1
ſpatia illa vacua in inſtanti creata; & præterea ob fi
guras ſolidas non poſſunt omninò replere inanitates
illas vt priùs dictum eſt.
ſpatia illa vacua in inſtanti creata; & præterea ob fi
guras ſolidas non poſſunt omninò replere inanitates
illas vt priùs dictum eſt.
Cap.
12. dę
vacui neceſ
ſitate.
vacui neceſ
ſitate.
Secundò omiſſo motu partium aquæ, vel aeris, lo
quamur de motu partium eiuſdem fluidi ætherei, oſten
detur, vt priùs ad motiones varias particularum æthe
ris neceſſariò vacuitates in eorum motu oriri debe
re, cùm non minùs ætheris particulæ ex quibus pri
mùm componitur, quantæ, figuratæ, & duræ ſint.
quamur de motu partium eiuſdem fluidi ætherei, oſten
detur, vt priùs ad motiones varias particularum æthe
ris neceſſariò vacuitates in eorum motu oriri debe
re, cùm non minùs ætheris particulæ ex quibus pri
mùm componitur, quantæ, figuratæ, & duræ ſint.
Ex corolli
pr. 261.
pr. 261.
Poſſumus ergo ex his omnibus non ineptè conclu
dere, quod ex eò quòd datur motus, admitti quoque
debeat vacuum diſſeminatum intra particulas com
ponentes corpora conſiſtentia, & fluida, ſaltem tunc
temporis, cùm motus efficitur.
dere, quod ex eò quòd datur motus, admitti quoque
debeat vacuum diſſeminatum intra particulas com
ponentes corpora conſiſtentia, & fluida, ſaltem tunc
temporis, cùm motus efficitur.
PROP. CCLXX.
Etiam corpora quieſcentia intra eorum poroſitates innu
mera ſpatiola vacua admittere debere.
mera ſpatiola vacua admittere debere.
QVia ſi non repugnat, immò neceſſarium eſt, vacua
ſpatiola admitti debere, tunc temporis cùm
motus efficitur, quid vetat eadem vacua diutiùs perſe
uerare extincto motu, dum fluidum omninò quieſcit?
hoc profectò in fluido omnium rariſſimo, & ſubtiliſ
ſimo, qualis eſt ſubſtantia ætherea, affirmari debere
videtur planè neceſſarium, & conſequentèr in alijs
corporibus à prædicto æthere repletis: nam cùm eius
minimæ particulæ ſint quantæ, duræ, & varijs figuris
præditæ, videtur impoſſibile, vt exacta vnione ad in
uicem conſtipari ſemper, & vbique queant, vt pror
sùs ſpatium compleant, cùm cuſpides earum ad vnum
ſpatiola admitti debere, tunc temporis cùm
motus efficitur, quid vetat eadem vacua diutiùs perſe
uerare extincto motu, dum fluidum omninò quieſcit?
hoc profectò in fluido omnium rariſſimo, & ſubtiliſ
ſimo, qualis eſt ſubſtantia ætherea, affirmari debere
videtur planè neceſſarium, & conſequentèr in alijs
corporibus à prædicto æthere repletis: nam cùm eius
minimæ particulæ ſint quantæ, duræ, & varijs figuris
præditæ, videtur impoſſibile, vt exacta vnione ad in
uicem conſtipari ſemper, & vbique queant, vt pror
sùs ſpatium compleant, cùm cuſpides earum ad vnum