1quod etiam incorruptum manſiſſe multi ferunt.
Vtique Dia
næ epheſiæ: quod alii ex ebano: Mutianus ex uite fuiſſe tra
dit. Peras qui templum Argolicæ condidit: et filiam anti
ſtitem conſécrauit / ex trunco pyri louem effecit. Fuere qui
deos fingi prohibuerint ex lapide quod ſit durus et immanis.
Aurum itidem atque argentum reſpuebant: quod ex terra in fæ
cunda et infoelici: quod ue morboſus ei color eſſet. Atqui Iu
piter inquit ille anguſta uix rectus ſtabat in æde: Inque Iouis
dextra fictile fulmen crat. Apud ægyptios fuere qui deum
igneum: æthereoque inhabitare igni putarint: nec poſſe homi
num ſenſu capi: ea de re deos ex criſtallo uoluere. Alii ni
gro ex lapide deos aptiſſime fingi arbitrantur: quod eum eſſe
colorem incomprehenſibilem ducerent. Alii demum auro:
quod ſyderibus conueniret. Ego uero qua ex materia deo
rum ſtatuas fieri probem addubitaui. Digniſſimam nimirum
dices materiam eſſe oportere: qua deum fingas: ſed dignita
ti perproxima eſt raritas. Tamen is non ſum / qui ex ſale qua
les efficere ſolinus refert ſiculos conſueſſe: aut quales inquit
Plinius ex uitro feciſſe uelim. Neque item ex puro auro aut
argento: non id quidem ut illi quod ex terra ortum ſterili et eo
lore morboſum recuſarint. Multa ſunt me quæ moueant in
ter quæ illud eſt: quod ad religionem ſpectare ipſe mihi per
suaſerim: ut quas deorum loco adorandas ponimus / quae prope
id aſſequi liceat / diis ipſis perſimiles apponamus. Perenni
tate igitur quoad per mortales fieri poſſit immortales ha
bendas cenſeo. Aut quid eſſe cauſæ dicam cur a maioribus
acceptam opinionem de iſtiuſmodi rebus tanti faciant: ut
iſtic audire dei pictam effigiem. Illic uero eiuſdem ipſius iſti
us dei ſtatuam proxima in ſtatione locatam preces etiam uo
ta iuſtorum audire minus opinentur. Quin et quas uulgus
maiorem in modum uenerabatur ſi tranſtuleris: ueluti deco
ctoribus qui amplius credat aut ſua commendet uota non in
uenies. Stabiles igitur et ſuas proprieque dicatas et digniſſi
mas habere ſedes oportet. Aiunt ex auro nuſquam ex hominum
næ epheſiæ: quod alii ex ebano: Mutianus ex uite fuiſſe tra
dit. Peras qui templum Argolicæ condidit: et filiam anti
ſtitem conſécrauit / ex trunco pyri louem effecit. Fuere qui
deos fingi prohibuerint ex lapide quod ſit durus et immanis.
Aurum itidem atque argentum reſpuebant: quod ex terra in fæ
cunda et infoelici: quod ue morboſus ei color eſſet. Atqui Iu
piter inquit ille anguſta uix rectus ſtabat in æde: Inque Iouis
dextra fictile fulmen crat. Apud ægyptios fuere qui deum
igneum: æthereoque inhabitare igni putarint: nec poſſe homi
num ſenſu capi: ea de re deos ex criſtallo uoluere. Alii ni
gro ex lapide deos aptiſſime fingi arbitrantur: quod eum eſſe
colorem incomprehenſibilem ducerent. Alii demum auro:
quod ſyderibus conueniret. Ego uero qua ex materia deo
rum ſtatuas fieri probem addubitaui. Digniſſimam nimirum
dices materiam eſſe oportere: qua deum fingas: ſed dignita
ti perproxima eſt raritas. Tamen is non ſum / qui ex ſale qua
les efficere ſolinus refert ſiculos conſueſſe: aut quales inquit
Plinius ex uitro feciſſe uelim. Neque item ex puro auro aut
argento: non id quidem ut illi quod ex terra ortum ſterili et eo
lore morboſum recuſarint. Multa ſunt me quæ moueant in
ter quæ illud eſt: quod ad religionem ſpectare ipſe mihi per
suaſerim: ut quas deorum loco adorandas ponimus / quae prope
id aſſequi liceat / diis ipſis perſimiles apponamus. Perenni
tate igitur quoad per mortales fieri poſſit immortales ha
bendas cenſeo. Aut quid eſſe cauſæ dicam cur a maioribus
acceptam opinionem de iſtiuſmodi rebus tanti faciant: ut
iſtic audire dei pictam effigiem. Illic uero eiuſdem ipſius iſti
us dei ſtatuam proxima in ſtatione locatam preces etiam uo
ta iuſtorum audire minus opinentur. Quin et quas uulgus
maiorem in modum uenerabatur ſi tranſtuleris: ueluti deco
ctoribus qui amplius credat aut ſua commendet uota non in
uenies. Stabiles igitur et ſuas proprieque dicatas et digniſſi
mas habere ſedes oportet. Aiunt ex auro nuſquam ex hominum