Commentarii Collegii Conimbricensis e Societate Jesu. In universam dialecticam Aristotelis Stagirita
,
1606
Text
Text Image
Image
XML
Thumbnail overview
Document information
None
Concordance
Notes
Handwritten
Figures
Content
Thumbnails
List of thumbnails
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 320
321 - 330
331 - 340
341 - 350
351 - 360
361 - 370
371 - 380
381 - 390
391 - 400
401 - 410
411 - 420
421 - 430
431 - 440
441 - 450
451 - 460
461 - 470
471 - 480
481 - 490
491 - 500
501 - 510
511 - 520
521 - 530
531 - 540
541 - 550
551 - 560
561 - 570
571 - 580
581 - 590
591 - 600
601 - 610
611 - 620
621 - 630
631 - 640
641 - 650
651 - 660
661 - 670
671 - 680
681 - 690
691 - 700
701 - 710
711 - 720
721 - 730
731 - 740
741 - 750
751 - 760
761 - 770
771 - 780
781 - 790
791 - 800
801 - 810
811 - 820
821 - 830
831 - 840
841 - 850
851 - 860
861 - 870
871 - 880
881 - 890
891 - 900
901 - 910
911 - 920
921 - 930
931 - 940
941 - 950
951 - 960
961 - 970
971 - 980
981 - 990
>
291
(289)
292
(290)
293
(291)
294
(292)
295
(293)
296
(294)
297
(295)
298
(296)
299
(297)
300
(298)
<
1 - 10
11 - 20
21 - 30
31 - 40
41 - 50
51 - 60
61 - 70
71 - 80
81 - 90
91 - 100
101 - 110
111 - 120
121 - 130
131 - 140
141 - 150
151 - 160
161 - 170
171 - 180
181 - 190
191 - 200
201 - 210
211 - 220
221 - 230
231 - 240
241 - 250
251 - 260
261 - 270
271 - 280
281 - 290
291 - 300
301 - 310
311 - 320
321 - 330
331 - 340
341 - 350
351 - 360
361 - 370
371 - 380
381 - 390
391 - 400
401 - 410
411 - 420
421 - 430
431 - 440
441 - 450
451 - 460
461 - 470
471 - 480
481 - 490
491 - 500
501 - 510
511 - 520
521 - 530
531 - 540
541 - 550
551 - 560
561 - 570
571 - 580
581 - 590
591 - 600
601 - 610
611 - 620
621 - 630
631 - 640
641 - 650
651 - 660
661 - 670
671 - 680
681 - 690
691 - 700
701 - 710
711 - 720
721 - 730
731 - 740
741 - 750
751 - 760
761 - 770
771 - 780
781 - 790
791 - 800
801 - 810
811 - 820
821 - 830
831 - 840
841 - 850
851 - 860
861 - 870
871 - 880
881 - 890
891 - 900
901 - 910
911 - 920
921 - 930
931 - 940
941 - 950
951 - 960
961 - 970
971 - 980
981 - 990
>
page
|<
<
(297)
of 990
>
>|
<
echo
version
="
1.0RC
">
<
text
xml:lang
="
la
"
type
="
free
">
<
div
xml:id
="
echoid-div-d1e92912
"
type
="
section
"
level
="
1
"
n
="
134
">
<
p
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93455
"
xml:space
="
preserve
">
<
pb
o
="
297
"
file
="
0299
"
n
="
299
"
rhead
="
QVÆSTIO II. ARTICVLVS II.
"/>
quentior aliorum interpretatio, & merito quidẽ, nam Ariſtotelis inſtitu
<
lb
/>
tum eſt rem ipſam prædicamentalem diuidere, licet per conditiones ex-
<
lb
/>
trinſecas.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93466
"
xml:space
="
preserve
"> Prętereà cum plures ſint conditiones, ſi diuiſum eſlet formale
<
lb
/>
eorum ſignificatum, duplex eſſet diuiſum, & diuiſio:</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93471
"
xml:space
="
preserve
"> demum ipſum ſubſiſ-
<
lb
/>
tere, & ſubſtare non eſt multiplex, vt mox dicemus, ſed vnicum, quare nõ
<
lb
/>
tam proprie diuidetur.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93478
"
xml:space
="
preserve
"> Oppones, ſi diuiſum eſt ſubſtantia ſecundũ eſſen
<
lb
/>
<
note
position
="
right
"
xlink:label
="
note-0299-01
"
xlink:href
="
note-0299-01a
"
xml:space
="
preserve
">Obijcies.</
note
>
tiam in primum, & ſecundum ſubſiſtens, non eſt diuiſio analogi, ſed ſubie-
<
lb
/>
cti in accidentia.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93488
"
xml:space
="
preserve
"> Reſpondetur nullum eſſe incõmodum diuiſionẽ eſſe ſub
<
lb
/>
<
note
position
="
right
"
xlink:label
="
note-0299-02
"
xlink:href
="
note-0299-02a
"
xml:space
="
preserve
">Reſponde-
<
lb
/>
tur.</
note
>
iecti in accidentia, & eſſe analogicam, imò id eſſe neceſſariũ quoties ac-
<
lb
/>
cidentia, non ęque conueniunt partibus ſubiecti diuiſi, vt in præſenti cõ-
<
lb
/>
tingere probatum eſt.</
s
>
</
p
>
<
p
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93544
"
xml:space
="
preserve
">Quarta concluſio.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93547
"
xml:space
="
preserve
"> Forma, penes quam fit diuiſio, non eſt analoga in ſe,
<
lb
/>
<
note
position
="
right
"
xlink:label
="
note-0299-03
"
xlink:href
="
note-0299-03a
"
xml:space
="
preserve
">4. Concl.</
note
>
ſed in modo, quo à ſubiectis participatur.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93554
"
xml:space
="
preserve
"> Hanc etſi nullus exprimat, ſup-
<
lb
/>
ponunt omnes, & facile probatur.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93559
"
xml:space
="
preserve
"> Subſiſtentia (& idem eſt de ſuſtentatio-
<
lb
/>
ne) æque perfècta eſt in prima, atque ſecunda ſubſtantia, imò eadem nu-
<
lb
/>
mero vtramq;</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93566
"
xml:space
="
preserve
"> denominat, idem quippe modus, quo Plato ſubſiſtit, afficit
<
lb
/>
& reddit ſubſiſtentem naturam humanam in Platone incluſam, eamque
<
lb
/>
verè, realiter, & intrinſece denominat;</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93574
"
xml:space
="
preserve
"> ergo æqualiter perfecta eſt ratio
<
lb
/>
ſubſiſtentiæ denominans vtramq;</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93579
"
xml:space
="
preserve
"> ſubſtantiam:</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93582
"
xml:space
="
preserve
"> verũ quia primò, & in actu
<
lb
/>
exercito afficit primam ſub ſtantiam, ſecundam verò aliquãto remotius,
<
lb
/>
& dependenter à prima, idcirco dicimus interuenire analogiam in mo-
<
lb
/>
<
note
position
="
right
"
xlink:label
="
note-0299-04
"
xlink:href
="
note-0299-04a
"
xml:space
="
preserve
">In quo ſen
<
unsure
/>
-
<
lb
/>
ſu verũ ſit
<
lb
/>
proprieta-
<
lb
/>
tes analogi
<
lb
/>
cè ſpeciebg
<
unsure
/>
<
lb
/>
& indiuidu
<
lb
/>
is cõuenire.</
note
>
do participandi, non autem informa participata.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93593
"
xml:space
="
preserve
"> Dices hac ratione pro-
<
lb
/>
prietates etiam conuenire analogicè ſpeciebus, & indiuiduis, nam Viſibi-
<
lb
/>
litas, etſi primo conueniat homini, & in actu ſignato illum denominet,
<
lb
/>
nihilominùs in actu exercito prius afficit Socratem, & illius interuentu
<
lb
/>
hominem, ergo analogicè ab illis cõmunicabitur.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93604
"
xml:space
="
preserve
"> Concedẽda eſt illatio,
<
lb
/>
nam eſt ipſa noſtra concluſio de ſuſtẽtatione;</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93609
"
xml:space
="
preserve
"> quod ſi Auctores huius ana
<
lb
/>
logiæ non meminerunt, eſt quia attendunt ad ſolam naturam prædicati
<
lb
/>
nihil curando modum prędicationis, quod tamen in pręſenti negligendũ
<
lb
/>
non fuit, vbi erat ſermo de ipſa vi ſubſiſtendi, & ſubſtandi.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93619
"
xml:space
="
preserve
"> Non memini-
<
lb
/>
mus ſuſtentationis prædicatorum ſuperiorum, quam Ariſtoteles in con-
<
lb
/>
textu ſæpius indicauit, quia non eſt propria ſubſtantiæ, cum inſerioribus
<
lb
/>
aliorum prædicamentorum accidentibus eodem modo conueniat.</
s
>
</
p
>
<
p
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93658
"
xml:space
="
preserve
">Supereſt vna, vel altera obiectio aduerſus diuiſionem.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93661
"
xml:space
="
preserve
"> Prima ſit, cuiuſ-
<
lb
/>
<
note
position
="
right
"
xlink:label
="
note-0299-05
"
xlink:href
="
note-0299-05a
"
xml:space
="
preserve
">Obijcitur
<
lb
/>
1. aduerſus
<
lb
/>
ſuperiorem
<
lb
/>
ſubſtãtiæ di
<
lb
/>
uiſionem.</
note
>
uis bonæ diuiſionis membra, & diſtincta eſſe oportet, & oppoſita, hæc neu
<
lb
/>
trum habent, nam iuxta ſententiam D.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93670
"
xml:space
="
preserve
"> Thomæ de Metaphyſicorum gra-
<
lb
/>
duum identitate, ſecunda ſubſtantia non differt à prima, niſi per ordinem
<
lb
/>
adintellectum, cum diuiſio ſecundum proprietatem realem fiat;</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93677
"
xml:space
="
preserve
"> deinde
<
lb
/>
prædicatur de prima, ergo non eſt illi oppoſita, hæc enim de ſe inuicẽ non
<
lb
/>
prædicantur.</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93684
"
xml:space
="
preserve
"> Secunda, ſi diuiſum eſt ſubſtantia, vel eſt ſubſtantia in com-
<
lb
/>
<
note
position
="
right
"
xlink:label
="
note-0299-06
"
xlink:href
="
note-0299-06a
"
xml:space
="
preserve
">Obijcitur
<
lb
/>
2.</
note
>
muni, vel aliqua alia, non prima, quia ſubſtantia in communi, eſt ſecunda
<
lb
/>
ſubſtantia, quę in
<
gap
/>
rimam diuidi non poteſt, alia, quæ ſit prędicamentalis
<
lb
/>
nuſquam eſt;</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93698
"
xml:space
="
preserve
"> ergo diuiſum nõ eſt ſubſtantia ſecundũ eſſentiam accepta.</
s
>
</
p
>
<
p
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93723
"
xml:space
="
preserve
">Ad primam obiectionem negandum eſt inter primam, & ſecundam ſub
<
lb
/>
<
note
position
="
right
"
xlink:label
="
note-0299-07
"
xlink:href
="
note-0299-07a
"
xml:space
="
preserve
">Satisfit 1.
<
lb
/>
obiectioni.</
note
>
ſtantiam non interuenire diſtinctionem, & oppoſitionem ſufficientes ad
<
lb
/>
veram diuiſionem;</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93732
"
xml:space
="
preserve
"> & quod attinet ad diſtinctionem ſatis eſt virtualis, di-
<
lb
/>
uidimus enim ſpeciem in genus, & differentiam, & cauſalitatẽ agentis in
<
lb
/>
actionem, & paſsionem, inter quę nõ eſt maior diſtinctio quam virtualis:</
s
>
<
s
xml:id
="
echoid-s-d1e93739
"
xml:space
="
preserve
"> </
s
>
</
p
>
</
div
>
</
text
>
</
echo
>