Ibn-al-Haitam, al-Hasan Ibn-al-Hasan; Witelo; Risner, Friedrich, Opticae thesavrvs Alhazeni Arabis libri septem, nunc primùm editi. Eivsdem liber De Crepvscvlis & Nubium ascensionibus. Item Vitellonis Thuvringopoloni Libri X. Omnes instaurati, figuris illustrati & aucti, adiectis etiam in Alhazenum commentarijs, a Federico Risnero, 1572

List of thumbnails

< >
751
751 (449)
752
752 (450)
753
753 (451)
754
754 (452)
755
755 (453)
756
756 (454)
757
757 (455)
758
758 (456)
759
759 (457)
760
760 (458)
< >
page |< < (455) of 778 > >|
757455LIBER DECIMVS. ctum a: contingatq́; ipſum ſuperficies plana, quę ſit s p in puncto c: & ſit ſuperficies corporis illumi-
nandi à corpore ſphærico, ſuperficies g, quæ eſt ex hypotheſi æquidiſtãs ſuperficiei s p:
& ſit linea a
c g ducta à centro corporis ſphærici perpendicularis ſuper dicti corporis ſuperficiem:
dico quòd ir
radiationem illius corporis poſsibile eſt fieri ſecundum pyramidem rotundam, cuius baſis eſt in ſu-
perficie corporis g, uertex uerò in puncto a centro corporis luminoſi.
Si enim perpendicularis a g
in centrum uel in medium ſuperficiei g non ceciderit:
ducatur ad ipſius ſuperficiei g breuius extre-
mum linea a f:
ſuper cuius terminũ in puncto a conſtitua-
tur angulus ex 23 p 1 æqualis angulo g a f, qui ſit g a h:
pro-
886[Figure 886]d a b p c s k h y f lducaturq́;
linea a h ad ſuperficiem g: & producantur in ſu-
perficie g lineę g f, & g h.
Et quoniam duorum triangulo-
rum a g f & a g h anguli a g f & a g h, qui ſunt ad baſim, ſunt
ęquales ex definitione lineæ erectę ſuper ſuperficiẽ, & an-
guli g a f & g a h ſunt ęquales, & latus a g commune:
patet
ex 26 p 1 quia latus a f erit æquale lateri a h, & f g æquale
g h.
Similiter etiam facto alio angulo æquali g a f & g a h
angulis triãgulorum a g f & a g h, qui ſit g a k:
productisq́;
lineis a k & g k:
erit, ſicut in præcedentibus, linea a k ęqua
lis lineę a f uel a h, & erit linea g k æqualis lineę g f uel g h.

Cum ergo ex puncto g exeant tres lineæ ęquales & in ea-
dem ſuperficie:
patet ex 9 p 3 lineam f h k ſecundum quan
titatem lineæ g f à puncto g productam eſſe circularem.

Quia ita que irradiatio fit ſecundum has lineas, ſcilicet a f,
a h, a k, & ſecundum alias omnes ducibiles, angulos æqua
les cum linea a g prædictorum triangulorum angulis, qui
ſunt ad punctum a, continentes, ut eſt linea a l, & aliæ:
pa-
tet ex definitione pyramidis rotundæ, quoniam fit irradia
tio ſecundum pyramidem rotundam.
Fit enim ſecundum
figuram, quæ deſcribi poſsit per triangulum a g f orthogo
nium latere a g fixo manente, & a f & g f lateribus reuolu-
tis ad locum, unde inceperant moueri.
Et ex pręmiſsis pa-
tet quoniam huius irradiatio ſemper fit ſecundum angu-
los incidentiæ æquales.
Patet ergo propoſitum. Si dicatur
quòd etiam fit irradiatio extra hanc pyramidem:
hoc eſt
uerum:
ſed quia natura lucis eſt ſemper æqualiter diffundi, ut patet per 20 th. 2 huius: tunc fiet ad
omnem partem ſuperficiei g ſecundum pyramidem uel ſecundum partem pyramidis in ipſa rece-
ptam irradiatio (parte alia pyramidis ad ſuperficiem corporis non illuminabilis protenſa.
) Vnde ſi
pars illuminata extra ſignatam pyramidem modica fuerit:
nó fiet in ea ſenſibilis irradiatio propter
radiorum paucitatem:
quæ ſi magna fuerit, cum in ipſa ad ęquales angulos multi radij conueniant:
tunc irradiatio ſenſibilis erit propter multorum radiorum concurſum & æqualitatem angulorum.

Et ſic eſt poſsibile propter lucis unigenitatem irradiationem fieri ſecũdum lineam circularem, quę
ſit terminus baſis pyramidis uel partis baſis.
Eodem autem modo demonſtrandum, ſi ſuperficies g
æquidiſtet ſuperficiei s p contingenti corpus lumiaoſum in b, d punctis, uel in alijs punctis ſigna-
tis.
Vniuerſaliter autem corporum, quæ ſplendorem ſenſibilem à corpore aliquo luminoſo acci-
piunt, oportet quòd ſit talis aſpectus ad corpus luminoſum, ut theorema ſupponit:
ſcilicet æqui-
diſtantia ad ſuperficiem planam contingentem corpus lumino ſum in puncto, ubi perpendicularis
ducta à centro corporis luminoſi ad ſuperficiem corporis illuminandi ſecat ſuperficiem corporis
luminoſi.
Et huius ſignum eſt irradiatio lunæ, quæ nunquam, niſi in parte ſoli oppoſita illumina-
tur:
& ſemper medietas illius, ea ſcilicet, quæ ſolem reſpicit, eſt illuminata neceſſariò propter natu-
ram præmiſsi aſpectus:
aliam uerò partem irradiatio ſolis, niſi fortè per refractionem, nullatenus
attingit.
Et quoniam pyramides uerticem habentes in centro corporis luminoſi, ad infinitas ba-
ſes in corpore irradiando una baſi alteri inſcripta applicantur:
ideo tota ſuperficies irradiati corpo-
ris corpus luminoſum aſpiciens multiformiter irradiatur, & augmentatur irradiatio:
quoniam o-
portet ut tale corpus ſit denſius medio, per quod lumen uenit ad ipſum:
oportet enim quòd tale
corpus habeat aliquid denſitatis.
Vnde ſi lumen nihil haberet reſiſtentiæ, trãſiret, nec corpus per-
tranſitum irradiaret:
aliter etiam in ipſo non fieret reflexio uel refractio per 58 huius. Et quoniam
per reflexionem radij aggregantur, & ſimiliter per refractionem ex 57 huius:
tunc per 56 hu-
ius radijs non aggregatis plus ſenſibilis non fieret irradiatio quàm in medio:
nunc autem irradia-
tio in theoremate ſupponitur:
patet ergo quòd oportet corpus irradiandum eſſe denſius quàm ſit
corpus propinquum corpori luminoſo.
Exemplariter uerò id declarari poteſt per hoc, quod
in 37 th.
2 huius oſtendimus. Quia ſi per foramen rotundum penetret radius ſolis: ſtatim in cor-
pore oppoſito ad baſim applicatur, & in formam pyramidis lumen figuratur.
Signum ergo eſt quòd
in quolibet radio corporis luminoſi idem fiat, qui cum ſint naturæ homogeneæ, eadem eſt natura
in toto & in parte:
& ad minus, ſi illud non ſit neceſſarium ſemper fieri: eſt tamen poſsibile fieri, ut
proponitur.
Patet ergo intentum.

Text layer

  • Dictionary

Text normalization

  • Original

Search


  • Exact
  • All forms
  • Fulltext index
  • Morphological index