1
deformando figuram ſphæricam, vnde infertur, quòd
aqua nullo pacto poſſit pendula ſuſtineri in medio ae
ris per aliquod tempus, neque poterit eleuari ſupra
ſuperficiem ſupremam totius aquæ ſubiectæ, efficien
do nimirùm montuoſitates aqueas, vel ſponte ſua a
ſcendendo per cauitates fiſtularum ſupra aquæ infi
mam libellam eleuatarum. Et hoc nedùm ipſa ratio
perſuadet, ſed etiam ſenſus euidentia oſtendit iņ
grandioribus aquæ portionibus.
deformando figuram ſphæricam, vnde infertur, quòd
aqua nullo pacto poſſit pendula ſuſtineri in medio ae
ris per aliquod tempus, neque poterit eleuari ſupra
ſuperficiem ſupremam totius aquæ ſubiectæ, efficien
do nimirùm montuoſitates aqueas, vel ſponte ſua a
ſcendendo per cauitates fiſtularum ſupra aquæ infi
mam libellam eleuatarum. Et hoc nedùm ipſa ratio
perſuadet, ſed etiam ſenſus euidentia oſtendit iņ
grandioribus aquæ portionibus.
Cap.
8. cur
exiguæ aquę
guttæ ſupra
libellam aquæ
aſcendunt.
exiguæ aquę
guttæ ſupra
libellam aquæ
aſcendunt.
E contrà videmus in paruis guttulis aquæ, & reli
quorum fluidorum vniuerſalem regulam prædictam̨
minimè verificari; aquæ enim guttæ in folijs arborum
non intra earum cauitates ſtagnantes quieſcunt, ex
plananturque, ſed tumidæ eleuantur vt monticuli, &
ſphæricam figuram quodammodò affectare videntur.
Similiter aliæ guttæ pendulæ ſuſtinentur è ſupremis
ramis arborum, neque à naturali earum grauitatę
deorsùm impelluntur; imò ſi prædictæ guttulæ pen
dulæ à contactu digiti, vel feſtucæ deorsùm leuitèr
trahantur, ceſſante vi externa ſponte ſua aquea illą
mammilla retrahitur ſursum; ſimiliter in fiſtulis tenuiſ
ſimis, in ſpongijs, atque in filtris manifeſtè aqua ſpon
te ſua aſcendit ſupra libellam aquæ ſubiectæ. Cùm
que doctrina illa vniuerſalis æquilibrij in dubium re
uocari nequeat, neceſsè eſt vt aliæ nouæ cauſæ, quæ
in hiſce guttulis fluidis operantur, efficiant prædictam
effectuum diuerſitatem, quam dignoſcere èrit ope
ræpretium.
quorum fluidorum vniuerſalem regulam prædictam̨
minimè verificari; aquæ enim guttæ in folijs arborum
non intra earum cauitates ſtagnantes quieſcunt, ex
plananturque, ſed tumidæ eleuantur vt monticuli, &
ſphæricam figuram quodammodò affectare videntur.
Similiter aliæ guttæ pendulæ ſuſtinentur è ſupremis
ramis arborum, neque à naturali earum grauitatę
deorsùm impelluntur; imò ſi prædictæ guttulæ pen
dulæ à contactu digiti, vel feſtucæ deorsùm leuitèr
trahantur, ceſſante vi externa ſponte ſua aquea illą
mammilla retrahitur ſursum; ſimiliter in fiſtulis tenuiſ
ſimis, in ſpongijs, atque in filtris manifeſtè aqua ſpon
te ſua aſcendit ſupra libellam aquæ ſubiectæ. Cùm
que doctrina illa vniuerſalis æquilibrij in dubium re
uocari nequeat, neceſsè eſt vt aliæ nouæ cauſæ, quæ
in hiſce guttulis fluidis operantur, efficiant prædictam
effectuum diuerſitatem, quam dignoſcere èrit ope
ræpretium.
In guttis exi
guis pertur
batur vni
uerſalis re
gula, quą
fluida vt gra
uia explana
ri debeant.
guis pertur
batur vni
uerſalis re
gula, quą
fluida vt gra
uia explana
ri debeant.
Et primo loco inquirenda eſt cauſa, à qua guttæ
zoom in
zoom out
zoom area
full page
page width
set mark
remove mark
get reference
digilib