295293QVAESTIO II. ARTICVLVS I.
Ad tertiam diſtinguenda eſt maior propoſitio, aut enim per componi
11Reſponſie
ad 3. arg. eſſentialiter ex partibus, intelligit incluſionem earundem partium, ita vt
eſſentialiter componi non dicatur, niſi id, quod partes in eſſentia inciu-
dit, vel intelligit compoſitionem, aut per incluſionem, aut per identitatẽ;
in priori ſenſu conceſſa maiori, neganda eſt minor, neque enim ſubſtãtia
in corpore ita componitur ex materia, & forma, vt eas in ſua ratione in-
cludat, licet recte dicatur ex illis ſecundum eſſentiam componi, quatenus
actu eſt idem cum corpore, quod eſſentialiter ex eiſdem conſtat, eaſque
includit: in poſteriori ſenſu neganda eſt maior, nam idem gradus per di-
uerſas ſui partes identitatem habere poteſt cum corpore, & cum ſpiritu,
& in vno re ipſa compoſitus eſſe, in alio ſimplex exiſtere.
11Reſponſie
ad 3. arg. eſſentialiter ex partibus, intelligit incluſionem earundem partium, ita vt
eſſentialiter componi non dicatur, niſi id, quod partes in eſſentia inciu-
dit, vel intelligit compoſitionem, aut per incluſionem, aut per identitatẽ;
in priori ſenſu conceſſa maiori, neganda eſt minor, neque enim ſubſtãtia
in corpore ita componitur ex materia, & forma, vt eas in ſua ratione in-
cludat, licet recte dicatur ex illis ſecundum eſſentiam componi, quatenus
actu eſt idem cum corpore, quod eſſentialiter ex eiſdem conſtat, eaſque
includit: in poſteriori ſenſu neganda eſt maior, nam idem gradus per di-
uerſas ſui partes identitatem habere poteſt cum corpore, & cum ſpiritu,
& in vno re ipſa compoſitus eſſe, in alio ſimplex exiſtere.
QVÆSTIO SECVNDA.
Vtrum ſubſtantia rectè diuidatur ab Ariſtotele in primam, & ſecundam.
ARTICVLVS I.
Aliorum de propoſita diuiſione ſententiæ improbanter.
VIX enumeres, quot prolatæ ſunt in re tam leui ſententiæ, quinq́;
22Celebrio-
res hac de
re opiniões
Prima. celebriores exiſtunt. Prima eſt Ammonij ad hunc locum negãtis
33Amon. vllam fieri in præſenti diuiſionem, ſed quandam enumerationem
eorũ, quę ſunt in prædicamẽto ſubſtantiæ, quaſi ita numeret Phi
loſophus ſubſtãtias in prędicamẽto exiſtentes, vt quis recẽſere ſolet gym
naſij auditores. Ad hanc ſententiã adduci potuit hic autor, & qui eum ſe-
quũtur ea ratione, quod ſuperiùs, & inferiùs conuenire non poſsint in ali
442. opinionis
fundamen-
tum. quo tertio, quod in ipſis diuidatur, nam ſuperius continetur in eſſentia in
ferioris, ergo ſiquid eſſet, in quo ambo conuenirent, illud bis eſſet in infe-
riori, ſemel ratione ipſius inferioris, & iterum ratione communis in eo in
cluſi, itemque ſuperius ſemel atque iterum in tertio conueniret, videli-
cet ratione ſui, & ratione inferioris, in quo eſt. Secunda ſentẽtia extremè
contraria eſt diuiſionem eſſe vniuocam. Defenditur à Tartareto hoc ca-
55Tartaretus. 662. Opinio. pite, & probatur, quia membra diuidentia ſunt ſecundę intentiones, ſcili-
cet relationes ſubſtantiæ prędicamentalis, ſed hæ æqualiter participãt
relationem cõmunẽ ſubſtãtiæ prædicamentalis, ergo diuiſio eſt vniuoca.
22Celebrio-
res hac de
re opiniões
Prima. celebriores exiſtunt. Prima eſt Ammonij ad hunc locum negãtis
33Amon. vllam fieri in præſenti diuiſionem, ſed quandam enumerationem
eorũ, quę ſunt in prædicamẽto ſubſtantiæ, quaſi ita numeret Phi
loſophus ſubſtãtias in prędicamẽto exiſtentes, vt quis recẽſere ſolet gym
naſij auditores. Ad hanc ſententiã adduci potuit hic autor, & qui eum ſe-
quũtur ea ratione, quod ſuperiùs, & inferiùs conuenire non poſsint in ali
442. opinionis
fundamen-
tum. quo tertio, quod in ipſis diuidatur, nam ſuperius continetur in eſſentia in
ferioris, ergo ſiquid eſſet, in quo ambo conuenirent, illud bis eſſet in infe-
riori, ſemel ratione ipſius inferioris, & iterum ratione communis in eo in
cluſi, itemque ſuperius ſemel atque iterum in tertio conueniret, videli-
cet ratione ſui, & ratione inferioris, in quo eſt. Secunda ſentẽtia extremè
contraria eſt diuiſionem eſſe vniuocam. Defenditur à Tartareto hoc ca-
55Tartaretus. 662. Opinio. pite, & probatur, quia membra diuidentia ſunt ſecundę intentiones, ſcili-
cet relationes ſubſtantiæ prędicamentalis, ſed hæ æqualiter participãt
relationem cõmunẽ ſubſtãtiæ prædicamentalis, ergo diuiſio eſt vniuoca.
Tertia ſententia Soti, & Burlæi hoc loco aſſerit diuiſionem eſſe ſubie-
773. Opinio. cti in accidentia rationis; idem quippè eſt ſubſtantiam diuidi in primam
88Sotus.
Burlæus. & ſecundam, atque in ſubiectum, & prædicatum, credunt nimirum primã
ſubſtantiam ſigniſicare ſubiectum, & ſecundam prędicatum, quod ſuade-
re videntur earum definitiones à Philoſopho ſubiectæ, prima enim deſi-
nitur, quæ non eſt in alio, nec de illo prędicatur, quæ ſunt conditiones ſub
iecti, ſecunda verò id, ſub quo eſt prima, id eſt prędicatũ reſpectu primę.
Huic affinis eſt opinio Louanienſium exiſtimantium diuidi ſubſtantiam
99Louanien-
ſium ſenten
tia. in vniuerſalem, & particularem, quatenus hę etiam dicunt ſecũdas inten-
1010Louanienſ. tiones, aliquantulum tamen variant in forma diuiſionis, quia iudicant eſ-
ſe accidentis in accidentia, videlicet quia diuiditur ſubſtantia prędica-
mentalis in primam, & ſecundam.
773. Opinio. cti in accidentia rationis; idem quippè eſt ſubſtantiam diuidi in primam
88Sotus.
Burlæus. & ſecundam, atque in ſubiectum, & prædicatum, credunt nimirum primã
ſubſtantiam ſigniſicare ſubiectum, & ſecundam prędicatum, quod ſuade-
re videntur earum definitiones à Philoſopho ſubiectæ, prima enim deſi-
nitur, quæ non eſt in alio, nec de illo prędicatur, quæ ſunt conditiones ſub
iecti, ſecunda verò id, ſub quo eſt prima, id eſt prędicatũ reſpectu primę.
Huic affinis eſt opinio Louanienſium exiſtimantium diuidi ſubſtantiam
99Louanien-
ſium ſenten
tia. in vniuerſalem, & particularem, quatenus hę etiam dicunt ſecũdas inten-
1010Louanienſ. tiones, aliquantulum tamen variant in forma diuiſionis, quia iudicant eſ-
ſe accidentis in accidentia, videlicet quia diuiditur ſubſtantia prędica-
mentalis in primam, & ſecundam.
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib