Commentarii Collegii Conimbricensis e Societate Jesu. In universam dialecticam Aristotelis Stagirita, 1606

List of thumbnails

< >
321
321 (319)
322
322 (320)
323
323 (321)
324
324 (322)
325
325 (323)
326
326 (324)
327
327 (325)
328
328 (326)
329
329 (327)
330
330 (328)
< >
page |< < (328) of 990 > >|
330328IN CAP. VI. DE QVANTITATE. tati, ęqualitas autem in cõmenſuratione fundatur, ergo nulli poteſt eſſe
11Quarta diffi
cultas.
æqualis;
at eſt poſsibilis, ergo æqualitas nõ conuenit omni quantitati.
Quod autẽ non conueniat ſoli probatur quarto, duo pondera propriè lo
quendo dicuntur æqualia, vel inęqualia, & tamen non ſunt quantitates.

22Quinta dif-
ficultas.
Quinto, quantitati proptereà attribuitur æquale, vel inæquale, quia ha-
bet partes extenſionis capaces commenſurationis, ſed ſubſtantia mate-
rialis eſt eodem modo extenſa, vt diximus, ergo habet proprium æquali-
tatis, vel inæqualitatis fundamentum.
Vt hęc diſſoluantur, & germana proprietatis ratio enodetur, aduer-
33Quędãprius
aduertenda
proponũtur
tendum eſt primo, hoc attributum, quemadmodum illud vltimum ſub-
ſtantiæ, non ſumi ſecundum actum, ſed ſecundũ aptitudinem:
ratio enim
proprietatis fere nunquam in actu, ſed in potentia collocatur.
Deinde,
non ſatis eſſe, quod impropriè, aut per accidens conueniat, vt de illo etiã
diximus;
quoniam vbi agitur de rei natura, & illius à cæteris diſiunctio
ne, in omni proprietate res, & vocabula accipienda ſunt.
Sic igitur at-
44Vera attribu
ti expoſitio.
tributum expones.
Aptum eſſe vt propriè, & per ſe dicatur æquale, vel
inæquale, eſt proprium quarto modo quantitatis;
dicitur aptum eſſe, vt
comprehendamus omnem quantitatem, etſi actu nullam habeat, cui cõ-
menſuretur, retinet enim tum temporis aptitudinem.
Additur, propriè,
ad excludendam metaphoricam æqualitatem, & inęqualitatem, ſecun-
dum quas multa, quæ propria quantitate carent, æqualia, & inæqualia
55Duplex da-
tur quãtitas
propria, &
impropria.
denominantur:
elt videlicet duplex quantitas, altera propria, quæ in-
extenſione conſiſtit, altera impropria, quæ poſita eſt in perfectione eſ-
ſentiali, vel accidentali, ſecundum quam res etiam dicuntur æquales,
vel inęquales propter analogiam ad propriam quantitatem, & ſimilitu-
dinem ęqualitatis;
hac ratione dicimus tres diuinas perſonas eſſe æqua
les in perfectione eſſentiæ, duos homines inæquales in virtute videndi.

Verum vt quantitas eſt impropria, ita ęqualitas eſt translatitia.
Adiun-
gitur vltimò, per ſe, quoniam alioquin ſubſtantijs etiam competet apti-
tudo ad æqualitatem, & inæqualitatem, cũ per accidens, & ratione quã-
titatis hoc habeant.
Aduertendum eſt ſecundo ęqualitatem, & inæqualitatem non verſa-
66Alterum ad-
uertandum.
ri inter quaslibet quantitates diuerſarum ſpecierum, vt inter lineam, &
ſuperficiem, vel inter ſuperficiem, & corpus, aut denique inter motum,
& tempus.
Ratio eſt, quia hoc attributum fundatur in commenſuratio
ne duarum quantitatum, quæ nulla erit, vbi modus exiſtendi in ſubiecto
fuerit diuerſus:
at diuerſæ ſpecies habent modum exiſtendi adeo diuer-
ſum, vt proportionem commenſurationis, & comparationis habere nõ
poſsint;
poterunt nihilominus propriè comparari ſecundum æqualita-
tem duo tempora, vnum ſpirituale, & aliud corporale:
ſimiliter duo
77Opponitur
locus Ariſto
telis.
88Ariſtoteles. motus, quoniam habent eundem extenſionis modum, & ſolum differunt
materialiter, adeo vt à quibuſdam ſpecie non diſtinguantur.
Opponas
Ariſtotelem aſſerere 4.
lib. Phyſic. cap. 12. tempus eſſe menſuram motus,
& motum menſuram temporis, alio atque alio modo;
ſed quæ ſe metiun
tur, habent accommodationem proportionis;
ergo inter diuerſas ſpe-
cies quantitatis cernitur æqualitas.
Reſpondetur alio ſenſu dictum fuiſ-
99Exponitur
in vero ſen-
ſu.
ſe ab Ariſtotele eo loco tempus, & motum ſe inuicem menſurare, quam
ad ęqualitatem opus erat;
ibi enim loquitur tantum de indicio agnoſcẽ

Text layer

  • Dictionary

Text normalization

  • Original

Search


  • Exact
  • All forms
  • Fulltext index
  • Morphological index