327325QVAESTIO II. ARTICVL. II.
ſtantanea eſſe poterat;
alterã tempus eiuſmodi continuitatis durationẽ
extendens; cum audis cõtinuitatem motus tertio modo accepti eſſe ſpe
ciem quantitatis, non intelligas ipſam formalem rationem vniendi par-
tes formæ continenter productæ, ſed modum afficientem totam produ-
ctionem, efficientẽque, vt vna illius pars non decurrat ſimul cũ alia, quo
pacto diximus quantitatem permanentem non diſtinguere, vel vnire par
tes ſubſtantiæ inter ſe mutuo, ſed in ordine ad diſtantiam localem.
extendens; cum audis cõtinuitatem motus tertio modo accepti eſſe ſpe
ciem quantitatis, non intelligas ipſam formalem rationem vniendi par-
tes formæ continenter productæ, ſed modum afficientem totam produ-
ctionem, efficientẽque, vt vna illius pars non decurrat ſimul cũ alia, quo
pacto diximus quantitatem permanentem non diſtinguere, vel vnire par
tes ſubſtantiæ inter ſe mutuo, ſed in ordine ad diſtantiam localem.
Motu, & tempore, de quibus nihil in præſenti decretum relinquimus,
prætermiſsis, aduerſus tres magnitudinis ſpecies, quæ maiori iure à ple-
11Proponũtur
tres obie-
ctiones.
Prima. riſq; philoſophis veræ quantitates exiſtimantur, hę quatuor obiectiones
Dialectico opportunæ ſe offerũt. Prima, linea, & ſuperficies ſunt entia in
cõpleta; ergo nõ ſunt ſpecies per ſe quãtitatis. Probatur antecedẽs, linea
cõponit eſſentialiter ſuperficiẽ, ſuperficies corpus; ſed nullum ens cõple
tum eſſentialiter ordinatur ad compoſitionem alterius entis per ſe; ergo
22Secunda. illa duo ſunt incompleta. Secunda, eſto eſſent entia completa, nõ viderẽ
tur ſpecies à corpore diſtinctæ; quoniam duæ ſpecies immediatè partiẽ
tes vnum genus, nunquam ita ſe habent, vt vna pertineat ad eſſentiã alte
rius; ergo cum corpus lineam, ſuperficiẽq; eſſentialiter includat, non poſ
ſunt hęc tres ſpecies conſtituere. Antecedens conſtat inductione, nulla
enim reperitur inſtantia; conſtat ratione, quia ſpecies immediatę eiuſ-
dem generis ſunt ſimul natura, vt cap. 14. huius lib. cum Ariſtotele oſten
demus, at ſi vna ſit pars eſſentialis alterius, neceſſario ab ea ſupponetur,
ea lege, qua partes componentes ſunt priores natura, quam totum; ergo
non erunt ſimul natura, atq; adeo nec ſpecies. Tertia, omnes tres dimen
33Tertia. ſiones non ſunt aliud, quam longitudo diuerſo modo comparata; nã lati-
tudo plani nihil aliud requirit, quam duplicem longitudinem verſus duas
partes protenſam; corpus vero eandem longitudinem verſus tres, quod
vel inde patet, quia omnes has dimenſiones longitudine metimur.
prætermiſsis, aduerſus tres magnitudinis ſpecies, quæ maiori iure à ple-
11Proponũtur
tres obie-
ctiones.
Prima. riſq; philoſophis veræ quantitates exiſtimantur, hę quatuor obiectiones
Dialectico opportunæ ſe offerũt. Prima, linea, & ſuperficies ſunt entia in
cõpleta; ergo nõ ſunt ſpecies per ſe quãtitatis. Probatur antecedẽs, linea
cõponit eſſentialiter ſuperficiẽ, ſuperficies corpus; ſed nullum ens cõple
tum eſſentialiter ordinatur ad compoſitionem alterius entis per ſe; ergo
22Secunda. illa duo ſunt incompleta. Secunda, eſto eſſent entia completa, nõ viderẽ
tur ſpecies à corpore diſtinctæ; quoniam duæ ſpecies immediatè partiẽ
tes vnum genus, nunquam ita ſe habent, vt vna pertineat ad eſſentiã alte
rius; ergo cum corpus lineam, ſuperficiẽq; eſſentialiter includat, non poſ
ſunt hęc tres ſpecies conſtituere. Antecedens conſtat inductione, nulla
enim reperitur inſtantia; conſtat ratione, quia ſpecies immediatę eiuſ-
dem generis ſunt ſimul natura, vt cap. 14. huius lib. cum Ariſtotele oſten
demus, at ſi vna ſit pars eſſentialis alterius, neceſſario ab ea ſupponetur,
ea lege, qua partes componentes ſunt priores natura, quam totum; ergo
non erunt ſimul natura, atq; adeo nec ſpecies. Tertia, omnes tres dimen
33Tertia. ſiones non ſunt aliud, quam longitudo diuerſo modo comparata; nã lati-
tudo plani nihil aliud requirit, quam duplicem longitudinem verſus duas
partes protenſam; corpus vero eandem longitudinem verſus tres, quod
vel inde patet, quia omnes has dimenſiones longitudine metimur.
Quarta, nullum genus dicitur denominatiue de ſpecie;
ſed quantitas
44Ariſtote. prędicatur denominatiuè de linea, ſuperficie, & corpore, ergo hęc non
ſunt quantitatis ſpecies. Probatur minor, linea, ſuperficies, & corpus di-
cuntur ab Ariſtotele quanta, quantum autem eſt denominatiuum, quod
for maliter ſignificat quantitatẽ, & connotat ſubiectum, de quo nomine
& non ratione prædicatur; Ergo ratio quantitatis denominatiuè tantum
conuenit his tribus formis, atq; adeo ſpecies quantitatis non ſunt. Con-
firmatur inductione facta in cæteris accidentibus, nulla enim ſpecies ab
ſtracte ſumpta denominatur à ſuo genere in concreto. Nemo quippe di
xerit albedinem eſſe coloratam, vel paternitatem eſſe relatum, & ſic in
cęteris; igitur cum linea ſuperficies, & corpus denominentur à quãtita-
te, ſignum eſt non eſſe illius ſpecies.
44Ariſtote. prędicatur denominatiuè de linea, ſuperficie, & corpore, ergo hęc non
ſunt quantitatis ſpecies. Probatur minor, linea, ſuperficies, & corpus di-
cuntur ab Ariſtotele quanta, quantum autem eſt denominatiuum, quod
for maliter ſignificat quantitatẽ, & connotat ſubiectum, de quo nomine
& non ratione prædicatur; Ergo ratio quantitatis denominatiuè tantum
conuenit his tribus formis, atq; adeo ſpecies quantitatis non ſunt. Con-
firmatur inductione facta in cæteris accidentibus, nulla enim ſpecies ab
ſtracte ſumpta denominatur à ſuo genere in concreto. Nemo quippe di
xerit albedinem eſſe coloratam, vel paternitatem eſſe relatum, & ſic in
cęteris; igitur cum linea ſuperficies, & corpus denominentur à quãtita-
te, ſignum eſt non eſſe illius ſpecies.
Dum has tres ſpecies tutamur, ad primã obiectionẽ diſtinguimus ante
55Reſponſio
ad'primam
obiectionẽ. cedens; ſi enim linea, & ſuperficies accipiantur, vt indiuiſibiles, incom-
pletæ ſunt, ſi vt diuiſibiles, & extenſæ, completæ exiſtunt. Vnde proba-
tio antecedentis ſolum concludit, has dimenſiones ratione indiuiſibilita
tis pertinere ad cõpoſitionem alterius entis per ſe, & ſub ea cõſideratio
ne cõpletas non eſſe; quẽadmodũ enim punctũ, vt copulet partes lineæ in
diuiſibile eſſe debet, & incõpletũ; ita linea, vt copulet partes ſuperficiei,
& hæc vt vniat partes corporis, indiuiſibiles ſunt, & qua tales incõpletę,
55Reſponſio
ad'primam
obiectionẽ. cedens; ſi enim linea, & ſuperficies accipiantur, vt indiuiſibiles, incom-
pletæ ſunt, ſi vt diuiſibiles, & extenſæ, completæ exiſtunt. Vnde proba-
tio antecedentis ſolum concludit, has dimenſiones ratione indiuiſibilita
tis pertinere ad cõpoſitionem alterius entis per ſe, & ſub ea cõſideratio
ne cõpletas non eſſe; quẽadmodũ enim punctũ, vt copulet partes lineæ in
diuiſibile eſſe debet, & incõpletũ; ita linea, vt copulet partes ſuperficiei,
& hæc vt vniat partes corporis, indiuiſibiles ſunt, & qua tales incõpletę,
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib