Commentarii Collegii Conimbricensis e Societate Jesu. In universam dialecticam Aristotelis Stagirita, 1606

List of thumbnails

< >
291
291 (289)
292
292 (290)
293
293 (291)
294
294 (292)
295
295 (293)
296
296 (294)
297
297 (295)
298
298 (296)
299
299 (297)
300
300 (298)
< >
page |< < (289) of 990 > >|
    <echo version="1.0RC">
      <text xml:lang="la" type="free">
        <div xml:id="echoid-div-d1e89905" type="section" level="1" n="131">
          <p>
            <s xml:id="echoid-s-d1e90980" xml:space="preserve">
              <pb o="289" file="0291" n="291" rhead="QVÆSTIO I. ARTICVLVS I."/>
            actu exercito à ſingularibus ſeparatas, vt Plato contendebat.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e90988" xml:space="preserve"> Ad tertium
              <lb/>
              <note position="left" xlink:label="note-0291-01" xlink:href="note-0291-01a" xml:space="preserve">Plato.</note>
              <note position="right" xlink:label="note-0291-02" xlink:href="note-0291-02a" xml:space="preserve">Tertiæ.</note>
            ex dictis patet animam rationalem ideo non ſubſiſtere per ſe more ſub-
              <lb/>
            ſtantiæ prædicamentalis, quia eſt in toto veluti eius pars, & actus mate-
              <lb/>
            rię, ſupponimus verò ſeruare ibidem ſuam ſubſiſtentiam incompletam,
              <lb/>
            quam habet extra corpus, quidquid velit Caietan.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91004" xml:space="preserve"> de cuius ſententia ali-
              <lb/>
              <note position="left" xlink:label="note-0291-03" xlink:href="note-0291-03a" xml:space="preserve">Caietan.</note>
            bi dicendum eſt.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91011" xml:space="preserve"> Quarta obiectio abundè ſoluta erat ex reſponſione ad
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0291-04" xlink:href="note-0291-04a" xml:space="preserve">Quartæ.</note>
            primam, ſed propter quorundam recentiorum ſententiam, & veterum
              <lb/>
            locutionem iterum tractanda eſt.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91020" xml:space="preserve"> Exiſtimant igitur aliqui ſubſtantiarum
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0291-05" xlink:href="note-0291-05a" xml:space="preserve">Refellitur
                <lb/>
              quorundam
                <lb/>
              Recentiorũ
                <lb/>
              ac veterum
                <lb/>
              locutio.</note>
            ſingularium nomina, ſiue propria vt Socrates, Plato, ſiue appellatiua, vt
              <lb/>
            hic homo, hic Angelus, ſignificare primo, & formaliter conſtitutum ex
              <lb/>
            natura.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91031" xml:space="preserve"> & modo ſuppoſiti, ſeu perſonalitate:</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91034" xml:space="preserve"> nomina verò ſubſtantiarum
              <lb/>
            communium formaliter ſignificare ſolam naturam, de connotato autem,
              <lb/>
            & ſecundario, indicare ſuppoſita ſingularia, in quibus natura exiſtit, & cõ
              <lb/>
              <note position="left" xlink:label="note-0291-06" xlink:href="note-0291-06a" xml:space="preserve">D. Thom.</note>
            creſcit;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91046" xml:space="preserve"> quod fignificaſſe videtur Diuus Thomas capit.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91049" xml:space="preserve"> 3.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91052" xml:space="preserve"> de ente, & eſſen
              <lb/>
            tia, vbi ait hominem implicitè includere rationes conſtituentes indiui-
              <lb/>
            dua humana:</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91059" xml:space="preserve"> præcipuam huius ſentẽtię rationẽ aſsignant eam, quę tangi-
              <lb/>
            tur in quarto argumento, credunt enim ſingulos modos ſubſtantiarum
              <lb/>
            ſingularium eſſe primo diuerſos inter ſe, quemadmodum differentiæ ea-
              <lb/>
            randem ſubſtantiarum, quas, vt ipſi credunt, conſequuntur.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91068" xml:space="preserve"> Quare non li-
              <lb/>
            cet ſumere modum ſuppoſiti in communi, cum quo ſubſtantia vniuerſalis
              <lb/>
            componere queat commune ſuppoſitum, vnde apud antiquiores Philoſo-
              <lb/>
            phos inauditum eſt ſuppoſitum commune.</s>
          </p>
          <p>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91117" xml:space="preserve">Verum quidquid ſit de ſigniſic atione concretorum ſubſtantialium, an
