Commentarii Collegii Conimbricensis e Societate Jesu. In universam dialecticam Aristotelis Stagirita, 1606

List of thumbnails

< >
271
271 (269)
272
272 (270)
273
273 (271)
274
274 (272)
275
275 (273)
276
276 (274)
277
277 (275)
278
278 (276)
279
279 (277)
280
280 (278)
< >
page |< < (273) of 990 > >|
275273QV AESTIO II. ARTIC. III. pletũ, quod ſi eſt ſingulare, nõ venit incõpoſitionẽ alterius entis per ſe; ſi
cõmune prædicatur in quęſtione quid eſt de completo ſingulari;
priorẽ
completionem participat hic homo, hæc albedo, licèt enim ambo ſimul
efficiãt hoc compoſitum per accidens, homo albus, ad nullius tamen en-
tis per ſe compoſitionem concurrunt;
poſteriorẽ habent genera, & ſpe-
11Germana ex
plicatio & à
priori, & poſ
teriori de en
te completo
ſingulari &
communi.
cies, vt animal, & albedo.
Hæc explicatio eſto ſit à poſteriori, totũ ta-
men ens completum circunſcribit, ratio verò magis à priori cur gene-
ra, & ſpecies completorum entium ſint entia completa, tametſi cum dif
ferentijs veniant in compoſitionem inferiorum, quę ſunt etiã per ſe, hæc
eſt.
Ens incompletum, eſt, vel ſumitur ſemper, vt pars componens aliud,
genus verò, & ſpecies à parte rei nihil componunt, quia ab inferiori non
diſtinguntur, ſed ſunt tota entitas completa inferioris, per intellectum
verò non apprehenduntur, vt partes, ſed vt per ſe cõſiſtentia in inferiori
bus, & totam illorum entitatem continentia;
ergo ſemper habẽt ratio-
nem totius completi:
difterentiæ autem etſi à parte rei eodem modo ſe
habeant, quo genera, & ſpecies, per intellectum tamen concipiuntur vt
formæ adiace ntes generi, vel ſpeciei, quam contrahunt, adiacere autem
componendo, eſt proprium partis incompletę.
Reijciuntur per hanc cõ
ditionẽ omnes partes entis per ſe, ſiue ſint integrantes, vt man us, caput,
& brachium, ſiue phyſicę, vt materia, forma, & indiuiſibilia quantitatis,
ſi quę ſunt, ſiue Metaphyſicę adiacentes, vt differentiæ cõmunes, & indi-
uiduales, denique motus vt eſt tendentia ad formam, quia vt ſic eſt ens
imperfectum.
Illud prętereundum non eſt, incompletorum entium, quędam eſſe na-
22Entium in-
completorũ
varia gene-
ra.
tura ſua talia, vt partes phyſicas, Metaphyſicas differentias, vniones, &
terminos, ſiue ſubſtantiæ, ſiue quantitatis, cæteraq;
illius indiuiſibilia,
qua talia, & motum.
Quædam ſolum eſſe incompleta quo ad ſtatum, ſeu
modum, quæ proinde incompleta eſſe deſinunt, eiuſmodi ſunt partes in-
tegrantes homogeneæ, veluti aquæ, dum enim coniuncta ſunt toti aquæ
incompletę manent, ſed ab ea ſeparatæ completa euadunt entia, ex eo ſo
lum quod alium eſſendi modum acquirant;
cũ his numerari poſſunt ma-
iores quædam partes totius Eterogenei, vt totum corpus humanum, de
truncatis enim brachijs totum manet, & in prędicamento ſedet.
Hæc igi
33D. Thom. tur entia quoad ſtatum incompleta, modo recipiuntur à prędicamento,
modo exulant;
cum quibus numerat D. Thom. quæſt. 3. de potentia artic.
9.
ad primum Embrionem, ſed veriſsimilius eſt, hoc ens in quocũque ſta
tu ſumatur, completum eſſe, quantum pręſens cõſideratio requirit, licèt
alioquin imperfectum, & phyſice incompletum cenſeatur.
Comprehen-
di ſolent prædictæ conditiones his verſibus.
Vox vna, & ſimplex rebus concinna locandis,
Entia per ſeſe, finita, realia, tota.
ARTICVLVS III.
Qua ratione prædicamentorum numerus colligatur.
MInor eſt apud noſtros Philoſophos de numero prędicamẽtorum
44Pſato.
Xenocrates.
55Varię phyle
ſophorũ opi
nionesde nu
mero prædi
cam entorũ.
contentio, quam apud veteres;
inter illos enim Plato in Sophiſta
vnũ conſtituit rerũ omnium prædicamentum.
Xenocrates apud

Text layer

  • Dictionary

Text normalization

  • Original

Search


  • Exact
  • All forms
  • Fulltext index
  • Morphological index