1
Arguit, & liquidam molem, camposque natantis?
Praeterea, si vult caveamus fulminis ictum;
Cur dubitat facere, ut possimus cernere missum?
Si nec opinantis autem volt opprimere igni;
Cur tonat ex illa parte, ut vitare queamus?
Cur tenebras ante, & fremitus, & murmura concit ?
Et simul in multas partis qui credere possis
Mittere? an hoc ausis numquam contendere factum,
Ut fierent ictus uno sub tempore plures?
At saepe est numero factum, fierique necesse est,
Ut pluere in multis regionibus, & cadere imbris,
Fulmina sic uno fieri sub tempore multa.
Postremo cur sancta deum delubra, suasque
Discutit infesto praeclaras fulmine sedes ?
Et bene facta deum frangit simulacra ? suisque
Demit imaginibus violento volnere honorem ?
Altaque cur plerumque petit loca ? plurimaque plus
Montibus in summis vestigia cernimus ignis?
Praeterea, si vult caveamus fulminis ictum;
Cur dubitat facere, ut possimus cernere missum?
Si nec opinantis autem volt opprimere igni;
Cur tonat ex illa parte, ut vitare queamus?
Cur tenebras ante, & fremitus, & murmura concit ?
Et simul in multas partis qui credere possis
Mittere? an hoc ausis numquam contendere factum,
Ut fierent ictus uno sub tempore plures?
At saepe est numero factum, fierique necesse est,
Ut pluere in multis regionibus, & cadere imbris,
Fulmina sic uno fieri sub tempore multa.
Postremo cur sancta deum delubra, suasque
Discutit infesto praeclaras fulmine sedes ?
Et bene facta deum frangit simulacra ? suisque
Demit imaginibus violento volnere honorem ?
Altaque cur plerumque petit loca ? plurimaque plus
Montibus in summis vestigia cernimus ignis?
Quod superest, facile est ex his cognoscere rebus,
Presteras Gray quos ab re nominitarunt,
In mare qua missi veniant ratione superne.
Nam fit, ut interdum tamquam demissa columna
In mare de caelo descendat; quam freta circum
Fervescunt graviter spirantibus incita flabris:
Et quaecumque in eo tum sint deprensa tumultu
Navigia, in summum veniant vexata periclum.
Hoc fit, ubi interdum non quit vis incita venti
Rumpere, quam coepit, nubem; sed deprimit, ut sit
In mare de caelo tamquam demissa columna,
Paullatim, quasi quid pugno, bracchyque superne
Coniectu trudatur, & extendatur in undas:
Quam cum discidit; hinc prorumpitur in mare venti
Presteras Gray quos ab re nominitarunt,
In mare qua missi veniant ratione superne.
Nam fit, ut interdum tamquam demissa columna
In mare de caelo descendat; quam freta circum
Fervescunt graviter spirantibus incita flabris:
Et quaecumque in eo tum sint deprensa tumultu
Navigia, in summum veniant vexata periclum.
Hoc fit, ubi interdum non quit vis incita venti
Rumpere, quam coepit, nubem; sed deprimit, ut sit
In mare de caelo tamquam demissa columna,
Paullatim, quasi quid pugno, bracchyque superne
Coniectu trudatur, & extendatur in undas:
Quam cum discidit; hinc prorumpitur in mare venti