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0291-07" xlink:href="note-0291-07a" xml:space="preserve">Diſtinctio
                <lb/>
              inter nomẽ
                <lb/>
              commune,
                <lb/>
              & ſingulare
                <lb/>
              non eſt reci
                <lb/>
              pienda.</note>
            formaliter includant ſolam naturam, & denotent modum, vel ęque primò
              <lb/>
            vtrunq́;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91126" xml:space="preserve"> ſignificent, quod multo probabilius videtur;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91129" xml:space="preserve"> illa diſtinctio inter
              <lb/>
            nomen commune, & ſingulare non eſt admittenda, ſed qua ratione vnum
              <lb/>
            ſigniſicat ſuppoſitum, eadem ſignificare aliud, cuius ſententię videtur eſſe
              <lb/>
            D.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91138" xml:space="preserve">Damaſcenus lib.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91141" xml:space="preserve"> 3.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91145" xml:space="preserve"> de Fid.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91148" xml:space="preserve"> cap.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91151" xml:space="preserve"> 4.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91154" xml:space="preserve"> cum aſſerit, quemadmodũ hoc nomen,
              <lb/>
              <note position="left" xlink:label="note-0291-08" xlink:href="note-0291-08a" xml:space="preserve">D. Damaſc,
                <lb/>
              in l. de fi. c.4</note>
            Deus ſignificat eum, qui habet diuinam naturã, ita hoc nomen homo, ſig-
              <lb/>
            niſicat eum, qui habet naturam humanam :</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91163" xml:space="preserve"> ratio verò eſt, quoniam non
              <lb/>
            magis repugnat concipere, & ſigniſicare naturam humanam in commu-
              <lb/>
            ni, quam modum ſuppoſiti in cõmuni, cur enim non abſtrahamus ab om-
              <lb/>
            nibus modis particularium ſubſtantiarum vnum conceptum ſuppoſiti hu
              <lb/>
            mani in cõmuni, vt ex illo, & conceptu naturæ conſtituamus cõmune ſup-
              <lb/>
            poſitum, quod per vocabulũ homo ſignificetur, quod enim ſumunt aduer-
              <lb/>
            ſarij, illos modos eſſe primo diuerſos, & ſequi differentias indiuiduantes
              <lb/>
            nullam habet probabilitatem, cum perfectam inter ſe habeant ſimilitu-
              <lb/>
            dinem, & differentia ſingularis nullam peculiarem vendicet proprieta-
              <lb/>
            tem, vt apud Porphyrium oſtendimus;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91185" xml:space="preserve"> vnde nouum argumentum ſumi po
              <lb/>
            teſt ad horum ſententiam euertendam, & conſtabiliẽdam noſtram.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91191" xml:space="preserve"> Quo-
              <lb/>
            tieſcunq́;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91196" xml:space="preserve"> aliquod prædicatum ęqualiter ſequitur omnia indiuidua alicu-
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0291-09" xlink:href="note-0291-09a" xml:space="preserve">Proponitur
                <lb/>
              nouũ argu-
                <lb/>
              mentum in
                <lb/>
              veræ ſenten
                <lb/>
              tiæ cõfirma
                <lb/>
              tionem.</note>
            ius ſpeciei, vel omnes ſpecies alicuius generis, oritur ex aliquo principio
              <lb/>
            omnibus communi;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91205" xml:space="preserve"> ſed ſuppoſitum humanum æqualiter comitatur om-
              <lb/>
            nia illius indiuidua, ergo naſcitur ex aliquo principio illis omnibus cõ-
              <lb/>
            muni;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91212" xml:space="preserve"> id verò eſt natura hominis, quæ cũ ſit vniuoca, effectũ vniuocũ ger-
              <lb/>
            minabit, quod ſi veteres Philoſophi communis ſuppoſiti non meminerũt,
              <lb/>
            eſt, quia loquebantur de ijs, quæ in re ipſa exiſtunt, & ab alijs diſtingun-
              <lb/>
            tur, cuiuſmodi ſunt ſola ſingularia.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e91221" xml:space="preserve"> Hinc patet ad quartam obiectionem </s>
          </p>
        </div>
      </text>
    </echo>