1petentes et uiam ſermone leuarent: et urbi dignitatem ad/
augerent. Sed erat iſtuc quidem minimum. Illud erat magis
penſandum: quod patriæ ciuiumque fortunis atque ſaluti bel
liſſime ex ea re prouideretur. Inter præcipua cur legem agra
riam diuites recuſarint fuiſſe teſtatur Appianus hiſtoricus /
quod impium ducerent monumenta maiorum ad alienos tran
ſire. Quanta igitur patrimonia ad pronepotes perueniſſe
arbitramur hac una uel charitatis / uel pietatis / uel religio
nis ueneratione atque obſeruatione: quæ aſſotus alea deco
ctoreſque perdidiſſent. Adde quod erat iſtud quidem cum fa
miliis / tum urbi ornamentum nominis et poſteritatis: quo
iterum atque iterum excitarentur: ut mallent laudatiſſimo
rum uirtutes imitari. Demum quid illud? quibus nam ocu
lis ſi quando id ita accidiſſet inſolentem intra ſuorum mo
numenta craſſabundumque intueri hoſtem potuiſſent. Quis
nam ignauus et uecors non illico exarſiſſet uindicandi et pa
triæ et decoris cupiditatem? Et quantum fortitudinis ſeu in
dignitas / ſeu pietas / ſeu dolor inde ſuſceptus in uirorum ani
mis iniieciſſent. Itaque laudandi ueteres. Noſtros tamen non
auſim uituperare: qui intra urbem ſacratiſſimis locis con
dant: modo cadauer non intra templum inferant / ubi patres
et magiſtratus ad aram uocatis ſuperis conueniant. Ex quo
illud fiat interdum: ut ſacrificis puritas contaminetur cor
rupti uaporis feditate. Quanto commodius hi qui cremare
corpora inſtituere.
augerent. Sed erat iſtuc quidem minimum. Illud erat magis
penſandum: quod patriæ ciuiumque fortunis atque ſaluti bel
liſſime ex ea re prouideretur. Inter præcipua cur legem agra
riam diuites recuſarint fuiſſe teſtatur Appianus hiſtoricus /
quod impium ducerent monumenta maiorum ad alienos tran
ſire. Quanta igitur patrimonia ad pronepotes perueniſſe
arbitramur hac una uel charitatis / uel pietatis / uel religio
nis ueneratione atque obſeruatione: quæ aſſotus alea deco
ctoreſque perdidiſſent. Adde quod erat iſtud quidem cum fa
miliis / tum urbi ornamentum nominis et poſteritatis: quo
iterum atque iterum excitarentur: ut mallent laudatiſſimo
rum uirtutes imitari. Demum quid illud? quibus nam ocu
lis ſi quando id ita accidiſſet inſolentem intra ſuorum mo
numenta craſſabundumque intueri hoſtem potuiſſent. Quis
nam ignauus et uecors non illico exarſiſſet uindicandi et pa
triæ et decoris cupiditatem? Et quantum fortitudinis ſeu in
dignitas / ſeu pietas / ſeu dolor inde ſuſceptus in uirorum ani
mis iniieciſſent. Itaque laudandi ueteres. Noſtros tamen non
auſim uituperare: qui intra urbem ſacratiſſimis locis con
dant: modo cadauer non intra templum inferant / ubi patres
et magiſtratus ad aram uocatis ſuperis conueniant. Ex quo
illud fiat interdum: ut ſacrificis puritas contaminetur cor
rupti uaporis feditate. Quanto commodius hi qui cremare
corpora inſtituere.
Sed iuuat hic de ſepulchrorum rationibus non præterire
quæ quidem dicenda uideantur. Proxime enim accedunt ut
opera putentur publica quando religioni commendantur:
ubi corpus demortui hominis condas / inquit lex / ſacer eſto.
Et nos id ipſum profitemur: ſepulchrorum iura ad religio
nem pertinere. Itaque cum omnibus rebus religio præferen
da ſit de his quamuis ad priuatorum iura pertineant: ante quam
ad publica profana proſequar dicendum cenſeo. Nulla pe
ne uſpiam tam efferata fuit gens: quæ non habendam ſepul
quæ quidem dicenda uideantur. Proxime enim accedunt ut
opera putentur publica quando religioni commendantur:
ubi corpus demortui hominis condas / inquit lex / ſacer eſto.
Et nos id ipſum profitemur: ſepulchrorum iura ad religio
nem pertinere. Itaque cum omnibus rebus religio præferen
da ſit de his quamuis ad priuatorum iura pertineant: ante quam
ad publica profana proſequar dicendum cenſeo. Nulla pe
ne uſpiam tam efferata fuit gens: quæ non habendam ſepul
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib