289287QVÆSTIOI. ARTICVLVS I.
ſingularia ſubſiſtere dicuntur;
in hac eadem acceptione frequentiſsimè
vſurpatur ſubſiſtentia, præſertim à recentioribus, pro illo modo ſubſtan-
11Quintusmo
dus propo-
ſitæ deſcrip
tioni acco-
modation. tiali, qui eſt formalis cauſa per ſe incõmunicabiliter ſubſiſtendi; tres pri-
ores acceptiones vulgares ſunt, & noſtro inſtituto parum conuenrentes;
poſteriores philoſophicæ, ex illis quinta inſeruit propoſitæ dcſcriptioni;
quia omnis ſub ſtantia prædicamentalis exiſtit per ſe, vt quoddam totum
conſtitutum ex natura, & perſonalitate, cuius propriũ eſt illo modo ſub-
ſiſtere; quibus poſitis perſpicua eſt deſcriptionis interpretatio; idẽ enim
eſt dicere, ſubſtantia eſt ens per ſe ſubſiſtens, ac ens, cui conuenit exiſte-
re independenter, non modo à ſubiecto inhęſionis, ſed etiam à ſubiecto in
ſormationis, & à toto, cuius ſit pars.
vſurpatur ſubſiſtentia, præſertim à recentioribus, pro illo modo ſubſtan-
11Quintusmo
dus propo-
ſitæ deſcrip
tioni acco-
modation. tiali, qui eſt formalis cauſa per ſe incõmunicabiliter ſubſiſtendi; tres pri-
ores acceptiones vulgares ſunt, & noſtro inſtituto parum conuenrentes;
poſteriores philoſophicæ, ex illis quinta inſeruit propoſitæ dcſcriptioni;
quia omnis ſub ſtantia prædicamentalis exiſtit per ſe, vt quoddam totum
conſtitutum ex natura, & perſonalitate, cuius propriũ eſt illo modo ſub-
ſiſtere; quibus poſitis perſpicua eſt deſcriptionis interpretatio; idẽ enim
eſt dicere, ſubſtantia eſt ens per ſe ſubſiſtens, ac ens, cui conuenit exiſte-
re independenter, non modo à ſubiecto inhęſionis, ſed etiam à ſubiecto in
ſormationis, & à toto, cuius ſit pars.
Contra hanc deſcriptionem multa obijci poſſent, quæ longiorem ex-
22Obiecta cõ
tra traditã
doctrinam,
Prima ob -
iectio. plicationem ſubſtantiæ deſiderant, quam hic locus patiatur, hæc tamen
omittenda non ſunt. Primum, ſubſiſtere eſt proprium ſuppoſitorũ, at ſub-
ſtantia genus ſummum, & omnes ſecundæ non ſunt ſuppoſita, ergo propo
ſita deſcriptio in eas nõ quadrat. Maior eſt clara, quoniam ſubſiſtere eſt
independenter omnino exiſtere, ſed nihil eſt omnino independens, niſi
ſuppoſitum, nam communes naturæ egent ſingularium exiſtentia, vt ſint;
minor probatur ex definitione ſuppoſiti à Theologis recepta, tum a pud
Magiſtrum in 3. diſt. 2. tum apud Diuum Thomam 3. p. quæſt. 2. art. 3. Sup-
33Magiſter.
D. Thom. 44Quid ſitſup
poſitum,
Secunda. poſitum eſt ſubſtantia completa incommunicabilis, quod ſecundis ſub-
ſtantijs imprimis repugnat, cum ſint genera, & ſpecies primarum. Secun-
dum, el, quod per ſe ſubſiſtit, repugnat exiſtere in alio; ſed ſubſtantia com
munis exiſtit in ſingularibus; ergo non ſubſiſtit per ſe; & confirmatur ex
Ariſtotele 7. Metaphyſ. text. 35. vbi ait nullum commune eſſe ſubſtantiã
55Ariſtotel. eo quòd per ſe non exiſtit, hoc eſt, ſubſiſtit. Tertium, anima rationalis nõ
66Tertia. eſt ſubſtantia prædicamentalis ob ſui incompletionem, at ſubſiſtit per
ſe, tum in corpore, tum ab illo ſeparata; ergo ſubſiſtere, non eſt eſſectus
proprius, & peculiaris ſubſtantiæ prædicamentalis. Quartum, non datur
77Quarta. ſuppoſitum, ſeu ſuppoſitalitas in communi (vt ſic loquamur) ergo ſubſtã-
tia commun is non poteſt eſſe immediatè conſtituta ex natura, & ſuppo-
ſito; conſequentia eſt euidens; antecedens inde probatur, quia ſuppoſitũ
eſt ratio cur natura ſit in communicabilis, ergo ipſum non poteſt eſſe cõ-
municabile, at ſi daretur ſuppoſitum commune, illud neceſſario commu-
nicaretur inſerioribus, ergo nullum eſt cõmune ſuppoſitum: accepimus
in his rationibus, & ſępè alibi ſuppoſitum pro eo modo, ex quo cum natu-
ra ſuppoſitum propriè dictum conſtituitur.
22Obiecta cõ
tra traditã
doctrinam,
Prima ob -
iectio. plicationem ſubſtantiæ deſiderant, quam hic locus patiatur, hæc tamen
omittenda non ſunt. Primum, ſubſiſtere eſt proprium ſuppoſitorũ, at ſub-
ſtantia genus ſummum, & omnes ſecundæ non ſunt ſuppoſita, ergo propo
ſita deſcriptio in eas nõ quadrat. Maior eſt clara, quoniam ſubſiſtere eſt
independenter omnino exiſtere, ſed nihil eſt omnino independens, niſi
ſuppoſitum, nam communes naturæ egent ſingularium exiſtentia, vt ſint;
minor probatur ex definitione ſuppoſiti à Theologis recepta, tum a pud
Magiſtrum in 3. diſt. 2. tum apud Diuum Thomam 3. p. quæſt. 2. art. 3. Sup-
33Magiſter.
D. Thom. 44Quid ſitſup
poſitum,
Secunda. poſitum eſt ſubſtantia completa incommunicabilis, quod ſecundis ſub-
ſtantijs imprimis repugnat, cum ſint genera, & ſpecies primarum. Secun-
dum, el, quod per ſe ſubſiſtit, repugnat exiſtere in alio; ſed ſubſtantia com
munis exiſtit in ſingularibus; ergo non ſubſiſtit per ſe; & confirmatur ex
Ariſtotele 7. Metaphyſ. text. 35. vbi ait nullum commune eſſe ſubſtantiã
55Ariſtotel. eo quòd per ſe non exiſtit, hoc eſt, ſubſiſtit. Tertium, anima rationalis nõ
66Tertia. eſt ſubſtantia prædicamentalis ob ſui incompletionem, at ſubſiſtit per
ſe, tum in corpore, tum ab illo ſeparata; ergo ſubſiſtere, non eſt eſſectus
proprius, & peculiaris ſubſtantiæ prædicamentalis. Quartum, non datur
77Quarta. ſuppoſitum, ſeu ſuppoſitalitas in communi (vt ſic loquamur) ergo ſubſtã-
tia commun is non poteſt eſſe immediatè conſtituta ex natura, & ſuppo-
ſito; conſequentia eſt euidens; antecedens inde probatur, quia ſuppoſitũ
eſt ratio cur natura ſit in communicabilis, ergo ipſum non poteſt eſſe cõ-
municabile, at ſi daretur ſuppoſitum commune, illud neceſſario commu-
nicaretur inſerioribus, ergo nullum eſt cõmune ſuppoſitum: accepimus
in his rationibus, & ſępè alibi ſuppoſitum pro eo modo, ex quo cum natu-
ra ſuppoſitum propriè dictum conſtituitur.
Vt hæc diſſoluantur aduertendum eſt duobus modis conuenire poſſe
88Duobusmo
dis cõuenit
ſu bſtantiæ
per ſe ſubſi
ſtere. ſubſtantiæ per ſe ſubſiſtere. Primo, quia per ſe immediatè participat ſub
ſiſtentiam, & çer illam in actu exercito eſt independens à quolibet. Secũ-
do, quia eſt id, cuius naturæ primo conuenit ſubſiſtentia, licet eam per ſe
immediatè non recipiat, ſed per ſua inſeriora; priori modo ſubſiſtunt ſin
99Quomodò
ſubſiſtãt ſin
gulares ſub
ſtantiæ cõ-
pletæ. gulares ſubſtantiæ completæ, cum enim actualis coniunctio ſubſiſtentiæ
cum natura, (qnam ſupponimus eſſe modum ab ipſa natura diſtinctum)
fiat mediante exiſtentia contingenter conueniente, & quæ contingenter
accidunt, primo adhæreant ſingularibus, & ratione illorum naturæ com-
muni, fit neceſsario, vt ſubſiſtentia ſecundum realem coniunctionem, ſeu
in actu exercito, vt vocant, prius aſſiciat ſubſtantiã ſingularem, at ſecun-
88Duobusmo
dis cõuenit
ſu bſtantiæ
per ſe ſubſi
ſtere. ſubſtantiæ per ſe ſubſiſtere. Primo, quia per ſe immediatè participat ſub
ſiſtentiam, & çer illam in actu exercito eſt independens à quolibet. Secũ-
do, quia eſt id, cuius naturæ primo conuenit ſubſiſtentia, licet eam per ſe
immediatè non recipiat, ſed per ſua inſeriora; priori modo ſubſiſtunt ſin
99Quomodò
ſubſiſtãt ſin
gulares ſub
ſtantiæ cõ-
pletæ. gulares ſubſtantiæ completæ, cum enim actualis coniunctio ſubſiſtentiæ
cum natura, (qnam ſupponimus eſſe modum ab ipſa natura diſtinctum)
fiat mediante exiſtentia contingenter conueniente, & quæ contingenter
accidunt, primo adhæreant ſingularibus, & ratione illorum naturæ com-
muni, fit neceſsario, vt ſubſiſtentia ſecundum realem coniunctionem, ſeu
in actu exercito, vt vocant, prius aſſiciat ſubſtantiã ſingularem, at ſecun-
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib