpecies, binariũ, ternariũ, quaternariũ, & c. Numerus ſucceſsi
uarum, in numerum temporũ, & motuũ; vterq; deinde in numerum ſpiri-
rualium, & corporalium; & horum quilibet, perinde, ac præcedens in ſpe
99Statuitur ve
rajcõcluſio. cics infinitas. Alij alijs vtuntur diuidendi rationibus.
Noſtra tamen concluſio ſit;
quam vocant quantitatẽ diſcretã nõ eſſe
1010Albe. Mag.
Baffol. 1111Propoſitæ
affertionis
Autores. veram quantitatis ſpeciem, ſed adumbratam. Primam partẽ docent Al-
bertus Magnus 8. Metaphyſic. tractatu primo cap. 8. Ex Scoti diſcipulis
1212Paulus.
Scriptor. Baſſol. in 1. diſtin. 24. quæſt. vnica, Paulus ſcriptor ibidem. Ex nomina-
1010Albe. Mag.
Baffol. 1111Propoſitæ
affertionis
Autores. veram quantitatis ſpeciem, ſed adumbratam. Primam partẽ docent Al-
bertus Magnus 8. Metaphyſic. tractatu primo cap. 8. Ex Scoti diſcipulis
1212Paulus.
Scriptor. Baſſol. in 1. diſtin. 24. quæſt. vnica, Paulus ſcriptor ibidem. Ex nomina-