attamen adhuc resistit gravi deorsum petenti, eo quod adhuc non sit </s>
<s id="id.4.0.0.102.04">Demonstratum est enim ipsam successive remitti; et hinc fit ut mobile in principio sui naturalis motus tarde moveatur: quia deinde virtus contraria remittitur ac debilitatur, movens, minorem inveniens resistentiam, celerius </s>
<s id="id.4.0.0.102.05">Ut si, exempli causa, intelligamus mobile quod ex a in b motu violento moveatur, cuius gravitas sit 4, manifestum est quod virtus, quae ipsum impellit, b 4 erit in quolibet puncto ab lineae, a motu violento descriptae, maior quam 4: in ipso autem b non erit maior quam 4 (si enim
<lb ed="Favaro" n="20"/>
esset maior, ipsum mobile ultra b ab ea impelleretur); nec etiam erit minor (nanque ante b fuisset aequalis; at demonstrata est quod semper fuit maior); ergo virtus in b erit aequalis gravitati mobilis, nempe erit </s>
<s id="id.4.0.0.102.06">Cum ergo mobile recedit a b, virtus quae erat ut 4 incipit remitti, et, ob id, mobile incipit minorem habere resistentiam suae gravitati; quae resistentia eo quod continue remittatur, hinc fit quod motus naturalis continue </s>
</p>
<p>
<s id="id.4.0.0.103.01">DO. Haec solutio satis superque arridet: attamen videtur tantum locum habere in illo naturali motu, cui violentus </s>
<s id="id.4.0.0.103.02">Sed quando quis habens lapidem in manu, quem non sursum impellat, sed
<lb ed="Favaro" n="30"/>
tantum derelinquat, in hoc motu, cui non praecessit violentus, quae erit causa </s>
<s id="id.4.0.0.104.01">AL. Isthaec dubitatio mihi quoque in mentem venerat, cum problematis explicationem excogitarem; quam cum accuratius intuerer, parvi esse mo</s>
