293291QVAESTIO I. ARTIC. II.
quia in corpore nihil eſt præter materiam, & formam, ex quibus ipſum
adęquatè componitur; ergo non reperiuntur in eo genus, & differentia à
corpore diuerſa. Tertia, idem gradus non poteſt eſſe eſſentialiter compo
11Probatur 3. ſitus ex materia, & forma, & incompoſitus; ſed ſubſtantia in corpore eſsẽ
tialiter coaleſcit ex illis partibus; ergo nequit in ſpiritu eadem abſque
compoſitione eſſe.
adęquatè componitur; ergo non reperiuntur in eo genus, & differentia à
corpore diuerſa. Tertia, idem gradus non poteſt eſſe eſſentialiter compo
11Probatur 3. ſitus ex materia, & forma, & incompoſitus; ſed ſubſtantia in corpore eſsẽ
tialiter coaleſcit ex illis partibus; ergo nequit in ſpiritu eadem abſque
compoſitione eſſe.
Amplectenda nihilominus eſt quarta ſentẽtia, quę ſtatuit ſummum ge-
22Quarta, &
vera ſenten
tia. nus eſſe ſubſtantiam completam, & ſinitam, communem corruptibili, & in
33Ariſtor. corruptibili, corporali, & ſpirituali. Ita docent hodie pene omnes recen-
tiorum ſcholæ, deducuntq́ue ex antiquioribus; nam Ariſtoteles 5. Meta-
phyſ. cap. 8. inter ſubſtantias huius prædicamenti numerat omnia corpo-
ra, & dæmonia, quæ conſtat eſſe incorruptibilia, & libr. 8. text. 1. collocat
in hoc prædicamento quaſdam ſubſtantias non omnibus notas, intelligit
verò ſeparatas, vt colligere licet ex libro ſexto text. 2. idem tradit multis
alijs locis, quorum vi fatetur Plotinus Aeneade 6. libr. 1. Ariſtorelem ar-
44Piotin.
Themiſt.
Ammon.
Alenſ.
D. Thom.
Simplic. bitratum fuiſſe Angelos eſſe in prædicamento ſubſtantię, quod à fortiori
dixerit de corpore incorruptibili; Idem Ariſtoteli attribuũt Themiſtius
initio tertij Phyſic. Simpl. hoc loco, qui in eadem eſt ſententia cap. 4. præ-
cedenti Porphyr. cap. de ſpecie, ibidem Ammonius, accedit Alenſis. 5. Me
taphyſic. text. 33. Diuus Thomas libr. 10. lection. 12. & opuſcul. 42. cap. 6.
& 7. & alij, quanuis nonnulli Thomiſtę explicent D. Thomam de genere
logico non phyſico, quorum ſententia alibi eſt diſcutienda.
22Quarta, &
vera ſenten
tia. nus eſſe ſubſtantiam completam, & ſinitam, communem corruptibili, & in
33Ariſtor. corruptibili, corporali, & ſpirituali. Ita docent hodie pene omnes recen-
tiorum ſcholæ, deducuntq́ue ex antiquioribus; nam Ariſtoteles 5. Meta-
phyſ. cap. 8. inter ſubſtantias huius prædicamenti numerat omnia corpo-
ra, & dæmonia, quæ conſtat eſſe incorruptibilia, & libr. 8. text. 1. collocat
in hoc prædicamento quaſdam ſubſtantias non omnibus notas, intelligit
verò ſeparatas, vt colligere licet ex libro ſexto text. 2. idem tradit multis
alijs locis, quorum vi fatetur Plotinus Aeneade 6. libr. 1. Ariſtorelem ar-
44Piotin.
Themiſt.
Ammon.
Alenſ.
D. Thom.
Simplic. bitratum fuiſſe Angelos eſſe in prædicamento ſubſtantię, quod à fortiori
dixerit de corpore incorruptibili; Idem Ariſtoteli attribuũt Themiſtius
initio tertij Phyſic. Simpl. hoc loco, qui in eadem eſt ſententia cap. 4. præ-
cedenti Porphyr. cap. de ſpecie, ibidem Ammonius, accedit Alenſis. 5. Me
taphyſic. text. 33. Diuus Thomas libr. 10. lection. 12. & opuſcul. 42. cap. 6.
& 7. & alij, quanuis nonnulli Thomiſtę explicent D. Thomam de genere
logico non phyſico, quorum ſententia alibi eſt diſcutienda.
Suadetur hęc opinio vnica ratione, ſubſtantia finita, & completa, eadẽ
55Probatur
vnica ratio-
ne. omnino ratione participatur ab omnibus ſubſtantijs corporeis, & incor
poreis, mortalibus, & immortalibus; ergo ſubſtantia eſt omnium commu
ne genus; antecedens non poteſt melius oſtendi, quam diſſolutis omnibus
incommodis, quę afferuntur, nam in re ipſa nulla poteſt aſsignari ratio
æquiuocationis, aut analogiæ, in ratione ſubſiſtendi per ſe; & confirma-
tur aliorum generum ſimilitudine: inter qualitates enim, & actiones aliæ
66Conſirma-
tur. ſunt corporales, alię ſpirituales, quædam incorruptibiles, & ſupernatu-
rales, aliæ naturales, & corruptibiles, omnes tamen vniuocè conueniunt
in communi ratione qualitatis, imò in hoc ipſo prędicamento homo, &
brutum ſub eodem genere coercentur, cum hominis forma incorporea,
immortalisq́ue ſit, bruti verò anima corpori, corruptioniq́ue obnoxia,
ergo mirum non eſt, ſi ſubſtantia vniuocè omnibus conueniat. Cur in hac
ſententia addantur illę conditiones, finita & completa, quarum prima re-
ijcimus Deum Optimum Maximum, ſecunda, partes ſubſtantiarum, in
proxima quęſtione dictum eſt.
55Probatur
vnica ratio-
ne. omnino ratione participatur ab omnibus ſubſtantijs corporeis, & incor
poreis, mortalibus, & immortalibus; ergo ſubſtantia eſt omnium commu
ne genus; antecedens non poteſt melius oſtendi, quam diſſolutis omnibus
incommodis, quę afferuntur, nam in re ipſa nulla poteſt aſsignari ratio
æquiuocationis, aut analogiæ, in ratione ſubſiſtendi per ſe; & confirma-
tur aliorum generum ſimilitudine: inter qualitates enim, & actiones aliæ
66Conſirma-
tur. ſunt corporales, alię ſpirituales, quædam incorruptibiles, & ſupernatu-
rales, aliæ naturales, & corruptibiles, omnes tamen vniuocè conueniunt
in communi ratione qualitatis, imò in hoc ipſo prędicamento homo, &
brutum ſub eodem genere coercentur, cum hominis forma incorporea,
immortalisq́ue ſit, bruti verò anima corpori, corruptioniq́ue obnoxia,
ergo mirum non eſt, ſi ſubſtantia vniuocè omnibus conueniat. Cur in hac
ſententia addantur illę conditiones, finita & completa, quarum prima re-
ijcimus Deum Optimum Maximum, ſecunda, partes ſubſtantiarum, in
proxima quęſtione dictum eſt.
Ad primum argumentum primę ſententiæ dicendum eſt, aut ſubſtan-
77D. Auguſt.
Dionyſ.
Boetius, 88Diſſoluũtur
aliarum opi
nionum ra-
tiones. tiam non dici propriè de Deo, ſed abuſiuè, vt docet Diuus Auguſtinus. 7.
de Trinitate capite quinto, aut ſumendam eſſe ſubſtantiam analogicam,
& prædicamentali ſuperiorem, & hoc modo locutum fuiſſe Boetium, vt lo
qui etiam videtur Dionyſius cap. 2. de diuinis nominibus, cum ait Deum
99Reſponde-
tur ad 1. ar-
gum. 1. ſen-
tentiæ. eſſe ſupra ſubſtantiam: idem omnino dicendum eſt de prędicamento re-
lationis, relatio enim prędicamentalis, cum ſit accidens, falſo affirmare-
tur de Deo, at relatio in communi veriſsimè, & formaliter de illo prædi-
catur. Ad ſecundum negandum eſt totam repugnantiam prouenire ex
ſimplicitate diuina, præcipua enim oritur ex inſinitate, cum qua ſtare
1010Ad 2. arg.
77D. Auguſt.
Dionyſ.
Boetius, 88Diſſoluũtur
aliarum opi
nionum ra-
tiones. tiam non dici propriè de Deo, ſed abuſiuè, vt docet Diuus Auguſtinus. 7.
de Trinitate capite quinto, aut ſumendam eſſe ſubſtantiam analogicam,
& prædicamentali ſuperiorem, & hoc modo locutum fuiſſe Boetium, vt lo
qui etiam videtur Dionyſius cap. 2. de diuinis nominibus, cum ait Deum
99Reſponde-
tur ad 1. ar-
gum. 1. ſen-
tentiæ. eſſe ſupra ſubſtantiam: idem omnino dicendum eſt de prędicamento re-
lationis, relatio enim prędicamentalis, cum ſit accidens, falſo affirmare-
tur de Deo, at relatio in communi veriſsimè, & formaliter de illo prædi-
catur. Ad ſecundum negandum eſt totam repugnantiam prouenire ex
ſimplicitate diuina, præcipua enim oritur ex inſinitate, cum qua ſtare
1010Ad 2. arg.
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib