643215De Empyreo.
factum eſt Firmamentum aquas inferiores à ſuperioribus divi-
dens: hanc verò novam eſſe Naturam, olim probabiliùs di-
cebamus aquis diviſis non proximè interiectam, cum abyſſi,
quam Spiritus complectebatur & fovebat, pars ſeparata fue-
rit, & ſupra aërem, ac univerſum Cœlum ſidereum de no-
vo creatum evecta. Ex quo licèt argui poſſit inter Cœlum,
Empyreum & ea omnia, quę primâ die fuere creata, inter-
ceſſiſſe inanitatem, quam poſtea Firmamentum ac ſidera re-
pleverint, nihil tamen apparet abſurdi, ſi conceſſerimus in
primâ illâ rerum molitione ſucceſſiſſe Nihilo aliquod Inane, à
quo quidem Natura abhorret, ſed tantummodo poſtquam
perfecti ſunt Cœli & terra, & omnis ornatus eorum.
dens: hanc verò novam eſſe Naturam, olim probabiliùs di-
cebamus aquis diviſis non proximè interiectam, cum abyſſi,
quam Spiritus complectebatur & fovebat, pars ſeparata fue-
rit, & ſupra aërem, ac univerſum Cœlum ſidereum de no-
vo creatum evecta. Ex quo licèt argui poſſit inter Cœlum,
Empyreum & ea omnia, quę primâ die fuere creata, inter-
ceſſiſſe inanitatem, quam poſtea Firmamentum ac ſidera re-
pleverint, nihil tamen apparet abſurdi, ſi conceſſerimus in
primâ illâ rerum molitione ſucceſſiſſe Nihilo aliquod Inane, à
quo quidem Natura abhorret, ſed tantummodo poſtquam
perfecti ſunt Cœli & terra, & omnis ornatus eorum.
Dand.
Cum aquas ſupra Firmamentum, in quo ſunt ſtellæ,
negare nemo poſſit, qui verum & proprium Divinarum vo-
cum ſenſum alienâ interpretatione non diſtorqueat, utique
Cœlum aliud ſolidum aquas illas fluidas complectens ſtatuere,
Naturalis cujuſdam ordinis ratio poſtulare videbatur. Quanto
autem intervallo illud à Terrâ abſit, nemo niſi temere defi-
niat: ſi enim vix aliquâ conjecturâ aſſequimur aſtrorum di-
ſtantiam, quę tamen ſuâ ſe luce aſpectabilia exhibent, multo
minùs aquarum illarum, procul ab omni oculorum acie in-
ter aſtra & Empyreum interiectarum moles quàm altè prove-
hatur, cum nulla probabilia ſuppetant argumenta, affirma-
re quis audeat. Eſt quidem extrà omnem controverſiam po-
ſitum, nonniſi ſapientiſſimo Divini Opificis conſilio aquas ibi
fuiſſe collocatas; finis autem, quò referatur hujuſmodi Na-
turarum diſpoſitio, planè nos latet; qui ſi innoteſceret, an-
ſam aliquam opinandi præberet. Si quoſdam audiamus ex
Chymicarum affectionum analogiâ, in quibus Alembici oper-
culo frigidam imponunt, ut vapor deorſum retrudatur, exi-
ſtimantes ideò aquas ſupra Firmamentum collocatas, ut ſide-
rum expirationes deorſum in terram reflectantur; ſanè non,
modica aquarum altitudo illa eſſet; quę tantorum ignium
fervorem temperare poſſet, ac ita moderari, ut effluentes
ſurſum ex aſtris halitûs comprimerentur, & eorum virtus
univerſa in terram, aut ad inferiora ſidera, dirigeretur.
Quòd ſi indè per apertas Cœli cataractas tunc aquę dilapſę ſunt,
cùm in maximâ illâ proluvie univerſus terrarum orbis obru-
tus eſt aquis altiſſimos montes operientibus, ingentem aqua-
rum vim defluxiſſe neceſſe eſt, eaſque non modicè imminu-
tas; quas tamen eò iterum evectas neſcimus; factâ
negare nemo poſſit, qui verum & proprium Divinarum vo-
cum ſenſum alienâ interpretatione non diſtorqueat, utique
Cœlum aliud ſolidum aquas illas fluidas complectens ſtatuere,
Naturalis cujuſdam ordinis ratio poſtulare videbatur. Quanto
autem intervallo illud à Terrâ abſit, nemo niſi temere defi-
niat: ſi enim vix aliquâ conjecturâ aſſequimur aſtrorum di-
ſtantiam, quę tamen ſuâ ſe luce aſpectabilia exhibent, multo
minùs aquarum illarum, procul ab omni oculorum acie in-
ter aſtra & Empyreum interiectarum moles quàm altè prove-
hatur, cum nulla probabilia ſuppetant argumenta, affirma-
re quis audeat. Eſt quidem extrà omnem controverſiam po-
ſitum, nonniſi ſapientiſſimo Divini Opificis conſilio aquas ibi
fuiſſe collocatas; finis autem, quò referatur hujuſmodi Na-
turarum diſpoſitio, planè nos latet; qui ſi innoteſceret, an-
ſam aliquam opinandi præberet. Si quoſdam audiamus ex
Chymicarum affectionum analogiâ, in quibus Alembici oper-
culo frigidam imponunt, ut vapor deorſum retrudatur, exi-
ſtimantes ideò aquas ſupra Firmamentum collocatas, ut ſide-
rum expirationes deorſum in terram reflectantur; ſanè non,
modica aquarum altitudo illa eſſet; quę tantorum ignium
fervorem temperare poſſet, ac ita moderari, ut effluentes
ſurſum ex aſtris halitûs comprimerentur, & eorum virtus
univerſa in terram, aut ad inferiora ſidera, dirigeretur.
Quòd ſi indè per apertas Cœli cataractas tunc aquę dilapſę ſunt,
cùm in maximâ illâ proluvie univerſus terrarum orbis obru-
tus eſt aquis altiſſimos montes operientibus, ingentem aqua-
rum vim defluxiſſe neceſſe eſt, eaſque non modicè imminu-
tas; quas tamen eò iterum evectas neſcimus; factâ
