274272IN CAP. IIII. DE DECEM PRAEDICAMENTIS.
Reſponſio.
Reſpondetur nos ſolum excludere à prædicamentis infinitum ſimplici
ter, non verò infinitum in certo genere, cuiuſmodi ſunt linea, & albedo,
nam hoc infinitum habet perfectionem illius tantũ generis, ſcilicet quã-
titatis, vel qualitatis, & non aliorum generum, vt de aere infinito docet
D. Thom. 1. parte quæſt. 14. artic. 12. ad tertium, at infinitum ſimpliciter
11D. Thom. non eſt aſtrictum ad certum perfectionis genus, & ideò in nullo concludi
tur ordine; vnde ceſſat illa quorundam inſtantia ad propoſitum argumẽ
tum; eſſentia lineę eſt extenſio (ſupponimus enim hanc eſſe rationẽ quã
titatis) ergo linea infinite extenſa in eſſentia eſt infinita; ceſſat inquam,
quia licet totum concedas, nihil infertur incommodi aduerſus dicta, cũ
nos ſolum infinitum ſimpliciter per hanc conditionem excludamus, non
autem infinitum extenſione, vel intenſione, quæ ſola infinitas hoc argu-
mento concluditur; imò neq; iſta colligitur infinitas, quoniã etſi eſſen-
tia quantitatis ſit extenſio, maior tamen, aut minor eſt illi per accidens.
ter, non verò infinitum in certo genere, cuiuſmodi ſunt linea, & albedo,
nam hoc infinitum habet perfectionem illius tantũ generis, ſcilicet quã-
titatis, vel qualitatis, & non aliorum generum, vt de aere infinito docet
D. Thom. 1. parte quæſt. 14. artic. 12. ad tertium, at infinitum ſimpliciter
11D. Thom. non eſt aſtrictum ad certum perfectionis genus, & ideò in nullo concludi
tur ordine; vnde ceſſat illa quorundam inſtantia ad propoſitum argumẽ
tum; eſſentia lineę eſt extenſio (ſupponimus enim hanc eſſe rationẽ quã
titatis) ergo linea infinite extenſa in eſſentia eſt infinita; ceſſat inquam,
quia licet totum concedas, nihil infertur incommodi aduerſus dicta, cũ
nos ſolum infinitum ſimpliciter per hanc conditionem excludamus, non
autem infinitum extenſione, vel intenſione, quæ ſola infinitas hoc argu-
mento concluditur; imò neq; iſta colligitur infinitas, quoniã etſi eſſen-
tia quantitatis ſit extenſio, maior tamen, aut minor eſt illi per accidens.
Contra hoc eſſe videtur, quod Ariſtoteles docet de numero in quinto
22Ariſtotelis.
opinio de
numero. Metaphyſ. cap. 13. ait enim multitudinem eſſe quantum quoddam, ſi nu-
merabilis ſit, quibus verbis ſignificare videtur numerum infinitũ, ſi dare
tur, non fore quantitatem prędicamentalem, & lib. 3. Phyſicorum cap. 3.
aſſeri omnem numerum eſſe menſurabilem, infinitum autẽ eiuſmodi nõ
eſſe, quaſi dicat nõ eſſe numerum. Secundò quia omnis numerus, aut par-
eſt, aut impar; ſed infinita multitudo, neutrum eſſe poteſt, ergo non eſt
numerus; atque hanc partem concedit D. Thom. 1. par. quæſt. 7. arti. 3. &
33Vera reſolu
tio. 4. quodlib. 9. art. 1. Ab hac dubitatione facile te expedies negando illam
quantitatem diſcretam in prædicamento eſſe, quæ eſt communiſsima &
veriſsima ſententia; cæterum ſi diſputationis gratia numerum inter ſpe
cies quantitatis enumeres, reſpondendũ tibi erit, numerum infinitũ eſſe
in prædicamento quantitatis, ſub quantitate diſcreta, quam partiere in
numerum, & aliam ſpeciem innominatam, quam poſſumus appellare nõ
numerum, ſub qua erit prędicta infinitudo.
22Ariſtotelis.
opinio de
numero. Metaphyſ. cap. 13. ait enim multitudinem eſſe quantum quoddam, ſi nu-
merabilis ſit, quibus verbis ſignificare videtur numerum infinitũ, ſi dare
tur, non fore quantitatem prędicamentalem, & lib. 3. Phyſicorum cap. 3.
aſſeri omnem numerum eſſe menſurabilem, infinitum autẽ eiuſmodi nõ
eſſe, quaſi dicat nõ eſſe numerum. Secundò quia omnis numerus, aut par-
eſt, aut impar; ſed infinita multitudo, neutrum eſſe poteſt, ergo non eſt
numerus; atque hanc partem concedit D. Thom. 1. par. quæſt. 7. arti. 3. &
33Vera reſolu
tio. 4. quodlib. 9. art. 1. Ab hac dubitatione facile te expedies negando illam
quantitatem diſcretam in prædicamento eſſe, quæ eſt communiſsima &
veriſsima ſententia; cæterum ſi diſputationis gratia numerum inter ſpe
cies quantitatis enumeres, reſpondendũ tibi erit, numerum infinitũ eſſe
in prædicamento quantitatis, ſub quantitate diſcreta, quam partiere in
numerum, & aliam ſpeciem innominatam, quam poſſumus appellare nõ
numerum, ſub qua erit prędicta infinitudo.
Octaua & vltima conditio eſt, vt ens prædicamentaleſit completum,
44Vltima con
ditio. 55Ariſtotel.
D. Thom. quam cæpimus oſtendere autoritate Ariſtotelis, & D. Thom. nunc ratio-
ne eam confirmemus. Totum, & pars nõ poſſunt ſub vno genere vniuocè
conuenire, at in prædicamentis ea tantũ per ſe primo ſunt, quæ vniuocè
66Probatur ra
tione condi
tionis expli
catio. ſub genere ſummo collocantur; ergo nihil incõpletum in eo eſt: ſola ma
ior probanda eſt in hunc modũ, ſi aliquod genus vniuocè cõueniret toti,
& eius parti, bis in toto includeretur, ſemel ratione totius, & iterũ ratio
ne partis; id verò abſurdum eſt maximũ vnum ſupereſt probandũ, quod
hęc ratio præſupponit, videlicet omne ens incõpletum eſſe partem entis
cõpleti, id verò quam manifeſtiſsimũ eſt. Nam incõpletum ens, nõ aliun
de deprehenditur niſi ex ordine, quem habet ad cõponendũ aliud cõple-
tum, alioquin cum per ſe imperfectũ ſit, minus cõgrue à natura produce-
retur. Prætereà ens incõpletum, aut eſt Phyſicum, aut Metaphyſicũ, vel
ad hæc reuocatur, Phyſicum eſt materia, & forma, de quarũ incõpletio-
ne nemo dubitat; Metaphyſicũ eſt differentia, quam incompletũ eſſe libẽ
tius admittunt omnes: ad primũ reuocantur partes integrantes, & vnio
nes partium ſubſtantiales; ad ſecundũ exiſtentia, & ſubſiſtentia, quæ om
nia planum eſt alicuius entis completi conſtituendi gratia procurari.
77Dubitatio. 44Vltima con
ditio. 55Ariſtotel.
D. Thom. quam cæpimus oſtendere autoritate Ariſtotelis, & D. Thom. nunc ratio-
ne eam confirmemus. Totum, & pars nõ poſſunt ſub vno genere vniuocè
conuenire, at in prædicamentis ea tantũ per ſe primo ſunt, quæ vniuocè
66Probatur ra
tione condi
tionis expli
catio. ſub genere ſummo collocantur; ergo nihil incõpletum in eo eſt: ſola ma
ior probanda eſt in hunc modũ, ſi aliquod genus vniuocè cõueniret toti,
& eius parti, bis in toto includeretur, ſemel ratione totius, & iterũ ratio
ne partis; id verò abſurdum eſt maximũ vnum ſupereſt probandũ, quod
hęc ratio præſupponit, videlicet omne ens incõpletum eſſe partem entis
cõpleti, id verò quam manifeſtiſsimũ eſt. Nam incõpletum ens, nõ aliun
de deprehenditur niſi ex ordine, quem habet ad cõponendũ aliud cõple-
tum, alioquin cum per ſe imperfectũ ſit, minus cõgrue à natura produce-
retur. Prætereà ens incõpletum, aut eſt Phyſicum, aut Metaphyſicũ, vel
ad hæc reuocatur, Phyſicum eſt materia, & forma, de quarũ incõpletio-
ne nemo dubitat; Metaphyſicũ eſt differentia, quam incompletũ eſſe libẽ
tius admittunt omnes: ad primũ reuocantur partes integrantes, & vnio
nes partium ſubſtantiales; ad ſecundũ exiſtentia, & ſubſiſtentia, quæ om
nia planum eſt alicuius entis completi conſtituendi gratia procurari.
Reſponſio.
Sed rogabis quod nã ens cõpletum cenſeatur.
Reſpõ.
illud cenſeri cõ-
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib