294292INCAP. V. DE SVBSTANTIA.
non poteſt Metaphyſica compoſitio, vt proxima quæſtione viſum eſt;
ex
ſingularitate quoque diuinę naturæ, euidens ſumitur argumentum, nam
omne ſingulare vniuocè contentum ſub aliquo communi habere poteſt
alia ſimilia in natura, at poſsibiles eſſe plures Deos naturæ lumen refra-
gatur.
ſingularitate quoque diuinę naturæ, euidens ſumitur argumentum, nam
omne ſingulare vniuocè contentum ſub aliquo communi habere poteſt
alia ſimilia in natura, at poſsibiles eſſe plures Deos naturæ lumen refra-
gatur.
Ad locum Ariſtotelis pro ſecunda ſententia propoſitum reſponderi
11Explicatur
Ariltoteles
pro 2. ſent.
adductus. poteſt, primo nomine generis intelligi ſpeciem, argumentatur enim Phi-
loſophus contra Platonem, atque vt illius ideas euertat, ſic ratiocinatur.
Contraria differunt ſpecie, ſed corruptibile, & incorruptibile ſunt con-
traria; ergo differunt genere; ergo homines ſingulares non poſſunt eſſe
eiuſdem ſpeciei cum ipſorum idea, cum hæc ſit incorruptibilis, illi cor-
ruptioni ſuccumbant, vbi neſit cauillum in argumento, per genus ſpeciẽ
intelligit: verum quia ſubdit magis diſtare ea, quę differunt genere, quam
quę ſpecie, Diuus Thomas eodem loco, Alenſis, & aliquot interpretes no
22D. Thom.
Alenſ. mine generis non intelligunt genus prædicabile, ſed genus ſubiectum, ſeu
phyſicum, hoc eſt, materiam primam, penes quam neceſſe eſt corruptibi-
le, & incorruptibile differant: ſigniſicari autem ab Ariſtotele nomine ge-
neris materiam primam, & conſtat ex primo poſteriorum text. 19. & 4.
Metaphyſ. text. 2. & lib. 5. text. 33. & deprehenditur ex eodem loco, neque
enim concludit corruptibile differre genere ex eo ſolum, quòd ſint con-
traria, ſed quia alterum includit potentiam ſubiectam priuationi, alterũ
non, cum autem ſubiectum priuationis ſit materia, recte infert, quæ ſecũ-
dùm potentiam ad priuationem diſcrepant, ſubiecto diſtingui. Quare nul
lo modo negat corruptibile, & incorruptibile in eodem prædicamento
collocari.
11Explicatur
Ariltoteles
pro 2. ſent.
adductus. poteſt, primo nomine generis intelligi ſpeciem, argumentatur enim Phi-
loſophus contra Platonem, atque vt illius ideas euertat, ſic ratiocinatur.
Contraria differunt ſpecie, ſed corruptibile, & incorruptibile ſunt con-
traria; ergo differunt genere; ergo homines ſingulares non poſſunt eſſe
eiuſdem ſpeciei cum ipſorum idea, cum hæc ſit incorruptibilis, illi cor-
ruptioni ſuccumbant, vbi neſit cauillum in argumento, per genus ſpeciẽ
intelligit: verum quia ſubdit magis diſtare ea, quę differunt genere, quam
quę ſpecie, Diuus Thomas eodem loco, Alenſis, & aliquot interpretes no
22D. Thom.
Alenſ. mine generis non intelligunt genus prædicabile, ſed genus ſubiectum, ſeu
phyſicum, hoc eſt, materiam primam, penes quam neceſſe eſt corruptibi-
le, & incorruptibile differant: ſigniſicari autem ab Ariſtotele nomine ge-
neris materiam primam, & conſtat ex primo poſteriorum text. 19. & 4.
Metaphyſ. text. 2. & lib. 5. text. 33. & deprehenditur ex eodem loco, neque
enim concludit corruptibile differre genere ex eo ſolum, quòd ſint con-
traria, ſed quia alterum includit potentiam ſubiectam priuationi, alterũ
non, cum autem ſubiectum priuationis ſit materia, recte infert, quæ ſecũ-
dùm potentiam ad priuationem diſcrepant, ſubiecto diſtingui. Quare nul
lo modo negat corruptibile, & incorruptibile in eodem prædicamento
collocari.
Ad argumenta pro tertia opinione reſpondemus imprimis Ariſtotelẽ
33Diluuntur
argumenta
3. ſentent. ſolum excludere ab intelligentijs potentialitatem materiæ primæ, non
autem generis, quæ eſt communior interpretum expoſitio: vnde ad pri-
mam rationem, quæ eodem loco nitebatur, negandum eſt intelligentiam
ita abhorrere à potentia, vt nullam admittat compoſitionem: ad confir-
44Ad 1. argu.
reſponſio. mationem dices D. Thomam voluiſſe exprimere ſimilitudinem inuentam
inter genus, & materiam ex vna parte, & ſormam ac differentiam ex alia,
non verò genus re vera ſumi ex ſola materia, & differentiam ex ſola for-
ma, eſt enim id perſpicuè falſum, cum vltima ſaltem differentia cuiuſlibet
ſingularis æqualiter ſumatur ex materia, & forma, nõ minus enim differt
materia Socratis à materia Platonis, quã vnius anima ab anima alterius,
ergo ab vtraque deſumi poteſt, & debet differentia, vt perfecta ſit: animal
etiam cum includat animam ſenſitiuam, & multarum operationum prin-
cipium ſit, ex ſola materia deriuari non poteſt.
33Diluuntur
argumenta
3. ſentent. ſolum excludere ab intelligentijs potentialitatem materiæ primæ, non
autem generis, quæ eſt communior interpretum expoſitio: vnde ad pri-
mam rationem, quæ eodem loco nitebatur, negandum eſt intelligentiam
ita abhorrere à potentia, vt nullam admittat compoſitionem: ad confir-
44Ad 1. argu.
reſponſio. mationem dices D. Thomam voluiſſe exprimere ſimilitudinem inuentam
inter genus, & materiam ex vna parte, & ſormam ac differentiam ex alia,
non verò genus re vera ſumi ex ſola materia, & differentiam ex ſola for-
ma, eſt enim id perſpicuè falſum, cum vltima ſaltem differentia cuiuſlibet
ſingularis æqualiter ſumatur ex materia, & forma, nõ minus enim differt
materia Socratis à materia Platonis, quã vnius anima ab anima alterius,
ergo ab vtraque deſumi poteſt, & debet differentia, vt perfecta ſit: animal
etiam cum includat animam ſenſitiuam, & multarum operationum prin-
cipium ſit, ex ſola materia deriuari non poteſt.
Ad ſecundam negatur antecedens, ad illius probationem concedendũ
eſt nullas alias partes phyſicas eſſe in corpore pręter materiam, & formã
55Reſponſio
ad 2. arg. in illis tamen inueniri ab intellectu ſundamentũ conuenientiæ inter cor-
pus, & ſpiritum, in eo quod vtrunque ſubſiſtat; & differentiæ, quatenus
vnum eſt compoſitum, & corporeum, aliud phyſicè ſimplex, & incorporeũ
& in illo conſtituimus rationem ſubſtantiæ generis ſumi, in hoc rationem
differentiæ, neque enim nos in eã ſententiã inclinamus, quæ actualem di-
ſtinctionem inter hos gradus agnoſcit, & ab hoc argumento nunquam ſe
expedit, vt in Metaphy ſica patebit.
eſt nullas alias partes phyſicas eſſe in corpore pręter materiam, & formã
55Reſponſio
ad 2. arg. in illis tamen inueniri ab intellectu ſundamentũ conuenientiæ inter cor-
pus, & ſpiritum, in eo quod vtrunque ſubſiſtat; & differentiæ, quatenus
vnum eſt compoſitum, & corporeum, aliud phyſicè ſimplex, & incorporeũ
& in illo conſtituimus rationem ſubſtantiæ generis ſumi, in hoc rationem
differentiæ, neque enim nos in eã ſententiã inclinamus, quæ actualem di-
ſtinctionem inter hos gradus agnoſcit, & ab hoc argumento nunquam ſe
expedit, vt in Metaphy ſica patebit.
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib