333331QVAESTIO III. ARTIC. II.
ergo dicebamus has relationes fundari in adęquatione, vel inadęquatio-
11Vera reſo-
lutio. ne partium integrantium per ſe extenſarum, quæ quoniam ſoli quantita-
ti per ſe conueniunt, ideò hoc illi attributum, vt aliquid eidem proprium
adquirunt.
11Vera reſo-
lutio. ne partium integrantium per ſe extenſarum, quæ quoniam ſoli quantita-
ti per ſe conueniunt, ideò hoc illi attributum, vt aliquid eidem proprium
adquirunt.
Hoc poſito ſit prima concluſio.
Æqualitas, & inęqualitas quantitatum
22Prima aſſer
tio. permanentiũ ſemper ſunt reales. Probatur, quando fundamenta ſunt rea-
lia, realiter diſtincta, & exiſtentia relationes ſunt reales; ſed ita ſe habent
quantitates permanentes, cum fundant æqualitatem, & inæqualitatem,
33Eius proba-
tio. ergo, &c. Maior ſupponitur ex ſequenti capite. Minor oſtenditur quoad
omnes partes. Inprimis enim quantitates permanentes ſunt reales; dein-
de, cum illis conueniunt prædictę relationes, actu exiſtunt, ſiquidem oſtẽ-
ſum eſt eas non fundari in conuenientia, vel diuerſitate ſpecifica, aliouè
prędicato neceſſario, quod ante exiſtentiam competat, ſed in actuali cõ-
menſuratione. Denique realiter inter ſe diſſerunt, quia nunquam compa-
rantur quoad hanc aſſectionem duę partes eiuſdem quantitatis, ſed tota-
les quantitates inter ſe; cum enim in toto cubito, verbi gratia, non ſolum
ſint duæ dimidietates, ſed quatuor quartæ, & octo octauæ, & ſic deinceps
in infinitum, non eſſet determinatus numerus relationum, imò cum con-
ferri poſsint non tantum æquales, ſed etiam inęquales, eſſent infinitæ vtri
uſque generis relationes, quod nemo concedet. Non diffitemur compa-
rari poſſe per intellectum, & partes eiuſdem totalis quantitatis inter ſe,
& duas quantitates non exiſtentes, quo in euentu relationes rationis par
ticipabunt; ſed aptitudo, quę attributum propriè conſtituit, eas tantùm
reſpicit, quæ ex natura rei conuenire poſſunt.
22Prima aſſer
tio. permanentiũ ſemper ſunt reales. Probatur, quando fundamenta ſunt rea-
lia, realiter diſtincta, & exiſtentia relationes ſunt reales; ſed ita ſe habent
quantitates permanentes, cum fundant æqualitatem, & inæqualitatem,
33Eius proba-
tio. ergo, &c. Maior ſupponitur ex ſequenti capite. Minor oſtenditur quoad
omnes partes. Inprimis enim quantitates permanentes ſunt reales; dein-
de, cum illis conueniunt prædictę relationes, actu exiſtunt, ſiquidem oſtẽ-
ſum eſt eas non fundari in conuenientia, vel diuerſitate ſpecifica, aliouè
prędicato neceſſario, quod ante exiſtentiam competat, ſed in actuali cõ-
menſuratione. Denique realiter inter ſe diſſerunt, quia nunquam compa-
rantur quoad hanc aſſectionem duę partes eiuſdem quantitatis, ſed tota-
les quantitates inter ſe; cum enim in toto cubito, verbi gratia, non ſolum
ſint duæ dimidietates, ſed quatuor quartæ, & octo octauæ, & ſic deinceps
in infinitum, non eſſet determinatus numerus relationum, imò cum con-
ferri poſsint non tantum æquales, ſed etiam inęquales, eſſent infinitæ vtri
uſque generis relationes, quod nemo concedet. Non diffitemur compa-
rari poſſe per intellectum, & partes eiuſdem totalis quantitatis inter ſe,
& duas quantitates non exiſtentes, quo in euentu relationes rationis par
ticipabunt; ſed aptitudo, quę attributum propriè conſtituit, eas tantùm
reſpicit, quæ ex natura rei conuenire poſſunt.
Secunda concluſio.
Æqualitas, & inæqualitas quantitatum ſucceſsiua-
44Secunda aſ-
ſertio.
Probatur
primò. rum (ſi quantitates ſunt) omnes ſunt rationis. Probatur primo. Nullum
datur temporis punctum, in quo duo motus verbi gratia æquales, vel in-
ęquales exiſtere poſſunt; ergo eorum relationes reales non ſunt. Conſe-
quentia valet ex principio, quod ſupponimus ex relationum doctrina: nũ
quam ſcilicet relationem realem conuenire ſubiecto, niſi in eo exiſtat.
Antecedens ſuadetur, quia dum motus procedunt, ſemper ſunt indifferẽ
tes, vt ſint ęquales, vel inęquales, præſertim ſi pendeant à cauſa contingẽ
ti, quæ à motu ceſſare poſsit; ergo neutrum determinatè habebunt, niſi
poſtquam peracti ſunt, at tunc reales relationes habere non poſſunt: er-
go. Secundo, æqualitas (idem eſt de inæqualitate) denominat immediatè
55Probatur ſe
cundò. totam quantitatem: ſed totus motus non exiſtit realiter æqualis alteri;
ergo non poteſt totus denominari à relatione reali. Explicatur maior.
Cubitus non eſt ęqualis alteri per ęqualitates ſuarum partium, hoc eſt,
per æqualitates ſemicubiti ad alterum ſemicubitum, ſed per ſe totum;
alioquin darentur ſimul in eadem quantitate relationes ęqualitatis, &
inęqualitatis reſpectu eiuſdem, nam cubitus eſt ęqualis alteri cubito inę
qualis verò dimidietati illius: ergo ſi ratione partium hanc ſubeat deno-
minationem, habebit ſimul plures relationes æqualitatis, & inæqualita-
tis, imò infinitas, cum infinitis conſtet partibus æqualibus, & inęqualibus
partibus alterius quantitatis. Cum igitur hoc in Philo ſophia incomo-
dum ſit maximum, fatendum erit in ſucceſsiuis ęqualitatem, vel inæa-
66Euertitur
quorundam
obiectio. litatem realem eſſe non poſſe, ſed in mente conceptam, aut dum fiunut
cum iam perfecta ſunt. Vnde euerſa manet quorundam obiectio opponẽ-
44Secunda aſ-
ſertio.
Probatur
primò. rum (ſi quantitates ſunt) omnes ſunt rationis. Probatur primo. Nullum
datur temporis punctum, in quo duo motus verbi gratia æquales, vel in-
ęquales exiſtere poſſunt; ergo eorum relationes reales non ſunt. Conſe-
quentia valet ex principio, quod ſupponimus ex relationum doctrina: nũ
quam ſcilicet relationem realem conuenire ſubiecto, niſi in eo exiſtat.
Antecedens ſuadetur, quia dum motus procedunt, ſemper ſunt indifferẽ
tes, vt ſint ęquales, vel inęquales, præſertim ſi pendeant à cauſa contingẽ
ti, quæ à motu ceſſare poſsit; ergo neutrum determinatè habebunt, niſi
poſtquam peracti ſunt, at tunc reales relationes habere non poſſunt: er-
go. Secundo, æqualitas (idem eſt de inæqualitate) denominat immediatè
55Probatur ſe
cundò. totam quantitatem: ſed totus motus non exiſtit realiter æqualis alteri;
ergo non poteſt totus denominari à relatione reali. Explicatur maior.
Cubitus non eſt ęqualis alteri per ęqualitates ſuarum partium, hoc eſt,
per æqualitates ſemicubiti ad alterum ſemicubitum, ſed per ſe totum;
alioquin darentur ſimul in eadem quantitate relationes ęqualitatis, &
inęqualitatis reſpectu eiuſdem, nam cubitus eſt ęqualis alteri cubito inę
qualis verò dimidietati illius: ergo ſi ratione partium hanc ſubeat deno-
minationem, habebit ſimul plures relationes æqualitatis, & inæqualita-
tis, imò infinitas, cum infinitis conſtet partibus æqualibus, & inęqualibus
partibus alterius quantitatis. Cum igitur hoc in Philo ſophia incomo-
dum ſit maximum, fatendum erit in ſucceſsiuis ęqualitatem, vel inæa-
66Euertitur
quorundam
obiectio. litatem realem eſſe non poſſe, ſed in mente conceptam, aut dum fiunut
cum iam perfecta ſunt. Vnde euerſa manet quorundam obiectio opponẽ-