Commentarii Collegii Conimbricensis e Societate Jesu. In universam dialecticam Aristotelis Stagirita, 1606

List of thumbnails

< >
291
291 (289)
292
292 (290)
293
293 (291)
294
294 (292)
295
295 (293)
296
296 (294)
297
297 (295)
298
298 (296)
299
299 (297)
300
300 (298)
< >
page |< < (297) of 990 > >|
    <echo version="1.0RC">
      <text xml:lang="la" type="free">
        <div xml:id="echoid-div-d1e92912" type="section" level="1" n="134">
          <p>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93455" xml:space="preserve">
              <pb o="297" file="0299" n="299" rhead="QVÆSTIO II. ARTICVLVS II."/>
            quentior aliorum interpretatio, & merito quidẽ, nam Ariſtotelis inſtitu
              <lb/>
            tum eſt rem ipſam prædicamentalem diuidere, licet per conditiones ex-
              <lb/>
            trinſecas.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93466" xml:space="preserve"> Prętereà cum plures ſint conditiones, ſi diuiſum eſlet formale
              <lb/>
            eorum ſignificatum, duplex eſſet diuiſum, & diuiſio:</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93471" xml:space="preserve"> demum ipſum ſubſiſ-
              <lb/>
            tere, & ſubſtare non eſt multiplex, vt mox dicemus, ſed vnicum, quare nõ
              <lb/>
            tam proprie diuidetur.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93478" xml:space="preserve"> Oppones, ſi diuiſum eſt ſubſtantia ſecundũ eſſen
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0299-01" xlink:href="note-0299-01a" xml:space="preserve">Obijcies.</note>
            tiam in primum, & ſecundum ſubſiſtens, non eſt diuiſio analogi, ſed ſubie-
              <lb/>
            cti in accidentia.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93488" xml:space="preserve"> Reſpondetur nullum eſſe incõmodum diuiſionẽ eſſe ſub
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0299-02" xlink:href="note-0299-02a" xml:space="preserve">Reſponde-
                <lb/>
              tur.</note>
            iecti in accidentia, & eſſe analogicam, imò id eſſe neceſſariũ quoties ac-
              <lb/>
            cidentia, non ęque conueniunt partibus ſubiecti diuiſi, vt in præſenti cõ-
              <lb/>
            tingere probatum eſt.</s>
          </p>
          <p>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93544" xml:space="preserve">Quarta concluſio.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93547" xml:space="preserve"> Forma, penes quam fit diuiſio, non eſt analoga in ſe,
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0299-03" xlink:href="note-0299-03a" xml:space="preserve">4. Concl.</note>
            ſed in modo, quo à ſubiectis participatur.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93554" xml:space="preserve"> Hanc etſi nullus exprimat, ſup-
              <lb/>
            ponunt omnes, & facile probatur.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93559" xml:space="preserve"> Subſiſtentia (& idem eſt de ſuſtentatio-
              <lb/>
            ne) æque perfècta eſt in prima, atque ſecunda ſubſtantia, imò eadem nu-
              <lb/>
            mero vtramq;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93566" xml:space="preserve"> denominat, idem quippe modus, quo Plato ſubſiſtit, afficit
              <lb/>
            & reddit ſubſiſtentem naturam humanam in Platone incluſam, eamque
              <lb/>
            verè, realiter, & intrinſece denominat;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93574" xml:space="preserve"> ergo æqualiter perfecta eſt ratio
              <lb/>
            ſubſiſtentiæ denominans vtramq;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93579" xml:space="preserve"> ſubſtantiam:</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93582" xml:space="preserve"> verũ quia primò, & in actu
              <lb/>
            exercito afficit primam ſub ſtantiam, ſecundam verò aliquãto remotius,
              <lb/>
            & dependenter à prima, idcirco dicimus interuenire analogiam in mo-
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0299-04" xlink:href="note-0299-04a" xml:space="preserve">In quo ſen
                <unsure/>
              -
                <lb/>
              ſu verũ ſit
                <lb/>
              proprieta-
                <lb/>
              tes analogi
                <lb/>
              cè ſpeciebg
                <unsure/>
                <lb/>
              & indiuidu
                <lb/>
              is cõuenire.</note>
            do participandi, non autem informa participata.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93593" xml:space="preserve"> Dices hac ratione pro-
              <lb/>
            prietates etiam conuenire analogicè ſpeciebus, & indiuiduis, nam Viſibi-
              <lb/>
            litas, etſi primo conueniat homini, & in actu ſignato illum denominet,
              <lb/>
            nihilominùs in actu exercito prius afficit Socratem, & illius interuentu
              <lb/>
            hominem, ergo analogicè ab illis cõmunicabitur.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93604" xml:space="preserve"> Concedẽda eſt illatio,
              <lb/>
            nam eſt ipſa noſtra concluſio de ſuſtẽtatione;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93609" xml:space="preserve"> quod ſi Auctores huius ana
              <lb/>
            logiæ non meminerunt, eſt quia attendunt ad ſolam naturam prædicati
              <lb/>
            nihil curando modum prędicationis, quod tamen in pręſenti negligendũ
              <lb/>
            non fuit, vbi erat ſermo de ipſa vi ſubſiſtendi, & ſubſtandi.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93619" xml:space="preserve"> Non memini-
              <lb/>
            mus ſuſtentationis prædicatorum ſuperiorum, quam Ariſtoteles in con-
              <lb/>
            textu ſæpius indicauit, quia non eſt propria ſubſtantiæ, cum inſerioribus
              <lb/>
            aliorum prædicamentorum accidentibus eodem modo conueniat.</s>
          </p>
          <p>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93658" xml:space="preserve">Supereſt vna, vel altera obiectio aduerſus diuiſionem.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93661" xml:space="preserve"> Prima ſit, cuiuſ-
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0299-05" xlink:href="note-0299-05a" xml:space="preserve">Obijcitur
                <lb/>
              1. aduerſus
                <lb/>
              ſuperiorem
                <lb/>
              ſubſtãtiæ di
                <lb/>
              uiſionem.</note>
            uis bonæ diuiſionis membra, & diſtincta eſſe oportet, & oppoſita, hæc neu
              <lb/>
            trum habent, nam iuxta ſententiam D.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93670" xml:space="preserve"> Thomæ de Metaphyſicorum gra-
              <lb/>
            duum identitate, ſecunda ſubſtantia non differt à prima, niſi per ordinem
              <lb/>
            adintellectum, cum diuiſio ſecundum proprietatem realem fiat;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93677" xml:space="preserve"> deinde
              <lb/>
            prædicatur de prima, ergo non eſt illi oppoſita, hæc enim de ſe inuicẽ non
              <lb/>
            prædicantur.</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93684" xml:space="preserve"> Secunda, ſi diuiſum eſt ſubſtantia, vel eſt ſubſtantia in com-
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0299-06" xlink:href="note-0299-06a" xml:space="preserve">Obijcitur
                <lb/>
              2.</note>
            muni, vel aliqua alia, non prima, quia ſubſtantia in communi, eſt ſecunda
              <lb/>
            ſubſtantia, quę in
              <gap/>
            rimam diuidi non poteſt, alia, quæ ſit prędicamentalis
              <lb/>
            nuſquam eſt;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93698" xml:space="preserve"> ergo diuiſum nõ eſt ſubſtantia ſecundũ eſſentiam accepta.</s>
          </p>
          <p>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93723" xml:space="preserve">Ad primam obiectionem negandum eſt inter primam, & ſecundam ſub
              <lb/>
              <note position="right" xlink:label="note-0299-07" xlink:href="note-0299-07a" xml:space="preserve">Satisfit 1.
                <lb/>
              obiectioni.</note>
            ſtantiam non interuenire diſtinctionem, & oppoſitionem ſufficientes ad
              <lb/>
            veram diuiſionem;</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93732" xml:space="preserve"> & quod attinet ad diſtinctionem ſatis eſt virtualis, di-
              <lb/>
            uidimus enim ſpeciem in genus, & differentiam, & cauſalitatẽ agentis in
              <lb/>
            actionem, & paſsionem, inter quę nõ eſt maior diſtinctio quam virtualis:</s>
            <s xml:id="echoid-s-d1e93739" xml:space="preserve"> </s>
          </p>
        </div>
      </text>
    </echo>