283261DE ARCHITEC. LIB. VII.
Ne commíſceantur aſſes æſculíní quernís.
] Palladi{us} lib.
I.
cap.
IX. ita hoc expreßit. Deinde vt axes quernæ cum æſculeis non miſceantur. Nam
querc{us} humore concepto, cum ſe cœperit ſiccare, torquebitur, & rim{as} in pauimen-
to faciet, æſcul{us} autem ſine vitio durat. Sed ſi quercu ſuppetente æſcul{us} deſit, ſub-
tiliter querc{us} ſiccetur, & tranſuerſ{us}, atque direct{us} duplex ponatur ordo tabu-
larum, clauis frequentib{us} fix{us}.
IX. ita hoc expreßit. Deinde vt axes quernæ cum æſculeis non miſceantur. Nam
querc{us} humore concepto, cum ſe cœperit ſiccare, torquebitur, & rim{as} in pauimen-
to faciet, æſcul{us} autem ſine vitio durat. Sed ſi quercu ſuppetente æſcul{us} deſit, ſub-
tiliter querc{us} ſiccetur, & tranſuerſ{us}, atque direct{us} duplex ponatur ordo tabu-
larum, clauis frequentib{us} fix{us}.
Nanque de cerro aut fago ſeu farno nullus ad vetuſtatem
poteſt permanere. ] Palladi{us} memorato loco dicit h{as} arbores diutißimè du-
rare, ſtratis paleis vel filice. Farnum autem etiam hodie vocat Italia de genere
quercuum arborem.
poteſt permanere. ] Palladi{us} memorato loco dicit h{as} arbores diutißimè du-
rare, ſtratis paleis vel filice. Farnum autem etiam hodie vocat Italia de genere
quercuum arborem.
Coaſſatíoníbus factís ſi erít filex.
] In Plin.
lib.
XXXVI.
cap.
XXV.
vbi eandem rem tradit, mendoſe ſcriptum eſt ſilice pro filice: vt in Vitruuianis ali-
quot codicib{us} ſilex pro filex, quæ eadem dicitur filix. Ei{us} duo eſſe genera ſcribit
Plini{us} lib. XXVII. cap. IX. A filice filectum, vti à carice carectum, & fili-
cati calices, filicatæ\’ pateræ. Cicero in paradoxis, Min{us}´ne grat{as} dijs immor-
talib{us} capedines ac fictiles vrnul{as} fuiſſe, quam filicat{as} aliorum pater{as} arbitra-
mur? Sext{us} Pompei{us} interpretatur ad filicis ſpeciem cælat{as}. Idem à filice fili-
cenes dictos prodit malos, & nulli{us} vſ{us}.
vbi eandem rem tradit, mendoſe ſcriptum eſt ſilice pro filice: vt in Vitruuianis ali-
quot codicib{us} ſilex pro filex, quæ eadem dicitur filix. Ei{us} duo eſſe genera ſcribit
Plini{us} lib. XXVII. cap. IX. A filice filectum, vti à carice carectum, & fili-
cati calices, filicatæ\’ pateræ. Cicero in paradoxis, Min{us}´ne grat{as} dijs immor-
talib{us} capedines ac fictiles vrnul{as} fuiſſe, quam filicat{as} aliorum pater{as} arbitra-
mur? Sext{us} Pompei{us} interpretatur ad filicis ſpeciem cælat{as}. Idem à filice fili-
cenes dictos prodit malos, & nulli{us} vſ{us}.
Ne mínore ſaxo, quàm quí poſsít manum ímplere.
] Facile eſt
vel indoctißimo iudicare, ſcribendum eſſe, quàm quod. Niſi forte pro aduerbio in-
terpretari quis maluerit. Quod haud ſcio an alibi apud Vitruuium reperi{as}, apud
alios certe frequentißimè.
vel indoctißimo iudicare, ſcribendum eſſe, quàm quod. Niſi forte pro aduerbio in-
terpretari quis maluerit. Quod haud ſcio an alibi apud Vitruuium reperi{as}, apud
alios certe frequentißimè.
Rudus ſí nouum erít, ad tres partes vna calcís míſceatur.
]
Palladi{us} lib. I. cap. IX. Statuminabis rud{us}, id eſt ſaxi contuſi du{as} partes, &
cum vna calcis temperatæ conſtitues.
Palladi{us} lib. I. cap. IX. Statuminabis rud{us}, id eſt ſaxi contuſi du{as} partes, &
cum vna calcis temperatæ conſtitues.
Sí redíuíuum fuerít.
] Id eſt è veteri renouatum.
Vtuntur enim ad pa-
uimenta duplici rudere, nouo, quod fit è lapide tunc primum contuſo, aut testis, ad-
dita vna parte calcis ad du{as}. Vetere ſiue rediuiuo ex pauimentis, aut ædificijs di-
rutis, in quo miſcendo min{us} op{us} eſt calcis, ſed ad quinque ſufficiunt partes duæ.
uimenta duplici rudere, nouo, quod fit è lapide tunc primum contuſo, aut testis, ad-
dita vna parte calcis ad du{as}. Vetere ſiue rediuiuo ex pauimentis, aut ædificijs di-
rutis, in quo miſcendo min{us} op{us} eſt calcis, ſed ad quinque ſufficiunt partes duæ.
Decuríj́s ínductís.
] Id eſt inducta hominum decuria ſiue multitudine
qui ligneis vectib{us} pinſant, & ſubigant materiam, vt mox cap. III. Pudet quen-
quam repertum eſſe, qui pro baculis decuri{as} accept{as} eſſe ſcriberet.
qui ligneis vectib{us} pinſant, & ſubigant materiam, vt mox cap. III. Pudet quen-
quam repertum eſſe, qui pro baculis decuri{as} accept{as} eſſe ſcriberet.
Craſsítudíne ſít dodrantís.
] Nouem pollicum.
Nam pollex vncia eſt, id
eſt pars pedis duodecima.
eſt pars pedis duodecima.
Inſuper ex teſta nucleus índucatur.
] Nucleum vocat maximè reſi-
ſtentem crustam, ſiue corium, id eſt medium ſiue interi{us} pauimentum. Italum
vulg{us} animam appellat.
ſtentem crustam, ſiue corium, id eſt medium ſiue interi{us} pauimentum. Italum
vulg{us} animam appellat.
Síue ſectílíbus, ſeu teſſerís.
] Pauimenta, à pauiendo, id eſt feriendo, di-
cta, vt ipſum inſtrumentum pauicula vocatur, principio picta fuerunt, postea fa-
cta ſunt lithostrota, id eſt lapillis ſtrata, quorum fit mentio apud Varronem lib. III.
rei rusticæ, cap. I. & Plinium lib. XXXVI. cap. XXV. Per ſectilia intelligo ſe-
ct{as} paru{as} crust{as}, in varios interdum colores, id eſt op{us} amuſſeatum, ſiue mu-
ſeacum, ſiue muſiuum, vt Spartian{us} in Peſcennio dicit, & D. Augustin{us} libro
de ciuitate dei XVI. capite octauo: vulgò Muſaicum vocam{us}: per teſſer{as}
cta, vt ipſum inſtrumentum pauicula vocatur, principio picta fuerunt, postea fa-
cta ſunt lithostrota, id eſt lapillis ſtrata, quorum fit mentio apud Varronem lib. III.
rei rusticæ, cap. I. & Plinium lib. XXXVI. cap. XXV. Per ſectilia intelligo ſe-
ct{as} paru{as} crust{as}, in varios interdum colores, id eſt op{us} amuſſeatum, ſiue mu-
ſeacum, ſiue muſiuum, vt Spartian{us} in Peſcennio dicit, & D. Augustin{us} libro
de ciuitate dei XVI. capite octauo: vulgò Muſaicum vocam{us}: per teſſer{as}