244242IN PRAEDICAM. ARIST. CAP. DE AEQVIVOCIS.
ſilio, definitione carentia, vt omnia ſumma genera, & Metaphyſicæ diffe-
rentiæ, quę generis, & differentiæ expertia cum ſint, propriè definiri non
poſſunt. Non ſecundum, quoniam & ſi caſu Aequiuoca multis concepti-
bus apprehendantur, analoga tamen vno percipiuntur, ſic apprehendi-
mus omnia entia, quatenus entia ſunt, & omnia principia, vt nemo diffite
tur; etgo Aequiuoca non habent rationem ſubſtantiæ diuerſam.
11Ad primam rentiæ, quę generis, & differentiæ expertia cum ſint, propriè definiri non
poſſunt. Non ſecundum, quoniam & ſi caſu Aequiuoca multis concepti-
bus apprehendantur, analoga tamen vno percipiuntur, ſic apprehendi-
mus omnia entia, quatenus entia ſunt, & omnia principia, vt nemo diffite
tur; etgo Aequiuoca non habent rationem ſubſtantiæ diuerſam.
obiectionẽ.
Pro ſolutione primi notandũ Aequiuocum ſumi poſſe in genere, vel in
ſpecie, in genere ſumitur confuſe, vt quoddam commune prędicatum, ad
hoc, & illud Aequiuocũ; in ſpecie ſumitur pro aliquo de terminato, vt pro
cane, aut gallo, cum ergo Ariſtoteles docet Aequiuocũ eſſe diſtinguendũ
antequam definiatur, loquitur de quouis Aequiuoco in ſpecie, quia hoc
ſimpliciter eſt multę res: Si enim quis velit definire gallum, cogitur prius
22Aequiuocũ
in ſpecie di
uidendũ an-
tequam defi
niatur. diuidere auem ab homine, vt vnum definiat rationale, alterum irrationa
le: ſecus res habet de Aequiuoco in genere quod non dicit determinate
multas res, ſed conditiones rerum Aequiuocarum in cõfuſo, quæ ſub vna
ratione explicari poſſunt, vt domus, exercitus, aliaq; complexa.
33Non ita Ae-ſpecie, in genere ſumitur confuſe, vt quoddam commune prędicatum, ad
hoc, & illud Aequiuocũ; in ſpecie ſumitur pro aliquo de terminato, vt pro
cane, aut gallo, cum ergo Ariſtoteles docet Aequiuocũ eſſe diſtinguendũ
antequam definiatur, loquitur de quouis Aequiuoco in ſpecie, quia hoc
ſimpliciter eſt multę res: Si enim quis velit definire gallum, cogitur prius
22Aequiuocũ
in ſpecie di
uidendũ an-
tequam defi
niatur. diuidere auem ab homine, vt vnum definiat rationale, alterum irrationa
le: ſecus res habet de Aequiuoco in genere quod non dicit determinate
multas res, ſed conditiones rerum Aequiuocarum in cõfuſo, quæ ſub vna
ratione explicari poſſunt, vt domus, exercitus, aliaq; complexa.
quiuocũ in
genere.
Eadem reſponſio erit, ſi interpreteris proloquium de Aequiuoco mate
riali, non de formali, illud enim eſt abſolute multa, hoc aliquam habet vni
tatem, nam illi reſpectus conuenientię, & diſcrepantię ſuppoſita ſignifica-
tione aliquo modo ſunt ſubordinati, ſed tunc vrget alia difficultas eiuſdẽ
44Obiectio argumenti, quod compoſita per accidens non poſsint vna definitione ex-
planari, Aequiuocum autem ſiue in communi, ſiue formaliter acceptum
nunquam eſſe compoſitum per ſe, cum dicat complexionem plurium ſor-
55Reſponſio.
Ad ſecundã
obiectionẽ. marum. Reſpondendum tamen eſt non eſſe in commodum complexũ de-
finiri definitione etiam complexa, & deſcriptiua, cuiuſmodi eſt definitio
Æquiuoci. Hæc doctrina intelligenda præcipuè eſt, de Aequiuocis à ca-
ſu, nam analoga tametſi, vt accuratiſsimè deſiniantur, diuidenda ſint, vt
præſtitit Ariſtoteles in 5. lib. conſueuerunt tamen abſque partitione, quo
66Ariſtotel. quo modo definiri, vt videre eſt in eodem Philoſopho 2. Phyſic. cap. 1. vbi
vnica definitione explicat naturã, quæ eſt prędicatum analogum ad ma-
teriam, & formam.
riali, non de formali, illud enim eſt abſolute multa, hoc aliquam habet vni
tatem, nam illi reſpectus conuenientię, & diſcrepantię ſuppoſita ſignifica-
tione aliquo modo ſunt ſubordinati, ſed tunc vrget alia difficultas eiuſdẽ
44Obiectio argumenti, quod compoſita per accidens non poſsint vna definitione ex-
planari, Aequiuocum autem ſiue in communi, ſiue formaliter acceptum
nunquam eſſe compoſitum per ſe, cum dicat complexionem plurium ſor-
55Reſponſio.
Ad ſecundã
obiectionẽ. marum. Reſpondendum tamen eſt non eſſe in commodum complexũ de-
finiri definitione etiam complexa, & deſcriptiua, cuiuſmodi eſt definitio
Æquiuoci. Hæc doctrina intelligenda præcipuè eſt, de Aequiuocis à ca-
ſu, nam analoga tametſi, vt accuratiſsimè deſiniantur, diuidenda ſint, vt
præſtitit Ariſtoteles in 5. lib. conſueuerunt tamen abſque partitione, quo
66Ariſtotel. quo modo definiri, vt videre eſt in eodem Philoſopho 2. Phyſic. cap. 1. vbi
vnica definitione explicat naturã, quæ eſt prędicatum analogum ad ma-
teriam, & formam.
Ad ſecundum, vt reſpondeat Magnus Albertus hic tract.
1.
c.
2.
tria diſ-
77Reijcitur
Albe. Mag.
doctrina.
Significatio
eſt de eſſen-
tia nominis 88Alber. Mag. tinguit in nomine, ſonum, dearticulationem, & ſignificationem: ac ſonũ
quidem ait eſſe materiam, dearticulationem formam, ſignificationẽ ve-
ro eſſe actum ſecundum, & extra eſſeutiam nominis. Hinc, quia vocabulũ
Aequiuocum, & ſono & dearticulatione, eſt idem reſpectu omnium ſigni-
ficatorum, docet Aequiuoca ſimpliciter habere vnum tantum nomen, etſi
multæ exiſtant ſignificationes. Hæc doctrina qua ex parte videtur nega-
re ſignificationem vllo modo eſſe de eſſentia nominis, facile confutatur,
tum quia Ariſtotel. lib. 1. Periher. cap. 2. aperte indicat ſignificationẽ eſſe
99Nomen ali-
quando ſu-
mitur pro
voce tantũ. 1010Ariſtotel. de eſſentia nominis, cum illud definiens ait, nomen eſſe vocem ſignificati
uã: tum quia nomen eſt quoddam ſignum, nihil autem magis proprium
ſigni, quam ſignificatio. Verùm nihilominus videtur nomen aliquando ſu
mi materialiter pro voce tantum dearticulata, vt diſtinguitur contra ſo
num temerè effuſum, aliàs & frequentius pro voce cum ſignificatione,
1111Aliquando
pro voce &
ſignificatio. ita vt nomen formaliter ſignificet vtrumque, non vero vnum connotan-
do aliud, in qua acceptione definitum elt ab Ariſtotel. in libr. Periher.
Addunt alij tertiam ſignificationem, qua directo ſignificet ipſam ſignifi-
77Reijcitur
Albe. Mag.
doctrina.
Significatio
eſt de eſſen-
tia nominis 88Alber. Mag. tinguit in nomine, ſonum, dearticulationem, & ſignificationem: ac ſonũ
quidem ait eſſe materiam, dearticulationem formam, ſignificationẽ ve-
ro eſſe actum ſecundum, & extra eſſeutiam nominis. Hinc, quia vocabulũ
Aequiuocum, & ſono & dearticulatione, eſt idem reſpectu omnium ſigni-
ficatorum, docet Aequiuoca ſimpliciter habere vnum tantum nomen, etſi
multæ exiſtant ſignificationes. Hæc doctrina qua ex parte videtur nega-
re ſignificationem vllo modo eſſe de eſſentia nominis, facile confutatur,
tum quia Ariſtotel. lib. 1. Periher. cap. 2. aperte indicat ſignificationẽ eſſe
99Nomen ali-
quando ſu-
mitur pro
voce tantũ. 1010Ariſtotel. de eſſentia nominis, cum illud definiens ait, nomen eſſe vocem ſignificati
uã: tum quia nomen eſt quoddam ſignum, nihil autem magis proprium
ſigni, quam ſignificatio. Verùm nihilominus videtur nomen aliquando ſu
mi materialiter pro voce tantum dearticulata, vt diſtinguitur contra ſo
num temerè effuſum, aliàs & frequentius pro voce cum ſignificatione,
1111Aliquando
pro voce &
ſignificatio. ita vt nomen formaliter ſignificet vtrumque, non vero vnum connotan-
do aliud, in qua acceptione definitum elt ab Ariſtotel. in libr. Periher.
Addunt alij tertiam ſignificationem, qua directo ſignificet ipſam ſignifi-
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib