969INDEX RERVM.
Eius locutio quæ ſit, & in quo genere ſigni, 2.
17. P.
17. P.
ANIMA.
Anima rationalis non eſt ſuppoſitum, 1.
288. F.
288. F.
Separata babetſubſiſtentiam incompletam, 1
289.
289.
Anima ſeparata quo pacto ſe cognoſcat, 2.
9.
P.
P.
Animam ante corpus eſſe creatam fideire-
pugnat, 2. 293. P.
pugnat, 2. 293. P.
Aprima origine eſt quaſinuda tabula.
ibi.
F.
In anima ſeparata ſcientia perſeuerat, 2.
428. F.
428. F.
Quoad modum tamen amittitur, 2.
429, P.
APPREHENSIO
Simplex.
Simplex.
Quidſit, 2.
53.
F.
In ea reperitur veritas, 2.
50.
M.
Veritas ſimplicis apprebenſionis qualis ſit, 2
51. F.
51. F.
Inſimplici apprebenſione non datur falſitas
per ſe, 2. 52. F.
per ſe, 2. 52. F.
Datur tamenper accidens, Ibidem.
Eſt natur alis imago ſui obiecti, ibidem.
In ſimplici Apprebenſione virtute complexa
eſt falſitas priuatiua intrinſece, poſitiua ſo
lum extrinſece, 2. 54. F.
eſt falſitas priuatiua intrinſece, poſitiua ſo
lum extrinſece, 2. 54. F.
APTITVDO.
Aptitudo rei vniuerſalis quid ſit, 1.
83.
M.
Eſſe negationẽ repugnãtiæ eſsẽdi in multis, 1.
84. M.
84. M.
Eſt fundamentum vniuerſalitatis relatiuæ, 1.
72. P.
72. P.
Eſt ipſa vniuerſalitas abſoluta, 1.
71.
P.
Aptitudo vniuerſalis duplex, vna ad eſſendũ
alia ad prædicandum, 1. 85. P.
alia ad prædicandum, 1. 85. P.
Aptitudo an diuenda in proximam, & remo
tam, 1. 86. P. & ſequentibus.
tam, 1. 86. P. & ſequentibus.
Actꝰ aptitudinis vniuerſalis quis ſit, 1,80.
P
ARGVMENTVM. Argumẽtatio.
Quid ſit argumẽtũ, & argumẽtatio, 1.
194.
P.
Argumentationis diuiſio, ibidem.
Argumentatio formalis, & materialis quæ
ibidem, F.
ibidem, F.
ARISTOTELES,
Ariſtoteles quo tempore floruerit, 1.
5.
P.
Socratẽ, & Platonẽ babuit præceptores, ibi.
Peripateticus cur appellatus, ibidem.
Eius ſucceſſores, & interpretes quiſuerint, ibi
dem. M.
dem. M.
Quã ſcribendi rationẽ obſeruarit.
1.
6.
P.
ARS,
Artium inuentores, 1.
7.
P.
Artis nomen trifariam vſurpatur, 1.
9.
P.
Artis origo.
1.
6.
P.
Artis definitio, & natura, 1.
8.
F.
In quo differat à prudentia, 1.
10.
M.
Non admittit errorem, 1.
11.
F.
Artes maleficæ ſunt veræ artes, 1.
12.
P.
Artes ſumunt vnitatem ex obiecto, 1.
10.
P.
Tres artis diuiſiones, 1.
13.
M.
Practica diuiditur in agentem, & eſſicientẽ.
1. 14. P.
1. 14. P.
Artis agentis diſtributio, ibidem.
Artis efficientis diuiſio, ibidem.
Quæ artes ſint liberales, quæ ſeruiles, 1.
16.
P
Quæ item ſuperiores, vel inferiores, ibidem.
Quo ordine tradendæ, 1.
18.
F.
ARTEFACTVM.
Artefactum formaliter materiam, & formã
importat, 2. 64. M.
importat, 2. 64. M.
Aliquando ſumitur pro ſola forma connotan
do materiam, Ibidem.
do materiam, Ibidem.
Eius diſſolutio ad formæ deſitionem per ſe ter
minatur, 2. 186. P.
minatur, 2. 186. P.
Non ponitur in Prædicamentis, 1.
271.
M.
Artefactũ quando ſalſũ dicatur, 2.
52.
P.
M.
Quo pacto ab arte dependeat, 2.
39.
F.
B.
BRVTVM.
BRVTVM.
BRutorum voces quo modo ſignificent, 2.
44. M.
44. M.
C.
CAVSA, & Cauſalitas.
CAVSA, & Cauſalitas.
CAuſalitates cauſæ ſinalis, & forma-
lis nõ inducũt noua Prædicamenta, 1.
278. P.
lis nõ inducũt noua Prædicamenta, 1.
278. P.
Cauſalitas exẽplaris, & finis non differunt ab
actione efficientis, ibidem.
actione efficientis, ibidem.
Conſiſtunt in influxu quaſi paßiuo, 2.
39.
F.
Cauſa naturalis, & perſe eſt ſignum ſui eſſe-
ctus 2. 14. M.
ctus 2. 14. M.
Cauſa nõ dicitur ſui effectus ſimilitudo, ibidẽ.
Cauſa prima quomodo ſecundam impedire
poßit, 2. 337. F.
poßit, 2. 337. F.

zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib