324322IN CAP. VI. DE QVANTITATE.
Auerr.
3.
phyſ.
com.
68.
aſſerens numerum eſſe a ceruum vnitatũ.
Eucli-
11Auerroes-
Euclides. des 7. Elem. eſſe multitudinem conflatam ex vnitatibus, quæ omnia vnita
22Reijcitur
oratio ab
ſpeciebus
quantitatis. tem eſſentiæ perſpicuè negant.
11Auerroes-
Euclides. des 7. Elem. eſſe multitudinem conflatam ex vnitatibus, quæ omnia vnita
22Reijcitur
oratio ab
ſpeciebus
quantitatis. tem eſſentiæ perſpicuè negant.
Orationem maiori licentia omnes relegant cũ Alberto Magno 5.
Me-
33Alber. Mag. taphyſ. Caie. hocloco, imò cum Ariſtotele, qui eo loco nullam eius fecit
mentionem, & merito, quia in oratione vocali hæc ſunt, ſinguli ſyllaba-
44Caiet- rum ſoni, motus, quibus ſoni producuntur, continuitates talium motuũ,
morę, ſeu tempora, in quibus fiunt, ordo ſyllabarum inter ſe; deniq; to-
tius orationis ſignificatio; at nihil horum nouam conſtituit quantitatẽ,
nam ſoni pertinent ad qualitatem; motus ſunt entia incompleta, & re-
ducuntur ad prędicamentũ ſoni, vt poſteà dicemus; continuitates, & tẽ-
pora horum motuum, ſiquid diſtin ctum ſunt, & prędicamentale, efficiunt
duas ſpecies quantitatis continuę ſucceſsiuę, de quibus ſtatim eſt dicen
dum. Si vero ſumatur aggregatum illorum temporum, vel motuum, non
eſt ens per ſe ob communem rationem diſcreti; ordo ſyllabarũ, & totius
orationis ſignificatio, ſunt relationes rationis ex humana voluntate pen
dentes, quas conſtat non eſſe quãtitates. Nihil ergo eſt in oratione, quod
quantitas ſit, à cæteris ſpeciebus diſtincta.
33Alber. Mag. taphyſ. Caie. hocloco, imò cum Ariſtotele, qui eo loco nullam eius fecit
mentionem, & merito, quia in oratione vocali hæc ſunt, ſinguli ſyllaba-
44Caiet- rum ſoni, motus, quibus ſoni producuntur, continuitates talium motuũ,
morę, ſeu tempora, in quibus fiunt, ordo ſyllabarum inter ſe; deniq; to-
tius orationis ſignificatio; at nihil horum nouam conſtituit quantitatẽ,
nam ſoni pertinent ad qualitatem; motus ſunt entia incompleta, & re-
ducuntur ad prędicamentũ ſoni, vt poſteà dicemus; continuitates, & tẽ-
pora horum motuum, ſiquid diſtin ctum ſunt, & prędicamentale, efficiunt
duas ſpecies quantitatis continuę ſucceſsiuę, de quibus ſtatim eſt dicen
dum. Si vero ſumatur aggregatum illorum temporum, vel motuum, non
eſt ens per ſe ob communem rationem diſcreti; ordo ſyllabarũ, & totius
orationis ſignificatio, ſunt relationes rationis ex humana voluntate pen
dentes, quas conſtat non eſſe quãtitates. Nihil ergo eſt in oratione, quod
quantitas ſit, à cæteris ſpeciebus diſtincta.
Secunda pars propoſitæ à nobis concluſionis erat, diſcretam quanti-
55Secũda pars
propoſitæ
aſſertionis
oftenditur. titatem ſimilitudinem quandam habere cum vera, quã non opus eſt oſtẽ
dere, cum earum inter ſe ſimilitudo fuerit in cauſa, vt Mathematici abſ-
que vllo diſcrimine de quantitate continua, & diſcreta loquantur. Quæ
ſcientia, cũ olim celeberrima fuerit, & ante reliquas pueris traderetur,
adeo inualuit, vt alijs (contra earum decreta) loquendi formam præ-
ſcripſerit, vnde effectum eſt vt Ariſtoteles, alijq; magni nominis philo-
ſophi inter veras quantitates numerent diſcretam, pręſertim numerum,
quem aliàs tanquam ens per accidens damnant, vt vidimus apud Ariſto-
telem, & Auerroem; quod ſimiliter apud alios videre licet. Hanc fuiſſe
66Cur Ariſto
teles nume-
rum, & ora-
tionem in
quantitati-
bus repoſue
rit. cauſam, cur Ariſtoteles hoc loco numerum, & orationem in quantitati-
bus repoſuerit, docent Autores, qui pro noſtera ſententia adducti ſunt, &
77Ariſtote. colligitur ex ratione, qua probauit orationem eſſe quantitatẽ, quia ni-
mirum eam metimur, & longam, ac breuẽ appellamus; quaſi dicat, idcir-
cò in quantitatibus orationem repono, quia eas habet affectiones, quas
88Auerroes. attribuimus quantitati. Quod ſi quis ſibi perſuadeat, ea ratione vſum
fuiſſe ad oſtendendum orationem non ſimilitudine tantum, ſed re ipſa
quantitatem eſſe, hoc modo illam expediet; orationem eſſe menſurabi-
lem, & longam, ac breuem ratione temporis intrinſeci, quod reperiri di-
citur in cuiusliber ſoni productione, vel ratione plurium temporum in
productione multarum ſyllabarum, aut dictionum conſumptorum, quod
nouam quantitatem non inuehit.
55Secũda pars
propoſitæ
aſſertionis
oftenditur. titatem ſimilitudinem quandam habere cum vera, quã non opus eſt oſtẽ
dere, cum earum inter ſe ſimilitudo fuerit in cauſa, vt Mathematici abſ-
que vllo diſcrimine de quantitate continua, & diſcreta loquantur. Quæ
ſcientia, cũ olim celeberrima fuerit, & ante reliquas pueris traderetur,
adeo inualuit, vt alijs (contra earum decreta) loquendi formam præ-
ſcripſerit, vnde effectum eſt vt Ariſtoteles, alijq; magni nominis philo-
ſophi inter veras quantitates numerent diſcretam, pręſertim numerum,
quem aliàs tanquam ens per accidens damnant, vt vidimus apud Ariſto-
telem, & Auerroem; quod ſimiliter apud alios videre licet. Hanc fuiſſe
66Cur Ariſto
teles nume-
rum, & ora-
tionem in
quantitati-
bus repoſue
rit. cauſam, cur Ariſtoteles hoc loco numerum, & orationem in quantitati-
bus repoſuerit, docent Autores, qui pro noſtera ſententia adducti ſunt, &
77Ariſtote. colligitur ex ratione, qua probauit orationem eſſe quantitatẽ, quia ni-
mirum eam metimur, & longam, ac breuẽ appellamus; quaſi dicat, idcir-
cò in quantitatibus orationem repono, quia eas habet affectiones, quas
88Auerroes. attribuimus quantitati. Quod ſi quis ſibi perſuadeat, ea ratione vſum
fuiſſe ad oſtendendum orationem non ſimilitudine tantum, ſed re ipſa
quantitatem eſſe, hoc modo illam expediet; orationem eſſe menſurabi-
lem, & longam, ac breuem ratione temporis intrinſeci, quod reperiri di-
citur in cuiusliber ſoni productione, vel ratione plurium temporum in
productione multarum ſyllabarum, aut dictionum conſumptorum, quod
nouam quantitatem non inuehit.
ARTICVLVS TERTIVS.
Num ſpecies quantitatis continuæ probe recenſeantur.
99Species quã titatis cõti-
nuę nume-
rantur.
ARiſtoteles hoc loco quinque ſpecies quantitatis continuę nume
rauit, lineam, ſuperficiem, & corpus, tempus, & locum. In quinto
Metaphyſicorum omiſit tempus, & locum, indicauit tamen aliã
rauit, lineam, ſuperficiem, & corpus, tempus, & locum. In quinto
Metaphyſicorum omiſit tempus, & locum, indicauit tamen aliã