303301QV AE STIO III. ARTIC. VNIC. QV AE STIO TERTIA.
Vtrum ſuſcipere contraria ſit maximè proprium ſubſtantiarum.
IN cęterisſubſtãtiæ attributis, ſi quid erat huius loci pro
prium, in commentario explicatum eſt, ſextum iuxta cõ
munem interpretũ ſententiam eſt proprium quarto mo
11Ariſtotel. do reſpectu ſubſtantiæ prædicamentalis, idque ſignifica
re voluit Ariſtoteles cum dixit eſſe maximè proprium;
22Pars nega,
probatur I. ſed duplici ex capite videtur ſalſa hæc reſolutio. Primũ
eſt, quia non conuenit ſolis ſubſtantijs prædicamentali-
bus; nam anima rationalis à corpore ſeparata incompleta cum ſit, reci-
pit nihilominus ſcientiam, & errorem, amorem, & odium, quæ ſunt verè
contraria; quantitas ſacrę Euchariſtiæ ſubit frigus, & calorem, humorẽ,
& ſiccitatem; alijs ergo conuenit attributum. Quòd ſi reſpondeas Ariſto
telem ſubintellexiſſe id, quod ſuſcipit cotraria effe cõpletum, quo pacto
non ſuſcipit anima, quaſi hac forma proponatur. Admittere contraria,
vt ſubiectum completum, eſt proprium ſubſtantiæ prædicamentalis; im-
primis non dilues inſtantiam de quantitate, deinde non aſsignabis ratio
nẽ cur eadẽ moderatio adhibita non ſit primo attributo. ſ. nõ eſſe inſub
iecto inhæſionis, qua tamen adhibita manet proprium quartomodo.
prium, in commentario explicatum eſt, ſextum iuxta cõ
munem interpretũ ſententiam eſt proprium quarto mo
11Ariſtotel. do reſpectu ſubſtantiæ prædicamentalis, idque ſignifica
re voluit Ariſtoteles cum dixit eſſe maximè proprium;
22Pars nega,
probatur I. ſed duplici ex capite videtur ſalſa hæc reſolutio. Primũ
eſt, quia non conuenit ſolis ſubſtantijs prædicamentali-
bus; nam anima rationalis à corpore ſeparata incompleta cum ſit, reci-
pit nihilominus ſcientiam, & errorem, amorem, & odium, quæ ſunt verè
contraria; quantitas ſacrę Euchariſtiæ ſubit frigus, & calorem, humorẽ,
& ſiccitatem; alijs ergo conuenit attributum. Quòd ſi reſpondeas Ariſto
telem ſubintellexiſſe id, quod ſuſcipit cotraria effe cõpletum, quo pacto
non ſuſcipit anima, quaſi hac forma proponatur. Admittere contraria,
vt ſubiectum completum, eſt proprium ſubſtantiæ prædicamentalis; im-
primis non dilues inſtantiam de quantitate, deinde non aſsignabis ratio
nẽ cur eadẽ moderatio adhibita non ſit primo attributo. ſ. nõ eſſe inſub
iecto inhæſionis, qua tamen adhibita manet proprium quartomodo.
Secundum caput eſt, quoniam non videtur conuenire omnibus ſubſtã
33Ariſtot. 442. tijs prædicamentalibus, imprimis enim vniuer ſales contraria non ſuſci
piunt, quemadmodum enim agere, autore Ariſtotele primo Metaphyſi-
corum cap. 3. eſt proprium ſingularium per ſe exiſtentium, ita etiã pati;
atqui ſuſcipere contraria eſt pati; ergo eſt proprium ſingulariũ. Et con-
firmatur, nam proprietas prius conuenit vniuerſalibus, deinde particu-
55Po rphyr. laribus, vt docuit Porphyrius cap. 6. Ifag. at ſuſcipere contraria cum nõ
diſtinguatur à ſuſtentatione accidentium, & nos oſtenderimus ſuſtenta-
tionem per ſingularia ineſſe vniuerſalibus, ſuſceptio etiam eodẽ modo
fe habebitt, atq; adeò proprietas non erit; quod Ariſtoteles expreſiſſe vi-
detur, cum dixit eſſe proprium ſubſtantiæ, vt vna numero cum ſit, contra
riorum ſit receptiua. Deinde cœli cum ſint naturæ incorruptibilis, non
ſunt capaces contrariorum, omnis enim contrarietas in corporibus ad
interitum diſponit; igitur ſuſceptiuum eſſe contrariorũ omnibus ſubſtã
tijs huius prædicamenti non conuenit.
33Ariſtot. 442. tijs prædicamentalibus, imprimis enim vniuer ſales contraria non ſuſci
piunt, quemadmodum enim agere, autore Ariſtotele primo Metaphyſi-
corum cap. 3. eſt proprium ſingularium per ſe exiſtentium, ita etiã pati;
atqui ſuſcipere contraria eſt pati; ergo eſt proprium ſingulariũ. Et con-
firmatur, nam proprietas prius conuenit vniuerſalibus, deinde particu-
55Po rphyr. laribus, vt docuit Porphyrius cap. 6. Ifag. at ſuſcipere contraria cum nõ
diſtinguatur à ſuſtentatione accidentium, & nos oſtenderimus ſuſtenta-
tionem per ſingularia ineſſe vniuerſalibus, ſuſceptio etiam eodẽ modo
fe habebitt, atq; adeò proprietas non erit; quod Ariſtoteles expreſiſſe vi-
detur, cum dixit eſſe proprium ſubſtantiæ, vt vna numero cum ſit, contra
riorum ſit receptiua. Deinde cœli cum ſint naturæ incorruptibilis, non
ſunt capaces contrariorum, omnis enim contrarietas in corporibus ad
interitum diſponit; igitur ſuſceptiuum eſſe contrariorũ omnibus ſubſtã
tijs huius prædicamenti non conuenit.
Defendenda nihilominus eſt communis ſententia, quam ante Ariſtote
66Architas. 77Pars affir-
mat. tenen-
da eſt. lem ſigniſicauit Architas vtens eadem pene phraſi, qua Philoſophus, po-
fteà omnes pene interpretes pręter Porphyrium, & Ammonium ad hũc
locum, paucoſq; recentiores. Illius ergo defendendæ gratia duo notãda
ſunt, primum duplex eſſe lubiectum accidentis, vnum quo, alterum quod,
88Duopro ei9
probatione
adnotantur. ſubiectum, quo, eſt illud, in quo recipiuntur accidentia immediatè, illud
verò per ſe fulcimentũ non præſtat, niſi alteri ſubiecto innitatur, & hoc
eſt ſubiectum, quod, nimirũ quod per ſe, & non beneficio alteriusſuſtẽtat
accidẽtia, id perpetuo eſt ſubſtãtia, quoniam hęc ſola natura ſua eſt vlti-
ma inexiſtendo, & ab alio independens. Secundũ notandũ eſt in qualibet
proprietate, quæ habet rationẽ potẽtiæ, duo cõſiderari poſſe, primũ ipſã
potẽtiã, ſeu facultatẽ, vt potẽtiã ridẽdi, aut intelligẽdi; ſecundũ, actus ta-
lis potẽtiæ, vt ridere, intelligere: ac potẽtiã quidẽ, cũ abſq; depẽdẽtia ab
exiſtẽtia cõpetat, primo cõuenire naturę cõi, ſecudo inferioribus; actus
66Architas. 77Pars affir-
mat. tenen-
da eſt. lem ſigniſicauit Architas vtens eadem pene phraſi, qua Philoſophus, po-
fteà omnes pene interpretes pręter Porphyrium, & Ammonium ad hũc
locum, paucoſq; recentiores. Illius ergo defendendæ gratia duo notãda
ſunt, primum duplex eſſe lubiectum accidentis, vnum quo, alterum quod,
88Duopro ei9
probatione
adnotantur. ſubiectum, quo, eſt illud, in quo recipiuntur accidentia immediatè, illud
verò per ſe fulcimentũ non præſtat, niſi alteri ſubiecto innitatur, & hoc
eſt ſubiectum, quod, nimirũ quod per ſe, & non beneficio alteriusſuſtẽtat
accidẽtia, id perpetuo eſt ſubſtãtia, quoniam hęc ſola natura ſua eſt vlti-
ma inexiſtendo, & ab alio independens. Secundũ notandũ eſt in qualibet
proprietate, quæ habet rationẽ potẽtiæ, duo cõſiderari poſſe, primũ ipſã
potẽtiã, ſeu facultatẽ, vt potẽtiã ridẽdi, aut intelligẽdi; ſecundũ, actus ta-
lis potẽtiæ, vt ridere, intelligere: ac potẽtiã quidẽ, cũ abſq; depẽdẽtia ab
exiſtẽtia cõpetat, primo cõuenire naturę cõi, ſecudo inferioribus; actus
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib