Borro, Girolamo, De motu gravium et levium, 1575

Page concordance

< >
Scan Original
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
< >
page |< < of 316 > >|
1fortuna nobis dedit, vt ederentur in lucem Xeno­
phanes & auditor eius Parmenides, & ambo ſupe­
riori naturæ cognitioni non mediocre afferrent in
crementum, ac magnus ille Philoſophus Pythago­
ras naſceretur, qui multa iiſdem de rebus politius
perfectiuſque proferret; & philoſophiam à prima in­
choataque forma ad expletam, atque cumulatam
in dies felicius procedentem relinqueret.
Horum
ætati ſucceſsit Anaxagoras, quem, vt conſulto De­
mocritum, Empedoclem, & alios omittam, ma­
gnum attuliſſe optimis diſciplinis adiumentum, &
auxiſſe ſuos diſcipulos ſcientia quadam admira­
bili, conſtans eſt omnium opinio.
Princeps præte­
rea ingenii doctrinæque Plato, ac Timæus Pytha­
goræ ſententias obſcuras, & incognitas illuſtrarunt,
ita tamen, vt quæ tanto viro placuerant ea ἐν αἰνίγμασὶ
auditoribus expendenda proponerent.
Quare ab
ſconditæ illæ ſententiæ difficiles habebant explica
tus, & præter quam à benedoctis hominibus non
intelligebantur.
Poſt eos autem, quorum mentio­
nem fecimus, nonnulli alii grauiſsimi viri in hoc præ
claro ſtudiorum genere ita verſati ſunt, vt multo
acrius quam ſuperiores, & grauius ad philoſophan
dum incubuerint: nam diuino munere donatus
eſt nobis Ariſtoteles Philoſophorum vere princeps,
à quo vno, & facilius, & melius, & breui plura didi
cit omnis poſteritas, quam à prioribus didicerit.
Quoniam autem, ſiue maiorum negligentia, ſiue
temporum iniuria, ſiue alio quouis malo fato fide­
lis illa veterum philoſophorum, qui Ariſtotelem
ætate præſtiterunt, doctrina ad hanc vſque diem ia

Text layer

  • Dictionary
  • Places

Text normalization

  • Original
  • Regularized
  • Normalized

Search


  • Exact
  • All forms
  • Fulltext index
  • Morphological index