321299DE ARCHITEC. LIB. VII.
agebam{us}, cum ſtella piſce attulit purpur{as} aliquot Philipp{us} Stroɀɀi{us} Florenti-
n{us}. Solebat enim vir ille benè doct{us} non rarò inuiſere Mecœnatem meum, tum re-
gium legatum, diſſerendi cauſa de rerum natura, potißimum piſcium. Ex illis, in-
quam, contuſis purpuris excepim{us} ſaniem violaceam gratißimam. Porrò autem, vt
nihil relinquam, quod poßit ſtudioſos adiuuare, illud prætereundum non eſt, à Cice-
rone Academic. IIII. dici mare purpureum, quo postea vſ{us} eſt Virgili{us} Georg.
quarto, non in hac tantum parte Ciceronis imitator, à Propertio lib. I. ad Gallum,
purpureum papauer quod Catull{us} in Epithalamio Iuliæ & Mallij luteum dicit,
& quæ aliquanto ſunt remotiora à Virgilio primo Georg. purpureum capillum Niſi,
quod imitat{us} Tibull{us} Elegia IIII. lib. I. vocat purpuream Niſi comam, ab eo-
dem Aeneid. I. purpureum lumen iuuentæ, & ſexto Aeneidos lumine vestire
purpureo, ab Horatio in principio ſtatim lib. IIII. Carminum purpureos olores, ab
Albinouano apud Thyleſium purpuream niuem. Eſt autem, vt nos postea reperi-
m{us} ex Elegia, quæ nunc incerto autore legitur de morte Augusti. Sed purpu-
reum (quod de posteriorib{us} & ſimilib{us} dictum volum{us}) autorib{us} Porphyrione
& Acrone apud Poët{as} accipitur pro pulchro, id eſt, vt interpretor, cui ineſt natu-
ralis pulchritudo, cui ſyncer{us} candor. Addam & hoc, quòd haud temerè niſi apud
Seruium in octauum Aeneidos librum inueni{as}, purpuram Gallica lingua dictam
fuiſſe Virgæ, inde illud, Virgatis lucent ſagulis. De purpurarum generib{us} lege
Athenæum libro tertio.
n{us}. Solebat enim vir ille benè doct{us} non rarò inuiſere Mecœnatem meum, tum re-
gium legatum, diſſerendi cauſa de rerum natura, potißimum piſcium. Ex illis, in-
quam, contuſis purpuris excepim{us} ſaniem violaceam gratißimam. Porrò autem, vt
nihil relinquam, quod poßit ſtudioſos adiuuare, illud prætereundum non eſt, à Cice-
rone Academic. IIII. dici mare purpureum, quo postea vſ{us} eſt Virgili{us} Georg.
quarto, non in hac tantum parte Ciceronis imitator, à Propertio lib. I. ad Gallum,
purpureum papauer quod Catull{us} in Epithalamio Iuliæ & Mallij luteum dicit,
& quæ aliquanto ſunt remotiora à Virgilio primo Georg. purpureum capillum Niſi,
quod imitat{us} Tibull{us} Elegia IIII. lib. I. vocat purpuream Niſi comam, ab eo-
dem Aeneid. I. purpureum lumen iuuentæ, & ſexto Aeneidos lumine vestire
purpureo, ab Horatio in principio ſtatim lib. IIII. Carminum purpureos olores, ab
Albinouano apud Thyleſium purpuream niuem. Eſt autem, vt nos postea reperi-
m{us} ex Elegia, quæ nunc incerto autore legitur de morte Augusti. Sed purpu-
reum (quod de posteriorib{us} & ſimilib{us} dictum volum{us}) autorib{us} Porphyrione
& Acrone apud Poët{as} accipitur pro pulchro, id eſt, vt interpretor, cui ineſt natu-
ralis pulchritudo, cui ſyncer{us} candor. Addam & hoc, quòd haud temerè niſi apud
Seruium in octauum Aeneidos librum inueni{as}, purpuram Gallica lingua dictam
fuiſſe Virgæ, inde illud, Virgatis lucent ſagulis. De purpurarum generib{us} lege
Athenæum libro tertio.
Equibus plagis purpurea ſanies.
] Conchyliorum, id eſt purpurarum
cruore nigrantis roſæ colore ſublucente vtuntur partim tingentium officinæ, par-
tim pictores colore excellentißimo & ſuauißimo. Quomodo ad lan{as} apparari de-
beat, docent Plini{us} lib. IX. cap. XXXVIII. & Iuli{us} Pollux cap. IIII. lib. I.
Verùm, vt rectè monuit Seneca naturalium quæstionum lib. I. cap. III. Purpura
eodem conchylio, non in vnum modum exit. intereſt quantum macerata ſit, craßi{us}
medicamentum, an aquati{us} traxerit, ſæpi{us} merſa ſit, an excocta, an ſemel tincta.
In eam luſit Caßiodor{us} Variarum libro primo, in ea Epistola, quæ ſcribitur Theoni.
Pictores verò ipſo purpureo vtuntur cruore trito in mortario, ſicuti indicat Vitru-
ui{us}, aut creta argentaria in eum liquorem feruenti aheno addita, & inebriata.
bibit enim eum colorem celeri{us} lanis: purpuriſſum vocat Plin lib. XXXV. cap. VI.
Argentaria autem creta nitorem argenteum reddit eodem autore dicti libri cap.
XVII. Meminit & lib. XVII. capite octauo. Flaui{us} Vopiſc{us} in diuo Aurelia-
no purpurei pallij meminit, quod Perſarum rex ab Indis interiorib{us} acceptum
Aureliano dederat, ad quod cum matronæ, atque ipſe Aurelian{us} ſu{as} purpur{as}
iungerent, cineris ſpecie decolorari videbantur, diuini comparatione fulgoris. Talem
purpuram ſandycem Indicam facere, ſi curetur, idem tradit dici, memoratum\’
pallium eo purpuræ genere, quod postea nec vlla gẽs detulit, nec Roman{us} orbis vi-
dit, in templo Iouis opt. Max. fuiſſe. Et blattam gen{us} fuiſſe purpuræ conijci poteſt,
quòd Eutropi{us} ſcribat Neronem blatteis funib{us} piſcatum, quem Suetoni{us} purpu-
reis feciſſe tradat. Prudens hîc omitto coccinum, quem nostri ſcarlatam, Itali gra-
nam vocant, & chermeſinum, quoniam de eis copioſe traditum eſt ab Hermolao in
cap. de ſaxifraga, & de cocco baphica, & à Braſauolo in examine ſyruporum.
cruore nigrantis roſæ colore ſublucente vtuntur partim tingentium officinæ, par-
tim pictores colore excellentißimo & ſuauißimo. Quomodo ad lan{as} apparari de-
beat, docent Plini{us} lib. IX. cap. XXXVIII. & Iuli{us} Pollux cap. IIII. lib. I.
Verùm, vt rectè monuit Seneca naturalium quæstionum lib. I. cap. III. Purpura
eodem conchylio, non in vnum modum exit. intereſt quantum macerata ſit, craßi{us}
medicamentum, an aquati{us} traxerit, ſæpi{us} merſa ſit, an excocta, an ſemel tincta.
In eam luſit Caßiodor{us} Variarum libro primo, in ea Epistola, quæ ſcribitur Theoni.
Pictores verò ipſo purpureo vtuntur cruore trito in mortario, ſicuti indicat Vitru-
ui{us}, aut creta argentaria in eum liquorem feruenti aheno addita, & inebriata.
bibit enim eum colorem celeri{us} lanis: purpuriſſum vocat Plin lib. XXXV. cap. VI.
Argentaria autem creta nitorem argenteum reddit eodem autore dicti libri cap.
XVII. Meminit & lib. XVII. capite octauo. Flaui{us} Vopiſc{us} in diuo Aurelia-
no purpurei pallij meminit, quod Perſarum rex ab Indis interiorib{us} acceptum
Aureliano dederat, ad quod cum matronæ, atque ipſe Aurelian{us} ſu{as} purpur{as}
iungerent, cineris ſpecie decolorari videbantur, diuini comparatione fulgoris. Talem
purpuram ſandycem Indicam facere, ſi curetur, idem tradit dici, memoratum\’
pallium eo purpuræ genere, quod postea nec vlla gẽs detulit, nec Roman{us} orbis vi-
dit, in templo Iouis opt. Max. fuiſſe. Et blattam gen{us} fuiſſe purpuræ conijci poteſt,
quòd Eutropi{us} ſcribat Neronem blatteis funib{us} piſcatum, quem Suetoni{us} purpu-
reis feciſſe tradat. Prudens hîc omitto coccinum, quem nostri ſcarlatam, Itali gra-
nam vocant, & chermeſinum, quoniam de eis copioſe traditum eſt ab Hermolao in
cap. de ſaxifraga, & de cocco baphica, & à Braſauolo in examine ſyruporum.
Quod ex concharum marinarum teſtis eximitur, &
c.
] Non