1quo circa Aristoteles (vt ſui moris est) artificiosè colligit,
quieſcere totum primo, cum pars eius mota non fuerit primo:
licet id non ſequatur; ſi de eo motu tantum argumentum in
telligatur, qui eſt per partem: totum enim moueri altera to
tius parte quieſcente continget ſed non primo.
quieſcere totum primo, cum pars eius mota non fuerit primo:
licet id non ſequatur; ſi de eo motu tantum argumentum in
telligatur, qui eſt per partem: totum enim moueri altera to
tius parte quieſcente continget ſed non primo.
Abſolutis argumentis quæ Alexandro cum Galeno com
munia eſſe videbantur, sed ea quæ propria eſſe Alexandri
creduntur, abſoluenda pari diligentia deſcendendum.
munia eſſe videbantur, sed ea quæ propria eſſe Alexandri
creduntur, abſoluenda pari diligentia deſcendendum.
Alexander ergo hanc Aristotelis demonſtrationem re
prehendit, vt quæ id ſibi dari poſtulet, quod erat in principio:
etenim ex hoc, quod pars non mouetur totum per ſe primo non
moueri colligat, qui enim partem quieſcere possit eo ipſo, &
totum ipſum primo quieſcere, & primo non moueri ponit: at
erat Ariſtoteli demonſtrandum, & non ponendum illius par
tem, quod mouetur, quieſcere.
prehendit, vt quæ id ſibi dari poſtulet, quod erat in principio:
etenim ex hoc, quod pars non mouetur totum per ſe primo non
moueri colligat, qui enim partem quieſcere possit eo ipſo, &
totum ipſum primo quieſcere, & primo non moueri ponit: at
erat Ariſtoteli demonſtrandum, & non ponendum illius par
tem, quod mouetur, quieſcere.
Cui reſpondemus, ac vt rem ipſam acu (vt in prouerbio
fertur) attingamus, meminiſſe oportet: id ipſum, quod à
ſe ipſo mouetur, quoad videlicet mouetur, habere partes in
quas diuidi potest; at id quod conflatum eſt ex partibus, non
neceſſariò quieſcit, & mouetur primo, sed moueri, & quie
ſcere potest tum primo, tum cauſa partis, quod per ac
cidens eſſe & non omnino, non ſemel dictum est ſupra:
non apparet autem continuum ex partibus conflatum moue
ri cauſa partis, niſi ipſum cauſa partis prius quieſcere con
ceſſum fuerit: continuum autem ratione partis quieſcen
tis poſſe quieſcere, ab Aristotele demonſtratum est ex op
poſito, quod est euidentius. Si enim (inquit) id, quod ab ali
quo mouetur, eo quod aliud quieſcat, quieſcere neceſſe non eſt,
id quod alio quieſcente quieſcit, ab alio mouetur, ab eo certè,
ad cuius quietem quieſcit: & ex hoc Aristoteles concludit,
fertur) attingamus, meminiſſe oportet: id ipſum, quod à
ſe ipſo mouetur, quoad videlicet mouetur, habere partes in
quas diuidi potest; at id quod conflatum eſt ex partibus, non
neceſſariò quieſcit, & mouetur primo, sed moueri, & quie
ſcere potest tum primo, tum cauſa partis, quod per ac
cidens eſſe & non omnino, non ſemel dictum est ſupra:
non apparet autem continuum ex partibus conflatum moue
ri cauſa partis, niſi ipſum cauſa partis prius quieſcere con
ceſſum fuerit: continuum autem ratione partis quieſcen
tis poſſe quieſcere, ab Aristotele demonſtratum est ex op
poſito, quod est euidentius. Si enim (inquit) id, quod ab ali
quo mouetur, eo quod aliud quieſcat, quieſcere neceſſe non eſt,
id quod alio quieſcente quieſcit, ab alio mouetur, ab eo certè,
ad cuius quietem quieſcit: & ex hoc Aristoteles concludit,